Johnny Cash - Sings the Ballads of the True West (1965)
mijn stem
48 stemmen
Verenigde Staten
Country
Label: Columbia
-
Hiawatha's Vision (2:25)
-
The Road to Kaintuck (2:42)
-
The Shifting Whispering Sands, Pt. 1 (2:54)
-
The Ballad of Boot Hill (3:49)
-
I Ride an Old Paint (2:57)
-
Hardin Wouldn't Run (4:19)
-
Mr. Garfield (4:36)
-
The Streets of Laredo (3:39)
-
Johnny Reb {With Narration} (2:51)
-
A Letter from Home (2:36)
-
Bury Me Not on the Lone Prairie (2:26)
-
Mean as Hell (3:08)
-
Sam Hall (3:16)
-
25 Minutes to Go (3:13)
-
The Blizzard (3:54)
-
Sweet Betsy from Pike {With Narration} (3:58)
-
Green Grow the Lilacs (2:45)
-
Stampede {With Narration} (4:00)
-
The Shifting Whispering Sands, Pt. 2 (2:28)
-
Reflections (2:45)
-
Rodeo Hand * (2:28)
-
Stampede [Alternate Instrumental] * (1:07)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
1:04:41
(1:08:16)
1
geplaatst: 11 oktober 2017, 21:03 uur
Het gemiddelde van deze plaat (op moment van schrijven: 3,40 sterren uit 29 stemmen) vind ik wat laag alhier, hoewel enigszins begrijpelijk. Sings the Ballads of the True West is een prachtige bundeling songs en verhalen over The Far West, over misdadigers, over de ouwe Amerikaanse tijden. Niet voor het eerst worden de songs hier en daar afgewisseld door spoken word, maar dat verleent de plaat in mijn ogen alleen maar meer charme, want je hoort aan de vertelstijl van Cash, in die kenmerkende warme bariton, dat hij erg veel van die verhalen houdt. Kudos ook aan zijn label, want Cash kreeg, mits een commerciële toegeving op z'n tijd, carte blanche.
Op dit dubbelalbum speelt, naast ouwe getrouwen als Luther Perkins, ook Charlie McCoy weer mee op harmonica, een beproefd sessiemuzikant uit Nashville (die plaatsnaam is al een visitekaartje waarvoor menige deur zichzelf automatisch openzet in de muziekwereld) die ook o.a. met Elvis Presley en Bob Dylan werkte. Hij voegt toch weer wat toe aan de sfeer.
Is een conceptplaat van een dik uur teveel? Geen nood; in dat geval kan je prima terecht bij het album Mean as Hell; een soort compilatie van dit album dat Columbia een jaar later op de markt zou brengen. De beste songs staan daar zo goed als allemaal op; enkel het pittige Sam Hall ontbreekt daar. Samen met Road to Kaintuck, Mr. Garfield (over de moord op president James Garfield), Streets of Laredo, Bury Me on the Lone Prairie en 25 Minutes to Go vind ik dat het beste nummer.
4 sterren
Op dit dubbelalbum speelt, naast ouwe getrouwen als Luther Perkins, ook Charlie McCoy weer mee op harmonica, een beproefd sessiemuzikant uit Nashville (die plaatsnaam is al een visitekaartje waarvoor menige deur zichzelf automatisch openzet in de muziekwereld) die ook o.a. met Elvis Presley en Bob Dylan werkte. Hij voegt toch weer wat toe aan de sfeer.
Is een conceptplaat van een dik uur teveel? Geen nood; in dat geval kan je prima terecht bij het album Mean as Hell; een soort compilatie van dit album dat Columbia een jaar later op de markt zou brengen. De beste songs staan daar zo goed als allemaal op; enkel het pittige Sam Hall ontbreekt daar. Samen met Road to Kaintuck, Mr. Garfield (over de moord op president James Garfield), Streets of Laredo, Bury Me on the Lone Prairie en 25 Minutes to Go vind ik dat het beste nummer.
4 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.