John Watts - One More Twist (1982)

De eerste plaat van John Watts solo, wiens Fischer-Z in zijn ogen te ver van de punkidealen was weggedreven, lees ik op Wikipedia. Terug naar het credo ‘Do it yourself!’ En dat terwijl hij met laatsteling Red Skies over Paradise eindelijk in zijn thuisland de eerste verkoopsuccessen smaakte, mede dankzij twee singlehits. Via de radio was ik sinds 1979 een fan van de groep.
Het is bij zijn solowerk vaak gememoreerd: hij had het beter bij die groepsnaam kunnen laten. Met voortschrijdend inzicht weten we immers dat het grote succes ook solo niet kwam. Waarschijnlijk deelde hij die mening, al in 1987 ging Watts weer onder de groepsnaam werken.

Waar in Nederland ieder album van Fischer-Z een hitsingle had opgeleverd, lukte hem dat nooit solo. Wel haalde One More Twist in Nederland #11 in de albumlijst. En terecht! Een prima album, vooral de A-zijde. Het ene na het andere sterke nummer komt voorbij.
Verdwenen zijn de toetsen en het geflirt met reggae en ska is minder frequent, al klinken deze genres wel door op de eerste twee nummers, te weten One Voice en Lagonda Lifestyle. Hier schemert ook iets door van The Clash ten tijde van Sandinista!, al denk ik niet dat de twee namen elkaar zullen aanwijzen als invloed. Ska en reggae hingen in de lucht en werden gulzig ingeademd door diverse artiesten.

Verder horen we op One More Twist vooral uptempo new wave op basis van een stevige gitaar, die een enkele keer (Watching You) aan het geluid van Marillion (ja, heus!) doet denken. Gekruide muziek met vinnige zang en pittige, poëtische teksten over de wereld om Watts heen, zowel qua privéleven als de grote (wereld)politiek.
De B-zijde doet me iets minder dan de eerste helft, maar als ik de plaat een tijdje niet draai en dan aan B begin, blijken ze in ieder geval de toets der kritiek ruimschoots te doorstaan. Ze beklijven echter net wat minder dan die op de A-kant.

Op mijn tweedehands exemplaar zit een stickertje met de naam van de oorspronkelijke eigenaar, die mogelijk in dezelfde keistad woonachtig is als die waar ik dit exemplaar tegenkwam. Harry, dit kleinood heeft een nieuwe, gelukkige eigenaar, mijn dank is groot!

Nog steeds een prim album en zit dicht tegen Fischer- Z aan. Het zal mij ook niet verbazen als een (groot) deel van deze nummers al klaar waren als Fischer- Z nummers. Dit is een compliment en ik begrijp ook wel dat EMI hier nog geld in heeft gestoken. Net als Fischer-Z heeft het commercieel potentieel, dat dat er niet niet echt uit gekomen is nog steeds bijzonder. Ook al zal de stem van John Watts daar iets mee te maken hebben gehad. Ik begrijp dat deels ook wel, maar deels ook niet. Het zijn allemaal prima muzikanten en de nummers verdienen het om gehoord te worden. Staat nu weer even te blazen op hoog volume. I've been watching you...