Waylon Jennings - Waymore's Blues (Part II) (1994)
mijn stem
5 stemmen
Verenigde Staten
Country
Label: RCA
-
Endangered Species (3:12)
-
Waymore's Blues Part II (4:18)
-
This Train (Russell's Song) (3:34)
-
Wild Ones (3:38)
-
No Good for Me (3:23)
-
Old Timer (The Song) (5:31)
-
Up in Arkansas (4:05)
-
Nobody Knows (3:00)
-
Come Back and See Me (4:16)
-
You Don't Mess Around with Me (4:31)
Links
Last.fm
4
geplaatst: 10 april, 09:45 uur
Begin jaren 70 nadat Waylon Jennings een outlaw was geworden, verscheen het een na het andere topalbum. De roem had wel ten gevolge dat Waylon’s benen de weelde niet konden dragen. Hij raakte verslaafd aan cocaine en de muzikale output had daar onder te lijden. In 1984 kickte hij af en 4 jaren later stopte hij ook met het roken van tabak. Zijn gezondheid had erg te lijden gehad onder deze slechte gewoontes en het niveau van lp’s zoals Honky tonk heroes en the Ramblin’ man werd niet meer gehaald. Toch verraste Waymore’s blues Part II mij positief.
Alle liedjes zijn van eigen hand, soms met hulp van iemand anders. Zo hielp Tony Joe White bij het schrijven van Endangered species. Ook speelde TWJ gitaar bij dit nummer en ook bij Up in Arkansas.
De band bestond naast Waylon (gitaar, zang) uit Kenny Aronoff drums, Mark Goldenberg gitaar en accordeon, Benmont Tench orgel en synths, Robby Turner pedal steel, mandoline en dobro. Don Was hanteerde de bas en was tevens de producer.
Alle liedjes zijn van eigen hand, soms met hulp van iemand anders. Zo hielp Tony Joe White bij het schrijven van Endangered species. Ook speelde TWJ gitaar bij dit nummer en ook bij Up in Arkansas.
De band bestond naast Waylon (gitaar, zang) uit Kenny Aronoff drums, Mark Goldenberg gitaar en accordeon, Benmont Tench orgel en synths, Robby Turner pedal steel, mandoline en dobro. Don Was hanteerde de bas en was tevens de producer.
1
geplaatst: 8 oktober, 13:19 uur
Dit is de soort muziek die je wil ontdekken. Echt ineens een omslag van country naar wat meer neigt naar outlaw bluesrock. Met halverwege de prachtige ballad No Good for Me, die extra diepte aan het album geeft. Dat nummer kende ik in de mooie duetversie van Willie Nelson en Miranda Lambert; leuk om te ontdekken dat Waylon dat geschreven heeft.
Waylon Jennings was ook echt vastberaden om iets te laten horen zoals hij dat nog niet eerder gedaan had, en dat pakt bijzonder goed uit.
Waylon Jennings was ook echt vastberaden om iets te laten horen zoals hij dat nog niet eerder gedaan had, en dat pakt bijzonder goed uit.
Jennings stated, "We clicked from the start of the first take, which was the title cut," and instructed the musicians "to forget about everything they had ever heard me do." He later recalled:
For his part, Don was looking at what he called my essence; he wanted to create an instrumental texture, a pad of colors, rather than having the usual trading of licks. He didn't want to lose me in a sea of arrangement. He called it impressionistic, like a painting, and when we heard "Waymore's Blues Part II" come over the speakers, I understood what he was getting at...And I was proud of that album, because it felt like I was back in command of myself, sure of my creativity, knowing I was reaching for something I hadn't done before, and finding it.
For his part, Don was looking at what he called my essence; he wanted to create an instrumental texture, a pad of colors, rather than having the usual trading of licks. He didn't want to lose me in a sea of arrangement. He called it impressionistic, like a painting, and when we heard "Waymore's Blues Part II" come over the speakers, I understood what he was getting at...And I was proud of that album, because it felt like I was back in command of myself, sure of my creativity, knowing I was reaching for something I hadn't done before, and finding it.
* denotes required fields.
* denotes required fields.