Jackie Wilson - Lonely Teardrops (1959)

Wow dit nummer was machtig.een van de beste nummers ooit dan heb ik het over lonely teardrops

De combinatie Wilson en producers Gordy en Davis was een hitmachine die eindigde na deze plaat van Jackie Wilson. Dit album staat vol met interessante nummers met natuurlijk de meer dan prachtige titeltrack, maar ook met eigen songs van Wilson zoals You Better Know It en Singing an Song. Jackie Wilson brengt het in ieder geval altijd vocaal op topniveau.

1. Lonely Teardrops – bijzonder symapthiek nummer, sterk gezongen en een lekkere doo-wop. Niet voor niks een klassieker
2. Each Time (I Love You More) – ligt duidelijk in het zelfde straatje. Jackie heeft gewoon een hele mooie stem en dat is ook het hoofdingrediënt.
3. That’s Why (I Love You So) – wat meer richting de rock ’n roll dit keer.
4. In the Blue of the Evening – Oogjes dicht en genieten. Veel rustiger krijg je het niet.
5. The Joke (Is Not on Me) – Lachen jullie mee? Vrolijkheid genoeg immers.
6. Someone to Need Me (As I Need You) – met redelijk wat bombast gezongen en gebracht.
7. You Better Know It – rock ’n roll ten top. Twisten jullie mee?
8. By the Light of the Silvery Moon – ouderwets voor nu, dus past perfect in het plaatje van toen.
9. Singing a Song – Wat een vocale kracht en het swingt ook nog eens lekker
10. Love is All – erg rustig en licht oubollig.
11. We Have Love – ook erg rustig. Best een mooi nummer.
12. Hus-a-Bye – Dit is er één voor tijdens de winterdagen.

(bron: Opus de Soul)

Ik kan best wat suiker verdragen, maar Jackie Wilsons tweede album bevat meer zoetigheid dan goed voor me is. Het koortje en het parlando van Each time (I love you more), de zwoele sax en het call-and-response-koor van In the blue of evening, de musicalachtige overdrijving van Singing a song en de meligheid van de laatste drie nummers maken hier een soms enorm stroperig album van, en de vocale fratsen die Wilson tijdens het instrumentale gedeelte van By the light of the silvery moon uithaalt –ergens tussen hysterisch gejodel en het protserige gefluit van een vogel die in het voorjaar een wijfje zoekt in– zijn tegelijk ongelooflijk knap en extreem afschuwelijk. De incidentele hoogtepunten zijn het titelnummer, het aanstekelijke That's why (I love you so) met z'n bizarre fluitje en grappige tekst ("If Shakespeare thought that Juliet / Really loved Romeo from the time they met / Uh he would blow his top if he could see / Just how you've been loving me") en Someone to need me (as I need you), een echt goede ballade waarop Wilson op de juiste manier voluit mag gaan, maar daarmee is dan ook wel alles gezegd. Te weinig up-tempo-vrolijkheid, te veel tenenkrommende ballades.