Kraftwerk - Kraftwerk (1970)

Haha, 2 sterren, leuk begin, maar laten we eerlijk wezen, alleen het nummer Ruckzuck is het luisteren enigszins waard.

Ik heb deze platen(de eerste twee van Kraftwerk) eigenlijk nog nooit ergens gezien, lijken me toch obscure hebbedingetjes. Wat voor muziek is het? Een hint naar het latere werk of meer pop-georiënteerd ?

Het is ontoegankelijker dan het latere werk. De nummers zijn ook langer en neigen soms naar experimentele jazz. De synthesizer is er nog niet zo dominant aanwezig als op het latere werk.

Bedankt voor de verduidelijking.

dit zal 35 jaar geleden best interresant geweest zijn maar vind er nu niet veel aan.

Nog steeds een topper. Soms vindt ik dit beter dan hun latere werk.

klasse

vooral ruckzuck

5 stars

Leuk album ja.. vind zowel dit als de latere Kraftwerk zijn charme hebben, maar vergelijken is niet te doen nee.

Inderdaad. Het is dat er Kraftwerk op de hoes staat, want op basis van de geboden muziek zou ik nooit de link naar de Kraftwerk zoals ik die ken van bv. The Man Machine en Computer World nooit leggen. De heren van Kraftwerk doen dat zelf liever blijkbaar ook niet, want na 1975 is er nooit meer iets van dit materiaal live uitgevoerd en dit album is ook nooit heruitgebracht op CD.

Voor mijn gevoel klinkt het een beetje als psychedelische artrock/jazz, een beetje zoals King Crimson's Moonchild. Gefreubel. Maar op de een of andere manier wel erg mooi gefröbel, want de viool van Schneider, het hammondorgel en bv. de drums van het latere Neu!-lid Klaus Dinger maken er toch een sterk album van. Mooie melodieën en geëxperimenteer waar ik best ver in mee kan gaan. Het heeft zeker zijn charme inderdaad.

Ik moet deze ook maar weer eens luisteren, de laatste keer merkte ik toch dat ik het eerst niet helemaal begreep.

Wooow is dit Kraftwerk.
Juist aan eerste luisterbeurt begonnen en ben echt verbaast.
Op 2 manieren, dat dit echt totaal niet op hun latere werk lijkt.
En ook vanwege het feit dat er toch interessante nummers op staan.
Ben wel nog maar aan nummer 2
Maar "Stratovarius" wat een zalig nummer, hoe het opeens veranderd rond de 5 minuten.
Zou dit zelf psychidelische rock noemen.
Nu nog de andere 2 nummers

Ruckzuck

en wat een clip erbij

Alleen om de titel al de moeite waard!

Ruckzuck en Von Himmel Hoch, toch 2 topstukken op dit album. Koesteren deze schijf.

http://www.groove.nl/cd/1/19110.html
http://www.groove.nl/cd/2/26402.html

Jawel hoor. En nog steeds verkrijgbaar.

Zijn dat geen piraten-versies?

Nee dit zijn geen piraten versies. Deze labums zij in Italie uitgebracht. De licensie die bij vertigo zat is door een Italiaanse maatschappij overgenomen. Wel is het zo dat de heren van Kraftwerk er niet blij mee zijn.

Na min of meer een cultuurshock te hebben ondergaan op het album Tone Float van Organisation was ik op het ergste voorbereid, want zal dit eerste album van Kraftwerk ook iets zijn wat aan de binnenlanden van Afrika doet denken. De vormgeving laat al zien dat de band nog iets ging maken omtrent een weg.

Met wat zoekende fluittonen begint Ruckzuck het doet nog wat denken aan het album van Organisation, maar daarnaast is wel te horen dat de band bezig is een unieke sound te zoeken. De percussie in nog niet zo strak, maar stil zitten is er zeker niet bij. En het ritmische fluitspel van Florian Schneider mag er wezen. In een wat kosmische sfeer gaat Stratovarius van start. Het doet me wat denken aan die andere Duitse groep. Wat later zijn er geluiden te horen die me doen denken aan iemand die bezig is rommel te verplaatsen in een schuur. Als die spullen zijn opgeruimd volgt er iets wat me doet denken aan een mix van Pink Floyd en Ash Ra Tempel. Het is beslist geen Kraftwerk waar ik aan moet denken.

Magaherz is opnieuw zo'n opmerkelijke track. Met geluiden die aan een filmprojector doen denken kom ik vrij snel in een laboratoruim tercht waar men druk doende is met het verwerken van diverse geluiden. Na die arbeid volgen mooie tonen die wat Oosters uitstralen. In gedachte zit ik dan ook in India en niet op de MusicMeter. Het einde van Megaherz doet me vreemd genoeg aan een grote kerk denken. Von Himmel Hoch begint heel zacht en doet me denken heel vroeg in de morgen langs een weg te staan. Een paar bommen slaan in, maar de rust blijft. Heel merkwaardig. Later in de compositie heb ik het gevoel dat met veel moeite een motor op gang wordt geholpen. Als het oude beestje eenmaal op gang is swingt het aan alle kanten. Even een tekenfilm met een kosmisch thema tussen door en daarna heerlijke electro rock. Lekker vreemd, maar erg grappig om te horen.

