Shadow Gallery - Legacy (2001)

Wat een beregoede cd van de heren van Shadow Gallery
Dit is progrock op optima forma, alleen jammer dat het laatste nummer op het laatst leeg is

Dit is idd een fantastische plaat, heb deze band net ontdekt en het is echt grandioos. Dream Theater niveau.
Ik heb het laatste nummer ge-edit en de verborgen bonustrack direct achter het nummer First Light geplakt... past er goed bij.

5*

Dan gaat het tweelijk Tyrrany & Room V je helemaal lavenloos meppen. Die zijn stukken beter dan deze

Nou, ik vind Tyranny echt veel en veel minder zelfs... Vind dat het minste album van Shadow Gallery.
Room V is ook een topper, heb ik net als deze plaat en het debuut, 5* gegeven. Maar dit is voor mij toch echt hun beste album.

wat mij betrefd is het debuut nooit meer geevenaard

ik houd het dan ook bij dat debuut en verder laat ik dit links liggen

je mist wat

nee hoor, ik ken dit, en ik vond het niks

Voor mij een behoorlijke tegenvaller na Tyranny.
Ik vond bepaalde nummers te makkelijk en niet pakkend genoeg. Tyranny had me bij eigenlijk alle nummers bij de kladden, en dat gebeurt hier gewoon te weinig. Het is ook wat minder 'epic' op de een of andere manier. Kan het niet goed uitleggen.

Deze is een topplaat, het zal nooit Tyranny of het debuut omver stoten.
SG tapt hier uit een moderner vatje zo klinkt het.

Cliffhanger is een monster van een nummer. Het instrumentale stuk is onmenselijk ! Laat het eender welke muzikant horen en zal het beamen.
Het zoete Destination Unknown brengt een mooi contrast.
Society Of The Mind en Legacy zijn episch voor mij

Ik heb meer last met van die uitgerokken dingen zoals First Light.

Na 8 jaar eindelijk een berichtje van mij voor deze plaat.

Een grandioze schijf met enerzijds geweldige songwritingskills en anderzijds onovertroffen muzikantschap.

De afsluiter is niet zo lang als aangegeven wordt, omdat het een kleine bonus-new-age track bevat, maar toch rond de 20 minuten klokt.

De eerste track is een variatie op Cliffhanger van twee platen eerder.
Het instrumentale stuk is overpretentieus maar daarom niet minder vet.

De middelste tracks zijn wat simpeler en blijven wat minder hangen.

Het is allemaal weer een lekkere mix van metal, pop, classic rock etc. met scheurende gitaren, melodieuze samenzang, fluiten, piano's en synth en gitaarsolii.

Een meesterwerk.

Deze CD heeft mij nooit echt kunnen overtuigen. Het debuut heb ik hoger zitten dan deze, simpelweg omdat daar enige nummers opstaan die echt in je kop blijven zitten. Deze ligt mij wat zwaarder op de maag, zonder dat ik het slecht vind worden. Maar ze hebben dus betere gemaakt.

Jammer dat dit zo'n onbekende band is, komt denk omdat ze niet touren. Als ze nog bestaan. Het zijn wel echt supergoede cd's die ze afleveren.

Zanger Mike Baker is oktober vorig jaar overleden. De band zou wel doorgaan en zelfs werken aan een nieuw album. Wie de nieuwe zanger wordt is nog onbekend. Aldus Gary Wehrkamp op de website.
Mike Baker was toch wel een smaakmaker met zijn betoverende stemgeluid, dus ik ben benieuwd hoe dat verder gaat.

Legacy was een lichte ontgoocheling na het sublieme Tyranny. Toch begon de plaat na een aantal maal beluisteren wel te groeien. En nu ben ik blij dat ie hier in de kast staat.
Vooral Destination Unknown en First Light zijn prachtnummers.
Gewoon een kwaliteitsplaat van een kwaliteitsband.

