Sons & Daughters - This Gift (2008)

Er komt zo veel goede muziek uit Glasgow. Nu weer This Gift, de 3e cd van Sons and Daughters. Het is een heerlijk popalbum geworden maar wel een met een scherp randje. Bernard Butler (ex Suede) zat achter de knoppen en hij heeft het geluid lekker rafelig gehouden. Het album opent met Gilt Complex, een van de mooiste singles van het afgelopen jaar. andere toppers wat mij betreft zijn This Gift en Darling, de nieuwe single

Voor mij is dit het eerste goede album van 2008 geen mindere nummersop deze cd en het luisterd allemaal lekker weg een 4.5* om mee te beginnen.

Ik vond de eerste 4 tracks ietsje 'gladder' klinken dan hun eerdere rauwere punk/rock werk. Maar gelukkig: daarna zijn ze terug in hun volle glorie. Wederom een oh zo lekkere pure rock cd van Sons and Daughters. En weer is het goed!

De vorige jaren had ik altijd de neiging om veel 'klassiekers' te leren kennen (vooral werk uit de jaren '90), maar dit jaar heb ik mezelf voorgenomen om ook een beetje op de hoogte te blijven van de hedendaagse muziek. Het leek me ideaal om te beginnen bij de albums die hier een hoge quotatie kregen en binnen mijn stijl passen. Deze kreeg 4,00* (na 5 stemmers, maar bon) en werd omschreven als pop/rock/indie. Eens beluisteren dus!

Ik moet zeggen, het is wat tegen gevallen. Dit is niet echt mijn ding. Muzikaal is het niet slecht, maar ik hou niet van de stem van de zangeres. Ik hou sowieso maar zelden van zangeressen. Om eerlijk te zijn kan ik niet één band noemen met een zangeres die ik geweldig vind.

Na één luisterbeurt (niet dat er meer gaan volgen) hou ik het op twee en halve sterren. Minder verdienen ze niet, omdat het muzikaal goed in elkaar zit. Meer is het ook niet waard, omdat het me niet echt iets doet. Warm noch koud dus.

Alvast mijn excuses omdat het stemgemiddelde hiermee serieus keldert, maar als dit volgens velen echt goed is, zal dat wel snel weer veranderen zeker?

2,5*

Hé Zero, Ik dacht: hoe kan dat gemiddelde zo naar beneden zijn gegaan? Na jouw motivatie hier begrijp ik het: het is niet anders.

Mensen, hou je van indie rock en/of punk en heb je niets tegen zangeressen: wel luisteren hoor!

effe het gemiddelde terug opkrikken na de lichtjes idiote 2.5 van ZERO.
als je niks van zangeressen moet hebben, waarom 1. luisteren? EN 2. punten geven?
anyway, dit is 1 van de allerbeste indierock platen van het afgelopen decennium.
punt.
uit.

Van het afgelopen decennium?? Wel knap, uitkomen in 2008 en uitgeroepen worden tot 1 van de allerbeste indierockplaten van de jaren 90...

dit decennium, beste vriend...
en ja, ik vind dit een absoluut fenomenale gitaarrockplaat...
en ik hou wel van zingende meisjes.

Ik vind hun vorige toch net ietsjes beter. Ik zag dat ik die nog niet had beoordeeld, maar eens gauw doen dan.

Vandaag de speciale uitgave binnen gekregen met de live cd erbij klinkt ook geweldig.20 februari naar Paradiso en dan ga ik het allemaal eens live bekijken.
Enne net als Khonnor ben ik ook een liefhebber van zingende meisjes,niks mis mee

Eerst en vooral, ik heb mijn 2,5* duidelijk beargumenteerd, dus idioot is zo'n stem nooit. Je kan het er niet mee eens zijn, maar dat is iets anders.

Ik zal meteen antwoorden op 1 en 2.
1. Ik wist niet dat het om een zangeres ging, zoveel research doe ik ook weer niet voor ik iets luister hoor. Ik had gelezen dat het hier ging om pop/rock/indie/punk (punk??) en aangezien dat mij enorm leek te bevallen, heb ik het album geprobeerd.