Kortom; in de afgelopen kleine 40 minuten is er van alles uit de luidsprekers gekomen wat ik als er prettig heb ervaren. Het is nog wat experimenteel en nog niet in perfectie uitgevoerd, maar desalniettemin is dit album als een boeiende film aan mij voorbij getrokken.

Tja na opnieuw dit album beluistert te hebben, vraag ik mij steeds meer af wat is hier nou avant-garde aan. Het is simpel Rock met hier en daar wat electronische klanken. De basis van dit album is rock en niet meer. Soms wat experimenteel maar dat geeft mij niet het gevoel dat er echt iets nieuws ontwikkeld wordt. Een sterk album blijf ik dit vinden, om dat het hier en daar ook vrij simpel klinkt. Hulde aan Kraftwerk.

Interessante stelling die Tangmaster hier opwerpt over bij welk genre dit album in te delen. Daartoe heb ik dit album in de cd-speler gedaan en geluisterd wat voor muzieksoort het bij mij opriep en bij welke groep het min of meer zou passen in de breedste zin des woords. Daarna heb ik op deze site gekeken waar dat bij ingedeeld is.

1. Ruckzuck - Focus = Rock
2. Stratovarius - Agitation Free = Rock
3. Megaherz - Pink Floyd = Rock
4. Von Himmel Hoch - Ash Ra Tempel = Rock

Kortom; ik ben het helemaal met Tangmaster eens dat dit zeker geen Avant-Garde is, maar veel meer een vorm is van Rock, zei het wellicht wat experimenteel, maar zeker geen Avant-Garde, want daarvoor is de muziek op dit albun niet vaag genoeg voor.

Tja, als ik jou bericht er bij pak Gerard dan lijkt het duidelijk, Rock met een vleugje electronica.

Juist, Electronic/Rock of Rock/Electronic, maar zeker geen Avant-Garde/Electronic of Electronic/Avant-Garde.

Geldt overigens ook voor Kraftwerk 2 en Ralf Und Florian.

Ruckzuck is een apart nummer. Met minimale variatie weet het mij toch te boeien, een kwaliteit die later pas echt goed aan bod komt in de meer elektronische nummers van deze groep.

De liveversie van Ruckzuck die hier te horen is op dit concert uit 1975 is pas echt schitterend. Zo mooi heb ik het op dit album nooit beleefd.

YouTube - Kraftwerk- Mitternacht (Croydon 1975)

Daar ben ik het wel mee eens. Ik geloof dat ik de voorkeur geef aan de latere, electronische album, maar desalniettemin heb ik het geen straf gevonden dit album te beluisteren. Hoewel dit voor liefhebbers van liedjes met kop en staart misschien niet meteen een heel geschikt album is, gebeurt er hier vanalles dat de moeite waard is: Kraftwerk 1 komt op mij nog het meest over als een soundtrack bij een film met op hol slaande treinen, plotseling overvliegende bommenwerpers en andere, veertig jaar later wat knullig overkomende, special effects.

3.5

Iemand rockpalast (WDR) gezien? Kraftwerk live in soest '70. In zwart-wit en met drummer (?)

Kraftwerk, als 14-15 jarige had ik echt iets met deze band. Autobahn vond ik geweldig en ook de opvolgers later. Maar een vriend van mij had een dubbel lp (doppel lp) met daarop Autobahn, maar ook nog wat nummers van daarvoor. Dat was veel experimenteler. Een aantal nummers komen van Kraftwerk 1 en 2, die nkiet te krijgen waren en waar de heren van Kraftwerk ook afstand van zouden doen. Ooit ze via een site kunnen downloaden en ze zijn later toch nog een keer uitgegeven. Nou moet ik eerlijk zeggen, dit is geen muziek die je zomaar even opzet en als je enkel de latere Kraftwerk kent, dan moet je grote moeite doen om hier de band in te herkennen.
Maar het is echt pionierswerk, experimenteel. Verrassend ook. En soms irritant. Maar wel passend in die vroege jaren 70 toen er overal werd geëxperimenteerd en de synthesizer zijn intrede had gedaan. Ik mag het wel en achteraf toch wel wat trots dat ik als hele jeugdige tiener dit al kan waarderen.

IK kocht deze plaat op een rommelmarkt dit weekend voor 10 euro, en vindt dit de beste plaat van Kraftwerk die ik ooit heb gehoord. Dit is nog zuivere krautrock zoals we die kennen van Neu!
Veel gitaren, zo goed als geen synthesizers (althans niet zoals ze traditioneel gebruikt worden), en heel experimenteel.

De vroege Kraftwerk leerde ik later kennen en ik schrok wel wat van hun debuut. Geen elektronica waarmee deze band bekend werd maar experimentele muziek waarbij de synthesizer nauwelijks aanwezig is. Nu ja, boeien doet het mij niet echt, daarvoor is het bij momenten te kakofonisch.

Ik heb deze plaat onlangs nog eens opgezet, en was weer verbaasd hoe rijk deze plaat is. Dit is zeer geen makkelijke plaat, maar ze hoorden door deze plaat bij de pioniers van de krautrock. Wie van Neu! en Amon Düül houdt zal deze plaat subliem vinden.