Bryan Adams - Cuts Like a Knife (1983)

"Cuts Like a Knife" is het eerste album van Bryan Adams dat er echt toe doet. Het is zijn derde plaat en hij heeft met de titeltrack een megahit te pakken. "Cuts Like a Knife" staat vol met recht-toe-recht-aan rock & roll zoals we Bryan Adams eigenlijk kennen. Zijn warme hese stem is herkenbaar uit duizenden en samen met gitarist Keith Scott knallen er aanstekelijke riffs uit de speakers. Er staan maar een paar wat mindere composities op deze plaat, maar over het algemeen is dit een typische jaren 80 rockplaat. Niks aan de hand, spelen en lol hebben.

Ik had Reckless en Into the Fire al beluisterd en die vond ik fantastisch, dus ik vond het jammer om veelal te lezen dat ik dan de enige twee echt goede Bryan Adams albums al achter de rug had. Ik heb echter begrepen van enkele medegebruikers hier dat er toch nog enkele albums voor en na zijn grootste periode de moeite waard zijn en ik ben begonnen met Cuts Like a Knife.

Wat blijkt? Er is geen woord aan gelogen. Akkoord, Reckless en Into the Fire zijn net iets scherper, grootser en pakkender. Het is duidelijk dat die twee albums hem doorgetrokken hebben naar de top. Toch heb ik heel erg genoten van Cuts Like a Knife. Je hoort wel degelijk dat hij dichtbij een doorbraak is en het is niet moeilijk voor te stellen dat hij nummers van dit album mee zal nemen naar arena's en stadions. Het titelnummer is daar natuurlijk een uitstekend voorbeeld van, maar ook de opener, The Only One, is - net als bij de twee vervolgalbums - een sterke track. Zó belangrijk, want het maakt net het verschil of je rechtop gaat zitten voor de rest van het album of al onderuitzakt.

Nee, het album barst niet van de uitschieters, maar tegelijkertijd vind ik het zeer moeilijk om een minder nummer aan te wijzen. Het is lekkere pop-rock met uitstekend gitaar- en ritmewerk afgewisseld met een enkel rustmomentje; de kenmerkende sound waar hij ook bij de vervolgplaten aan vasthoudt. Het luistert naar mijn mening opnieuw erg lekker weg.

4*