2. Waarom zou ik niet mogen stemmen op een album dat ik volledig beluisterd heb? Als mensen bij Neutral Milk Hotel of Smashing Pumpkins laag stemmen, omdat ze de stem irritant vinden, dan begrijp ik dat ook en leg ik mij erbij neer. Voilà.

3. Je kan me natuurlijk ook altijd overtuigen door te motiveren waarom dit één van de beste indieplaten van dit decennium is!

Ik schrik me helemaal rot: in Paradiso?!
Blijkt het ook nog eens in de kleine zaal te zijn. En.... er zijn nog kaartjes!
Bedankt voor de tip! Deze jongen gaat ook.


Ik heb meer respect voor de gemotiveerde 2.5 van Zero, dan voor de 1.5 van Stevenvk
Ik zag bij zijn stemgeschiedenis dat hij eind november op Musicmeter begon en wel met 3x 1.5 en 1x 1.0 voor cd's van R.E.M. ......

Irriteer me mateloos aan dat meidenstemmetje.
Voor mij toch bepalend voor het geven van een waardering.
Jammermaar helaas...

Grappig, voor mij juist vrouwenstem die ik eindelijk kan verdragen. Beetje elastica...

Jaja eindelijk weer eens een cd de maximale score gegeven.
plekkie in de eregallerij een 5*

Dit is denk ik toch een band met een niet al te lange houdbaarheidsdatum. Een cd als deze moet eigenlijk toch een paar nummers die er boven uitsteken, en dan heeft het groeipotentie. Echter alle liedjes zijn redelijk uitwisselbaar. Ik zet hem voorlopig om 3* een stem die betekend, nog een keer luisteren, maar of ze de weg omhoog kunnen vinden op de cijferladder is twijfelachtig.

Nee, inderdaad: daarom bestaan ze al 7 jaar en is dit in feite hun derde album.

dit slaat waarschijnlijk op hun muziek, en niet op de band zelf.

Misschien had ik het als volgt moeten formuleren...deze band heeft voor mij niet een al te lange houdbaarheidsdatum. En om nu meteen met een hamer of je hoofd te gaan slaan...ik zou het niet doen

Deze muziek is veel tijdlozer dan je zelf denkt hoor:

Op hun vorige album waren ze nog vooral beinvloed door namen als Johnny Cash en Blind Lemon Jefferson. Resultaat, een soort van badass - cowboy - country - punk met vrouwenstem.

Nu merk ik ook gelijke delen Blondie, The Smiths (die gitaartjes!!) en Phil Spector op. Het lijkt wel alsof ze hun spectrum hebben opengetrokken en nu wel doo-wop, powerpop (Blondie!!) en Motown willen toelaten in hun wereld.

Dat maakt het niet allen toegankelijker, maar ook boeiender, in mijn ogen

songs als this gift, gilt complex, chains en house in my head spoken al dagen rond in mn hoofd. t ziet er niet naar uit dat ik ze snel zal verbannen....

indierock van de bovenste plank, met andere woorden.

EDIT: toch nog eens nagedacht. initiele 5.0 was wat overdreven. toch een solide 4,0 in mijn ogen

Klinkt wel aardig, maar ik weet nog niet of ik dit vaker ga draaien. Vooreerst 3*.

Ik krijg steeds de behoefte om bij het genanana van "Rebel with the ghost" het nummer "Send me a postcard" van Shocking Blue te zingen. Kent u dat gevoel?

Ik heb er nog steeds hoofdpijn van: kan die muziek wat zachter!

Een paar dagen geleden bij voor een optreden en vandaag weer in een platenzaak "Gilt Complex" vrij hard gehoord... een eenvoudig maar toch wel erg stoer nummer eigenlijk. Ik zal dit album binnenkort nog maar weer eens opzetten, hij viel me in eerste instantie toch een beetje tegen.

Gilt Complex en This Gift steken er volgens mij best hoog boven uit. Kan ook zijn dat de rest me nog niet is opgevallen omdat deze nummers zo goed zijn. Zal de komende tijd wat beter mijn best doen om de rest wat beter te beluisteren.

