The Smashing Pumpkins - American Gothic (2008)

Oude liefde roest niet, dus dan wil je ook weten hoe deze EP klinkt ook al beviel het album (Zeitgeist) niet zo heel erg goed.

Again, Again, Again (The Crux) kabbelt aardig door zonder ergens bijzondere wendingen te krijgen. Mij iets te ongeïnspireerd.
Als je al begint met la-la-la dan krijg ik een raar bijsmaakje. Ik vind la-la-la's goed voor songfestivals maar niet voor bands van wereldformaat. Een valse start op The Rose March dus. Gelukkig herpakken ze zich na dit intro met een akoestisch nummer dat een beetje doet denken aan de Tonight Tonight EP. Niet opzienbarend, wel charmant. Jammer van dat intro: zoiets kost je punten Billy.
Sunkissed is wederom akoestisch in de stijl van het vorige nummer. Een sereen sfeertje bepaalt de toon, maar ook hier valt dit toch een beetje in de categorie saai. Dat rustige nummers niet saai hoeven te zijn hebben ze op hun eerste 3 albums al wel bewezen dus daar zit het hem niet in. Wel moet ik zeggen dat ik tot nu toe geen stem-vervormingen heb gehoord en dat mag een pluspuntje genoemd worden.
Pox is minder herkenbaar Pumpkins (ik dacht even met een akoestisch nummer te maken te hebben van begin jaren '90 bands als Screaming Trees, Lemonheads of Buffalo Tom). Niet dat het echt iets uitmaakt want ook hier kan ik niet echt warm voor lopen. Het is echt zo slecht niet, maar de saaiheid druipt er van af. Het is misschien dat het hier om de Pompoenen gaat, maar anders had ik het misschien al voortijdig weggezapt. Vooruit 2,5* dan maar.....