Pet Shop Boys - Alternative (1995)

Er zijn weinig bands die zoveel werk maken van hun b-kantjes als de Pet shop boys. 3,5*

Jep en met stip op nr.1 in mijn top10 (had nog geen zin om alle nummers in te voeren na Crystal Ball )

Dit is dus echt een heel erg goed album (dit is overigens een dubbel cd). Ofschoon ik normaal van andere muziek houd, maken de Pet Shop Boys af en toe erg mooie albums en dit is hun allerbeste. Luister er maar eens naar: you won't be disappointed.

Dat klopt. Prima album is dit. Dit swingt vaak als een tiet, te zeggen dat dit meestal b-kantjes zijn...

I Want A Dog !

****

A chihuahua??

Kwaliteit, dat maken de PSB waar, door ook B-kantjes mooie en lekkere plaatjes te zetten.

Niet alle nummers vind ik even sterk, vandaar krijgt dit album van mij 'slechts' 4,0 punten. Toch een geweldig overzicht van b-kantjes. Ik heb ook een prachtig boekje erbij waarin de heren Tennant/Lowe allerlei details vertellen over de tracks op dit album.

Een ongelofelijk goede verzamelaar, en dan maar 6 favoriete nummers mogen kiezen.
Erg jammer dat Beside (2007) nooit officieel is uitgebracht (de opvolger van dit album).
5*

UItgebracht in 2 versies: met deze cover en normaal 2cd doosje en als cartonboard box met op de voorkant een kop die veranderd in de andere als je het doosje beweegt, net zoals bij een ansichtkaart.

Volgens mij is er maar één band in de wereld die een B-kanten-verzamelaar kan uitbrengen van zo'n hoge kwaliteit. Niet zelden zijn de B-kanten nog beter dan de A-kanten waar ze bijhoren. Zo had "Shameless" (B-kant van Go West) prima zelf een single kunnen zijn.

De reeks "Hey Headmaster", "Shameless" en "Too Many People" (B-kanten van opeenvolgende singles) is sowieso bijzonder.

Even mijn stem wat omhoog gedaan, een 3,5 is niet voldoende voor al deze prachtige b kanten. De 1ste versie kwam met een 3d hoes en een zeer uitgebreid boekwerkje.

de 6 sterren gaan naar:

It Must Be Obvious
Your Funny Uncle
Shameless
We All Feel Better in the Dark
You Know Where You Went Wrong
One of the Crowd

En er staat eigenlijk maar 1 miskleun op en dat is in mijn ogen 1 van de b kanten van Can You Forgive Her? namelijk What Keeps Mankind Alive? . Welke een soort van parodie is op een opera (gebaseerd op Kurt Well's The Threepenny Opera's)

overigens is deze b kanten verzamelaar niet compleet want zo missen we bv. Overture To Performance en Music For Boys part 2 en 3 uit die periode

What Keeps Mankind Alive? vind ik een van hun beste nummers ooit! Geweldig over the top. Lekker hard in de auto aanzetten

Als je Alternative en Beside achter elkaar afspeel heb je echt een geweldige reeks songs waarbij je je afvraagt: waarom staan deze niet op hun reguliere albums? Maar dat is nu juist de charme. Want volgens mij nemen ze veel nummers speciaal op voor de singles om een beetje meer los te kunnen gaan met experimenteren e.d.

"What Keeps Mankind Alive?"- wat je er ook van vindt - is geen parodie, maar een bloedserieuze cover. Ook Tom Waits heeft een cover van het nummer gemaakt (1985). Het is niet 'gebaseerd', maar gewoon daadwerkelijk afkomstig uit de Threepenny Opera.

Met gebaseerd bedoel ik dat ze er enigszins een eigen versie van gemaakt hebben, niet dat het typisch PSB is maar toch

Jawel, eindelijk komt 2 er ook aan!

Pet Shop Boys — News — Format - petshopboys.co.uk

1e cd erg goed, 2e valt tegen. Ligt misschien aan mij (ben min of meer blijven hangen in de jaren 80).

