Doves - Lost Souls (2000)

meesterwerk, kortom hou je van elbow , koop dan blindelings dit album

de 'vergelijking' met "Elbow" zie/ hoor ik niet helemaal, maar toch gewoon blindelings kopen hoor

Helemaal mee eens. Alles klopt aan dit album! Spijtig dat niet iedereen deze band kent, ze verdienen meer aandacht. Hopelijk met hun nieuwe derde (Some Cities) die er aan komt?

Mooi album inderdaad, al vind ik de opvolger The Last Broadcast toch net wat beter.
Favoriete song van dit album, het mooie rustige gitaarnummer A House.
Ben benieuwd naar hun derde album!

Prachtalbum! Doves zijn een ware ontdekking geweest voor mij de afgelopen maand. De muziek is bij vlagen goed te vergelijken met Coldplay, maar is veel experimenteler en dromeriger, en lang niet zo bekend waardoor deze band het gevoel geeft dat het je hoogstpersoonlijke kwaliteits-britpop-privé-band is.

Erg enerverende klanken op dit debuutalbum, die eigenlijk niet onder doet voor de (tot nu toe) twee opvolgers. Misschien is dit wel de beste, omdat het concept hier helemaal origineel is. Maakt ook niet uit, Doves presteren in een constante lijn met hun albums.

Zoals ik bij elk Doves-album heb, springen er altijd een paar favorieten uit, die zich dan ook meteen zettelen als persoonlijke wereldfavorieten. Het betreft de loungy openings-rockinstrumental, een nummer dat onze Tortoise-vrienden hier goed zullen kunnen waarderen. Maar ook het superkrachtige Rise staat bijvoorbeeld regelmatig op de repeat. Ik ga voor 4,5*

Ik begin er nu ook naar te luisteren, naar deze en the last broadcast, slaat niet direct volledig aan, maar ik kan nu al wel horen dat dat echt nog wel gaat komen en dat ik er veel luisterplezier aan ga beleven. Zet hem nu op 4*, maar de kans is zeer groot dat dat na een paar keer luisteren meer wordt.

Edit: nee, hij verdient nu al wel 4,5*

Break Me Gently. Er is bijna geen enkel nummer op de wereld waar ik zo naar hunker als ik er alleen nog maar aan denk. Dat klinkt als een verslaving. Je weet vooraf ook dat het gevolg van het luisteren naar dit nummer is, dat je het de halve dag in je hoofd zal hebben. Maar elke keer heb ik dat er wel weer voor over. Kenmerkend voor 5,0* dunkt me. Waar zit het dat dan in bij dat nummer? Nou, het nummer kent maar drie eenvoudige gitaarakkoorden, maar ozo mooi, krachtig en vooral breekbaar, wat de tekst van het nummer nog eens kwadrateert. De kwetsbare tweede gitaar die er huilend bovenop ligt, de hobbelende en stotende bas, de korte doffe piano-slagen en de effectjes er omheen doen het verder helemaal. Ik heb gemerkt dat dit nummer met zijn tweetjes (akoestische plus electrische gitaar) heel authentiek en gemakkelijk zelf te produceren is, en ook dat werkt verslavend. Het is overigens maar 1 nummer van een schitterend album...

zeeeeer sterk!
stuk beter dan hun 2005 album trouwens.

Groeibriljantje, ben ooit op 3,5* begonnen en inmiddels op 4,5* beland en ik sluit niet uit dat er in de toekomst nog meer in het vat zit.

Dit is denk ik een aanstaand kopertje voor HiLL. Nummers 2, 4 en 10 klinken namelijk erg lekker.

The Cedar Room werd ingezet als opener voor het concert van Arctic Monkeys vanavond. Echt té vet

ik wil hem erg graag kopen, maar ik kan hem echt NERGENS voor een schappelijk prijsje uit de schappen plukken (áls ik hem al vind)

Je kunt de cd ook on-line bestellen natuurlijk. Daar heb je deze cd al voor EUR 9,99. Valt mee, toch?

