MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Eddie Cochran - Never to Be Forgotten (1962)

mijn stem
3,62 (8)
8 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Capitol

  1. Weekend (1:54)
  2. Long Tall Sally (1:46)
  3. Lonely (2:14)
  4. Nervous Breakdown (2:20)
  5. Cherished Memories (1:53)
  6. Twenty Flight Rock (1:45)
  7. Boll Weevil (1:59)
  8. Little Angel (1:55)
  9. Milk Cow Blues (2:42)
  10. Sweetie Pie (2:12)
  11. Love Again (2:15)
  12. Blue Suede Shoes (1:50)
totale tijdsduur: 24:45
zoeken in:
avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
Tijdens zijn leven bracht Eddie Cochran slechts één langspeelplaat uit, maar dít is alweer het tweede postuum uitgebrachte album, 21 maanden na zijn dood in de schappen. Helaas had Cochran zó weinig hits dat het meest succesvolle materiaal al op 12 of his biggest hits was verschenen, dus moest er voor dit album geput worden uit de nummers die in Amerika niet hadden gescoord maar in ieder geval in Engeland nog bescheiden hitjes waren geworden, plus wat er verder nog aan B-kantjes en restmateriaal voorhanden was. Dus krijgen we een bizarre lappendeken met een paar ballades in de stijl van Elvis ("Lonely is the bird without a tree / And lonely is the sailor without the sea", uit Lonely), de extreem zware Milk cow blues die de riff van Hoochie coochie man "leent", een swingende versie van het traditionele Boll weevil, en enigszins overbodige covers van Little Richards Long tall Sally en Elvis' / Carl Perkins' Blue suede shoes.
        Maar ook is daar het grappige verslag van Eddie's Weekend, de vervormde gitaar van Nervous breakdown, de proto-soul van Little angel en het verhalende Twenty flight rock waarin Eddie klaagt dat de lift in het flatgebouw van zijn vriendinnetje kapot is zodat hij twintig trappen op moet lopen om bij haar te komen, en "When I get to the top, I'm too tired to rock", uh huh. Dit is kortom een bizar allegaartje dat niet zou mogen werken, maar de soms verrassend moderne arrangementen, Cochrans rauwe stem en zijn altijd aanwezige gevoel voor humor maken toch van bijna elk nummer iets speciaals. 12 nummers, 25 minuten pret, ook al staat er dan geen Summertime blues of Somethin' else of C'mon everybody op – wat een leuke periode was dit toch, en wat was Eddie Cochran een leuke en uitbundige performer.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 15:06 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 15:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.