Medicine Head - One & One Is One (1973)

Door John Peel ontdekte band. Hun eerste albums kwamen op zijn Dandelion-label uit. Keith Relf (ex-Yardbirds) produceerde hun beginwerk. Het wat latere werk werd geproduceerd door Tony Ashton.
Het gave 'One and one is one' was hier hun grootste hit. Ik herinner me dat Radio Veronica dat nummer toen veel draaide. Dire Straits heeft goed naar dat nummer geluisterd. Het lijkt wel wat op 'So far away'. 'Out on the street' is ook het b-kantje van 'One ...'.
'Rising sun' en 'How does it feel' zijn ook uitschieters.
De hoesfoto is goed afgekeken van het debuutalbum van de groep 'Spirit'.

Ik heb precies hetzelfde altijd gedacht, namelijk dat So Far Away van Dire Straits toch een béétje op plagiaat lijkt, als je het naast One and One is One legt, hoor je het duidelijk.

'Rising Sun' staat op de opvolger 'Thru' a Five'. Kan geen bron terugvinden dat hij ook op dit album zou staan.

John Fiddler vertelde in een interview dat hij de muziek wilde maken die hij zelf goed vond. Blues in de stijl van Slim Harpo, Muddy Waters, etc.. Maar toen de poppy hits kwamen moest Medicine Head zich daaraan aanpassen. Fiddler vertelde ook dat ze geen Top Of The Pops act waren of wilden zijn, en het ineens wel geworden waren. Na hun grootste hit One And One Is One, in U.K. gevolgd door Rising Sun, hadden ze daar nog hun laatste hit met Slip And Slide, dat weer op Slim Harpo's bluesgeluid geïnspireerd is. John Fiddler vertelde dat het ook zijn meest favoriete Medicine Head hit was, en het een eer vond dat het toch nog in de U.K.-hitlijsten terechtgekomen was.

Je vraagt je af hoe dat werkt in de praktijk. 'Ja, jullie kunnen leuk spelen maar voor deze platenmaatschappij moeten jullie eerst 'poppy hits' gaan maken. Kom daarna nog maar eens terug'.
De mannen keren huiswaarts en schrijven in een week 12 nummers waarvan One & One is One alvast een nogal slap nummer is, als voorbeeld.
Ze vinden het zelf ook verschrikkelijk maar de platenmaatschappij is in haar nopjes. Leuke verkoop van de single en dientengevolge doet de verkoop van het album het ook nog aardig.

Daarna nooit meer van gehoord. Dat wil zeggen, zes albums tussen 1970 en 1976. Geïnteresseerden moeten goed zoeken naar een enkel exemplaar.

Het is voor Fiddler vermoedelijk allemaal niet zo gelopen als dat hij graag had gewild.