Claw Boys Claw - Crack My Nut (1987)
mijn stem
40 stemmen
Nederland
Rock
Label: Polydor
-
Teenage Heartattack (3:43)
-
Mistress of Seduction (4:58)
-
Barbiedolls (3:32)
-
Get Up (4:38)
-
Not Comin' Home (4:13)
-
Monoman * (2:37)
-
Madcat (3:41)
-
Sunset 'B (4:19)
-
Clawcry (2:27)
-
Like Lovers Do (5:14)
-
Save Me (3:40)
-
The Clapman * (2:14)
-
Gimme a Break (2:31)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
42:56
(47:47)
0
geplaatst: 7 november 2005, 16:41 uur
Deze Lp pas gevonden op een rommelmarkt en meer dan de moeite waard. Prima 80's punkrock van Nederlandse bodem. Vooral het nummer Madcat is top.
0
geplaatst: 26 september 2006, 02:08 uur
Deze ken ik dus echt niet hè. Mooi kut. Ik dacht dat de dubbelaar; 'Hitkillers/ The beast of CBC' het eerste wapenfeit van de jongens was. Ik vind zelf Angelbite echt een topper van destijds!
0
geplaatst: 10 september 2011, 20:14 uur
Geweldige energieke punkrock van A'damse bodem. Alleen al de gitaarriff van Barbiedolls is de aanschaf dubbel en dwars waard. Dat dit alweer bijna 25 jaar oud is... Peter te Bos inmiddels een zestiger, weet je nog wel, oudje. Jezus.
0
geplaatst: 25 juni 2021, 14:24 uur
Ik vraag me af waarom dit album zo weinig sterren krijgt. Het is een topper, heerlijke (punk)rock van een band die ik ooit live heb gezien. Beoordeling: 4,5 sterren.
0
geplaatst: 6 oktober, 20:46 uur
Na het geweldige With Love from the Boys en 3 in 1 doet opvolger Crack My Nut uit 1987 mij duidelijk minder. Niet omdat Claw Boys Claw ineens geen goede nummers meer schrijft, maar vooral door de productie. Vic Maile haalde op With Love from the Boys het maximale rendement uit de band: vet, rauw en krachtig. Producer Victor van Vugt lukt dat hier voor mij veel minder. Teenage Heartattack is een prima opener en ook Mistress of Seduction, Barbiedolls en Get Up hebben genoeg te bieden. Toch wil het album maar niet echt uit de luidsprekers springen. De gitaren missen gewicht, de ritmesectie slaat minder hard toe en het geheel klinkt vlakker dan deze muziek verdient. Zeker naast de geweldige live-opnamen op 3 in 1 valt op hoeveel energie deze bezetting eigenlijk kon produceren.
Ook Not Comin' Home, Madcat, Sunset 'B en Like Lovers Do zijn prima nummers. Er staat sowieso opvallend weinig slecht materiaal op Crack My Nut en juist daarom vind ik het jammer dat de plaat niet beter klinkt. Met de productie van With Love from the Boys had hier volgens mij veel meer ingezeten. Nu blijft Crack My Nut voor mij een prima Claw Boys Claw-album dat simpelweg onvoldoende tot leven komt. De band speelt nog steeds goed en de nummers zijn er, maar die enorme drive van de voorgangers ontbreekt in een wat muffe productie.
Ook Not Comin' Home, Madcat, Sunset 'B en Like Lovers Do zijn prima nummers. Er staat sowieso opvallend weinig slecht materiaal op Crack My Nut en juist daarom vind ik het jammer dat de plaat niet beter klinkt. Met de productie van With Love from the Boys had hier volgens mij veel meer ingezeten. Nu blijft Crack My Nut voor mij een prima Claw Boys Claw-album dat simpelweg onvoldoende tot leven komt. De band speelt nog steeds goed en de nummers zijn er, maar die enorme drive van de voorgangers ontbreekt in een wat muffe productie.
1
geplaatst: 6 oktober, 23:07 uur
Rainmachine schreef:
Na het geweldige With Love from the Boys en 3 in 1 doet opvolger Crack My Nut uit 1987 mij duidelijk minder. Niet omdat Claw Boys Claw ineens geen goede nummers meer schrijft, maar vooral door de productie. Vic Maile haalde op With Love from the Boys het maximale rendement uit de band: vet, rauw en krachtig. Producer Victor van Vugt lukt dat hier voor mij veel minder. Teenage Heartattack is een prima opener en ook Mistress of Seduction, Barbiedolls en Get Up hebben genoeg te bieden. Toch wil het album maar niet echt uit de luidsprekers springen. De gitaren missen gewicht, de ritmesectie slaat minder hard toe en het geheel klinkt vlakker dan deze muziek verdient. Zeker naast de geweldige live-opnamen op 3 in 1 valt op hoeveel energie deze bezetting eigenlijk kon produceren.
Ook Not Comin' Home, Madcat, Sunset 'B en Like Lovers Do zijn prima nummers. Er staat sowieso opvallend weinig slecht materiaal op Crack My Nut en juist daarom vind ik het jammer dat de plaat niet beter klinkt. Met de productie van With Love from the Boys had hier volgens mij veel meer ingezeten. Nu blijft Crack My Nut voor mij een prima Claw Boys Claw-album dat simpelweg onvoldoende tot leven komt. De band speelt nog steeds goed en de nummers zijn er, maar die enorme drive van de voorgangers ontbreekt in een wat muffe productie.
Na het geweldige With Love from the Boys en 3 in 1 doet opvolger Crack My Nut uit 1987 mij duidelijk minder. Niet omdat Claw Boys Claw ineens geen goede nummers meer schrijft, maar vooral door de productie. Vic Maile haalde op With Love from the Boys het maximale rendement uit de band: vet, rauw en krachtig. Producer Victor van Vugt lukt dat hier voor mij veel minder. Teenage Heartattack is een prima opener en ook Mistress of Seduction, Barbiedolls en Get Up hebben genoeg te bieden. Toch wil het album maar niet echt uit de luidsprekers springen. De gitaren missen gewicht, de ritmesectie slaat minder hard toe en het geheel klinkt vlakker dan deze muziek verdient. Zeker naast de geweldige live-opnamen op 3 in 1 valt op hoeveel energie deze bezetting eigenlijk kon produceren.
Ook Not Comin' Home, Madcat, Sunset 'B en Like Lovers Do zijn prima nummers. Er staat sowieso opvallend weinig slecht materiaal op Crack My Nut en juist daarom vind ik het jammer dat de plaat niet beter klinkt. Met de productie van With Love from the Boys had hier volgens mij veel meer ingezeten. Nu blijft Crack My Nut voor mij een prima Claw Boys Claw-album dat simpelweg onvoldoende tot leven komt. De band speelt nog steeds goed en de nummers zijn er, maar die enorme drive van de voorgangers ontbreekt in een wat muffe productie.
Het zouden mijn woorden kunnen zijn. Ik was ook best teleurgesteld bij de release van deze plaat.
* denotes required fields.
* denotes required fields.