Gene Vincent - Gene Vincent and His Blue Caps (1957)

echt een geweldig rock n roll album, er wordt reverb gebruikt waardoor het wat rauwer en mysterieuzer klinkt en daarmee ook meer eigentijds dan zijn soortgenoten,

raar dat dit het eerste bericht is in 59 jaar.....

Tijdloos bedoel je? Zoals het nu te lezen is, is Gene Vincent de enige 'tijdgebonden'/gedateerde artiest in vergelijking met zijn soortgenoten.

Een wat consistenter geheel dan Vincents debuut, eenvoudigweg omdat hier minder ballades en traditionals op staan, terwijl de up-tempo-rockabilly-nummers en de stevige rockers hier net zo fel klinken. Hoogtepunten zijn voor mij Pink Thunderbird met de grappige inventarisatie van alles dat Vincent zijn meisje aanbiedt (van de auto uit de titel via een huis, een jacht en een vliegtuig tot een kudde loeiende koeien), het bijna spookachtige Blues stay away fom me, en het geweldige Cat man waarop Vincent waarschuwt voor een gevaarlijke ladies' man ("C is for the crazy hairdo that he wears around / A is for the arms that he'll sneak around your waist / T is for the taste of the lips that belong to you / Cat Man, CAT MAN! Yeah..."). Een sensuele stem, prima composities, een perfecte kale produktie en de knetterende "twangy" gitaarpartijen van "Galloping" Cliff Gallup – deze plaat bevat alles wat de vroege rock & roll zo spannend maakte.
        Beluisterd op een CD van AfterHours, met daarop tevens Vincents eerste LP Bluejean bop! plus de A- en B-kantjes van vier niet op officiële albums verschenen singles uit 1956 en 1957 (inclusief Vincents grootste hit, het briljante Be-bop-a-lula). Uitstekend geluid met alle ruimte voor Vincents sensuele en suggestieve stem en Cliff Gallups gitaar, en ook nog eens prima geannoteerd.

Inderdaad net wat beter dan het debuut. Veel rockabilly, veel tempo en vinnigheid, daar gedijde de stem van Gene Vincent toch het best bij, hoewel hij een traag nummer als Unchained Melody hier toch ook erg goed weet te brengen.

Heerlijke verzameling songs gewoon. Gitarist Cliff Gallup, in belangrijke mate verantwoordelijk voor de twangy sound, had de band eigenlijk al verlaten, maar werd door de producer toch overtuigd nog mee te doen. Gelukkig maar.

4 sterren