Ik zou Chains,the Bell en House in my head nog wat vaker draaien als ik jouw was(of gewoon de hele cd).
In het begin vond ik diezelfde nummers ook de betere maar na een paar luisterbeurten kwam ik tot de ontdekking dat er meerdere waren die zeker net zo goed of zelfs beter zijn.
Maar ja dat is mijn smaak he.
Vanavond iig naar Paradiso en dan ga ik het allemaal weer live aanschouwen.

Berichten over het concert van Sons and Daughters in Paradiso verplaatst naar Sons and Daughters

Ik kon het bandje helemaal niet en dit valt helemaal niet tegen. Sterker nog, ik ben er wel van gecharmeerd. Ik ken de muziek niet zo 1,2,3 plaatsen, daarvoor hoor ik te veel verschillende invloeden erin zitten. maar het is allemnaal verpakt in behoorlijke gedreven nummers, met lekker gitaarwerk en ook een vrij prominente rol voor de drums. Luistert lekker weg, vooral op een wat hoger volume. Goede produktie, heel transperant.

Wauw, wat een heerlijk ongecompliceerde plaat dit! Nummers als Gilt Complex en Darling klinken na een enkele luisterbeurt al meteen zo ontzettend vertrouwd, je kan ze meteen meezingen. Geweldige stem ook.

Toch wel het leukste wat ik van hun hoor sinds de Johnny Cash EP, al is dit wel wat meer rechttoe-rechtaan rock. Ik wist niet dat ik daar nog van hield.

Gilt Complex is een dijk van een nummer, het wringt zich in je oor en wil er niet meer uit én het maakt je ook nieuwsgierig naar de rest. Na het herhaaldelijk beluisteren van dat ene nummer ben ik die "rest" dus maar eens gaan halen en wat blijkt? Ook dat valt niet tegen, hoera! Toch blijf ik vinden dat Gilt Complex er bovenuit blijft steken, wat niet wil zeggen dat de rest minder is, want die song zou gewoon een wereldhit moeten zijn. Normaal hecht ik veel belang aan teksten, maar diepzinnige lyrics heeft dit nummer gewoon niet nodig.

De muziek klinkt tenminste niet als een flauw afkooksel van wat anders, zoals dat tegenwoordig weleens durft te gebeuren met pop- en rockgroepen. Sons and Daughters klinkt als Sons and Daughters, en daarmee basta. Ik kan me wel voorstellen dat het allemaal wat eentonig wordt als je het te vaak speelt, maar daar ben ik voorlopig toch nog niet aan toe.

Het is zoals herman het zegt, dit is inderdaad een heerlijk ongecompliceerd plaatje. Rechttoe rechtaan rockmuziek uit Schotland, meer moet dat niet zijn vandaag (en gisteren en morgen ook niet, wat mij betreft).

Dit album is voor mij nu al hét album van het jaar. Heerlijk opzwepende muziek met een fantastisch gitaargeluid, en onmogelijk om bij stil te blijven zitten. Er wordt van het ene hoogtepunt naar het andere gesprongen, en wat hoor ik de stem van die zangeres toch ook zo graag.
Na tientallen keren luisteren wordt het nog alleen maar beter. Lang geleden dat ik nog zo enthousiast geweest ben over een nieuw uitgebracht album.
Enorm moeilijk om hier favorieten uit te halen, maar toch: This Gift, House in My Head en:

She has a gilt complex
Break her neck
Now she's run-run-running right over the edge

Af en toe heb je zo'n album waarvan je eigenlijk niets verwacht, maar waarbij je na een paar noten denkt "he wat leuk". Zo'n aangename verrassing vind ik deze. Wat een superheerlijke opener en de rest mag er ook zijn (The Nest, Darling). En wat een lekkere frisse stem!

Mensen, wat is dit toch FANTASTISCH!!! Had het nog niet beoordeeld kwam ik achter, maar dit verdient echt de volle vijf sterren! Was in mijn jaarlijstje van 2008 de numero uno! Geweldige stem, lekkere uptempo nummers met zeer goeie bas-, drums- en gitaarpartijen. Meesterwerk!