The Cedar Room

The Man Who Told Everything

The Cedar Room is live ook echt geniaal

Beste plaat aller tijden. Althans, als het aan mij ligt. En ik ben de enige hier op musicmeter die dat vindt. Enfin, alles klopt aan de plaat. De lengte, de sfeer, de cultstatus, de opbouw van het album, het instrumentale openingsnummer, het skipnummer (a house), er staat een prima single op (catch the sun), perfecte muziek voor op de zondagochtend, of in de auto, of waar dan ook.

Boven dat alles bevat de cd een serie aan (britpop)klassiekers, The Cedar Room, Sea Song, The Man Who Told Everything, Break Me Gently, Firesuite, Rise en Here It Comes.

Verder nog wat leuke Dovesweetjes: het is de favoriete band van de bassist van Interpol, ze spelen mee op de nummers Disillusion en Pissing in the wind van Badly Drawn Boy en ze zijn zeer regelmatig te horen als achtergrondmuziek of tune bij de BBC (met name bij sportprogramma's)

mooie plaat
met als uitschieters
catch the sun
sea song
here it comes
I love it gewoon!

Deze plaat is zo geweldig

klopt
volgens mij zegt niemand dat het niet zo is

Great -) Hoop snel weer wat van deze band te horen... op myspace las ik al iets van een nieuw album/EP dus ik wacht af

Sea Song kan zo op een album van Porcupine Tree hebben gestaan...

Briljaaaaaaaaaaaant.
Twee dagen nadat ik ziek werd, 2-en-een-half-jaar geleden luisterde ik dit album voor het eerst en het zou zeker niet bij die ene keer blijven. Tegenwoordig heb ik het misschien allemaal iets teveel beluisterd maar na een maandje zonder moet ik het toch allemaal weer op zetten. Deze plaat is zo geweldig. Tevens door de link aan het ziek zijn (ik ben sindsdien ziek geweest) is het echt episch geworden voor mij.

Zeker, maar wat een ongelooflijk mooi nummer. Ben door de Rock Id Contest van El Ninjo op het spoor gezet van het oudere werk van Doves (kende enkel het album Some Cities) en dat valt niet tegen. Mooi album! (al steekt Sea Song er voor mij wel met kop en schouders bovenuit)

Catch the Sun kan trouwens zo op een album van The Lemonheads hebben gestaan

Perfecte popplaat. Geen enkele misser. Firesuite is een briljante, enigszins misleidende opener. Op Catch The Sun valt absoluut niks af te dingen, echt helemaal af. A House weet me elke keer weer diep te ontroeren.

Doves hebben iets hypnotiserends: op bijzondere wijze weten ze je als een spons op te zuigen en laten ze je uitgewrongen achter.
Telkens weer is het luisteren naar deze band een waar avontuur. Een avontuur dat begon met dit debuut en dat later nergens aan kracht heeft moeten inbinden.
Het is niet alle bands gegeven maar Doves wel. Lost Souls mag er zijn!

Inderdaad aEro, uitgewrongen: zo voel ik mij nu, vlak nadat ik Lost Souls hard op de Sennheiser heb geluisterd. Eén groot melodieus meesterwerk!
Opvallend is dat er songs op staan uit 1998, 1999 en 2000: toch vormt het een prachtig geheel.

verdikke, lekker plaatje. Vooral track 1, 2 en Catch the sun liggen heel lekker. Waar scharen we dit onder? Britpop met een jazz randje?

is dat een serious vraagje?


voor meer achtergrond over Doves zie ook mijn opmerking bij deze album ..

Sub Sub - Coast EP (1992)

aiai, nog een paar keer gedraaid, maar dit is goed hoor! The Cedar Room heeft kippevel gehalte. Daar alleen al om komt er een halfje bij. En firesuite blijft favoriet, heerlijke opening. Als ik nu naar Snow Patrol luister of sommige nummers van Elbow, dan waren deze jongens 10 jaar geleden al zo ver..