Whitechapel - The Somatic Defilement (2007)

Hele aardige deathcore!

Voor de liefhebbers...

Yep, goed te verslinden als je een liefhebber van deathcore bent.

Nu ik mijn externe harde schijf er nog eens bijgenomen heb en mijn oude muziekbibliotheek er nog eens op aan het nagaan ben, komt dit schijfje ook weer voorbij. Daarbij komt ineens ook het besef dat ik dit wel heel erg beugeluisterd ben. Ten tijde van de grote deathcore-opkomst was dit een geniale plaat (en dat is het, naar de normen van het genre) nog steeds, maar het weet mij niet echt meer te boeien.

Ondanks dat hou ik mijn score relatief hoog, want dit blijft sentiment à volonté. Jawel, bij een plaat uit 2007. Want Whitechapel blijft die enorm brute en lompe deathcoreband met drie gitaristen. Jammer dat ze later doorsnee death metal zijn beginnen maken.

Ik heb de albums van Whitechapel in omgekeerde volgorde leren kennen, dus van nieuw naar oud, iets dat redelijk goed uit heeft gepakt. Wel kan ik concluderen dat ik het nieuwere werk beter trek dan het oude, ondanks het feit dat de eerdere albums nog wel een tikkeltje bruter en meedogenlozer zijn. Het songmateriaal op dit debuut doet me echter niet zoveel. De furieuze deathcore kolkt er raast voorbij als een malle, maar de songs beklijven niet echt. De boel wordt gelukkig gered door de intense uitvoering en het retestrakke spel.