Prima overzicht van de b-sides . Een hoop singles raakte ik toch al niet aan, dus die kunnen in de kast blijven. Op deze manier blijven ze onder mijn aandacht en wat hebben ze een kwaliteit gemaakt door de jaren heen. In sommige gevallen overtreffen de b-sides de singles .Prima pop waar ik met gemak 4 sterren aan kwijt kan . Next Stop : Format .

Erg mooi overzicht van de B kantjes. Samen met de verzamelaar Format krijg je een mooi overzicht van de 'andere" PSB. Opvallend veel sterke nummers, die vaak ook als A Kant hadden kunnen dienen. Uitzondering....alleen track 13 kan me niet echt bekoren. Echt een experimenteel nummer. Maar voor de rest ......genieten.

De Pet Shop Boys zijn de soundtrack van mijn prille jeugd. In 1987 was 'Suburbia' een van de allereerste vinyl-singletjes die ik ooit kocht. Ik was toen 9 of 10. Niet veel later ontdekte ik Veronica op de radio (toen nog gewoon op Hilversum 3) en Top Of The Pops op BBC televisie. Alle hits van de dierenjongens kregen daar massa's aandacht, en terecht.

Ik kocht sinds 'Suburbia' trouw (bijna) alle singletjes en speelde die letterlijk kapot op mijn eerste platenspelertje. A- én B-kantjes, want de Pet Shop Boys maakten er een erezaak van om hun plaatjes van een kwaliteitsvolle flipside te voorzien.

En die B-kantjes vind je netjes verzameld op deze 'Alternative'. Luister en oordeel zelf: 'In The Night', 'I Want A Dog', 'Paninaro', 'A New Life', 'I Get Excited (You Get Excited Too)', 'Your Funny Uncle' zijn maar enkele liedjes die probleemloos naast de zovele bekende hits mogen staan.

Een van de cd'tjes met een ereplaats in mijn collectie.

DIt zijn toch echt wel de b-kantjes, komen niet in de buurt van de a-kantjes op een paar uitzonderingen (Paninaro en het geweldige I want a dog). Hoor het nu voor het eerst maar valt me vies tegen.

Wablief? zouden ze in België zeggen.
Dit hoor ik echt voor het eerst.

Van mij mogen ze deze verzamelaar volgend jaar op vinyl uitbrengen als 30th anniversary edition met boekwerkje met linernotes over alle tracks en fito van de bijbehorende single.

Geen album voor een uitgebreide review nummer voor nummer zoals ik tegenwoordig gewend ben te maken.. Dat wordt te vaak een herhaling van zetten. Want bij de muziek van Pet Shop Boys gaat het bij mij meestal niet om de details Nummers van de heren Tennant en Lowe grijpen je gelijk bij de strot of niet.

De eerste 5 nummers van dit album doen dat niet. Te veel goed bedoelde improvisatie in de nummers waardoor de flow wordt verstoord. En een nummer als That's my Impression mist een stuk bezieling en overtuiging. Het peper en zout stond te ver weg waarschijnlijk. Datzelfde euvel heeft Was That What it Was? Paninaro begint op iets te lijken, maar mist nog wat raffinement. Anders gezegd: Het OhOhOh houdt de deur nog dicht.

Pas bij Jack the Lad kom ik uit mijn schulp en verschijnt er een glimlach op mijn gezicht. Leuke melodie, maar de bite is er nog niet helemaal. Sterker nog In You Know Where You Went Wrong is het weer mis. Halverwege zitten weer spelbrekers. Maar gelukkig is daarna het experimenteren grotendeels over op een paar kleinigheden na.

Daarna is het dan ook top en het is goed dat deze tracks niet in de prullenbak zijn verdwenen. Uiteraard vind ik niet elke track even sterk, maar een dikke voldoende scoort het album wel. Mijn 3,5* worden er 4.