Lustmord - Heresy (1990)

Uitermate duistere ambient. Geen beats, slechts ronkende soundscapes. Een klassieker in het genre. De man achter het hele gebeuren, Brian Williams helpt Graeme Revell met sound-design voor diens filmscores.

Brrrrr....alsof je in een horrorfilm loopt.

Ook dit is weer iets te basic voor mij.

't Is aardig op de achtergrond, maar dat horrorfilm effect ontbreekt toch echt. Ik mis hier het echt duistere. Dan liever wat extra groezelige distortion of meer soundscape gedoe.

Blijft allemaal iets te plat, te vlak. Al is het verder nog wel aardig.

"Heresy is the culmination of work carried out from 1987 to 1989 and utilises subterranean location recordings originated within crypts, caverns, mines, deep shelters and catacombs together with material of a seismic and volcanic origin. The work also takes advantage of psycho-acoustic phenomena and the physical effects of low frequency information." (liner notes)

Als je jezelf eens een zeer oncomfortabel gevoel wilt geven, moet je dit opzetten bij het slapen gaan. Er gebeurt inderdaad niet veel, en daardoor accepteer je het na een tijdje als deel van de omgeving. En als er dan ineens wél iets gebeurt...

Duisterder dan dit kom je ze maar zelden tegen.

dit is een klassieker in het dreungenre

Voor mensen die deze alleen in een gecomprimeerde versie hebben gehoord...niet doen...dit is een typisch geval van waar je het wel hoort dat er iets mist als je het origineel kent/hebt.

Bedoel je met gecomprimeerde versie een MP3-achtig computerbestandje?

Ik vind dat je wel gelijk hebt, want ik heb het idee dat er toch iets van de beleving verloren gaat als je dit op de computer luistert. Op een gegeven moment lijkt het wel alsof alle geluiden een paar seconden lang samen worden geperst. Heel apart. Alsof de muziek tussen twee op elkaar af naderende muren zit en alles samengedrukt wordt.

Hier en daar vind ik dit album ook iets te plat, maar het verteld wel iets van een verhaal. Zoals heel veel mensen het omschrijven, ben ik het er ook mee eens dat dit echt een trip door de hel is. Vooral Heresy III en VII zijn hier duidelijk in. Op het einde lijkt er licht in zicht, word je achterna gezeten door een monster dat eerst heel ver, maar dan ineens schrikbarend dicht achter je is, om vervolgens jezelf in een leegte te verliezen. En blijf je met de vraag achter of je dit nou overleeft hebt of niet. En dat is nou juist de kracht van dit album; het is relatief gemakkelijk om zomaar wat griezelige soundscapes in elkaar te zetten die eigenlijk maar weinig vertellen en meer voor het horroreffect gaan...

ik bedoel idd mp3

Plat? Dit album kent eigenlijk één lange sublieme opbouw naar Het Absolute Einde toe. Middernachtmuziek met de totale Zonneval als coda. Muziek uit gesloten abattoirs, spelonken, krochten, fjorden, afgronden. Kan het nog duisterder?

En de plaat is zo briljant, uiteindelijk, dat de muziek als een katharsis werkt, wat de beste ambient (Biosphere, Raison d'etre, Arcana, Julien Neto) doet, en maakt dat je je aan het einde alleen maar beter voelt. Opluchting, ontlading, alsof je net door een kletterende regenbui gelopen hebt.

Dit intrigerende album heb ik van Misterfool als tip gekregen in het SuperTipTopper-topic. Ik heb er dan ook stukje over geschreven op de topicpagina: Klik.

Ik ben zeker geen kenner in het genre, maar dit kan ik wel appreciëren, hoewel ik het geen absolute voltreffer vind.

3,5 sterren