Ik vind First Light zo'n ongenadig mooi nummer...

Het spaced en rockt en de opbouw is magistraal... De zangharmonieen zijn top en er zijn zoveel lagen instrumenten dat je elke keer weer wat nieuws ontdekt...

Shadow Gallery levert met "Legacy" haar vierde album af, en wederom betreft het hier een fantastische plaat in het progressieve/symfonische rock-genre. Heel gevoelig, toch ook bij vlagen heel stevig. Het vorige album "Tyranny" hebben ze niet overtroffen, maar dat was dan ook welhaast onmogelijk. Zoals gebruikelijk goed doordachte teksten en uitstekend geproduceerd.Echt een cd die je na een paar keer luisteren zeer zal waarderen. Kortom, een prima investering voor diegene die houdt van progressive metal.

Als er hoogleraren van de progmetal zouden moeten worden gekozen dan zijn de heren van Shadow Gallery zeker goede kandidaten. Wat deze heren ieder keer weer op een album weten te kwakken kan gerust worden aangeduid als meesterwerk.

Geweldige plaat minstens zo goed als de voorganger. Tot op heden onovertroffen band. Destination unknown en colours vind ik wel heel erg mooi.

Het album opent met Cliffhanger 2, deel 1 is op Carved In Stone te vinden, een song die direct het Shadow Gallery geluid laat horen. Lekkere metalgitaar overgoten met een keyboardsausje en mooie harmonische samenzang. In het tweede gedeelte laten de heren horen waartoe ze muzikaal in staat zijn. En dat is prima progrock/metal maken. Na dit muzikale geweld gaat het er met Destination Unknown iets rustiger aan toe.
Na twee minuten komt de dwarsfluit van Carl voorbij en koerst het nummer naar een prima instrumentaal gedeelte en gaat het gas er weer op. Het eindigt net zo rustig als het begon.
Colors is een powerballad met Mike Baker (RIP) in de hoofdrol. Wat een prima zanger was dat....
Society Of The Mind is een stuk steviger maar ook hier spat het vakmanschap eraf.
Legacy is het kortste nummer van het album. Stevig met een lekker refrein maar het is het minste nummer van het album vind ik.
En dan First Light...het begint allemaal met nogal spannende geluiden en keyboardpartijen.
Na een minuut of 3 valt de akkoustische gitaar in die Mike begeleid die weer en hele prestatie neerzet.
Het wordt steeds voller met instrumenten en ontwikkelt het nummer zich naar ongekende hoogtes.
Rond 12 minuten lijkt het wel filmmuziek om in minuut 13 weer volledig los te gaan. Kortom als ik dit nummer in één woord kon omschrijven is het...Achtbaan.

Als ik iets van Shadow Gallery wil luisteren, dan zet ik meestal mijn favoriete album Tyranny op. Het zal daarom verscheidene jaren geleden zijn dat ik Legacy voor het laatst heb gehoord. Tot vandaag dan...

Bij herbeluistering van dit album valt me op dat dit album nog beter is dan ik me kan herinneren. Stuk voor stuk zijn de nummers hier erg sterk. Natuurlijk worden er regelmatig technische hoogstandjes ten gehore gebracht maar ook compositorisch zitten de nummers uitstekend in elkaar. En de samenzang is werkelijk subliem.

Enige kleine minpuntje vind ik de wat 'dunne' productie, al kan ik het dan wel weer waarderen dat niet alles tot op de laatste frequentie is dichtgeplamuurd en de instrumenten goed te onderscheiden zijn.

Erg jammer dat deze band niet meer actief is.

Al sinds ik deze ken, en dat is al best een lange tijd (zie ik), draai ik alleen het laatste nummer van deze plaat. In het begin draaide ik wel de hele cd, maar ik was de rest van de songs al snel zat (denk ik).

Goed, het laatste nummer is dan ook wel echt een ontzettend mooi nummer, dat eigenlijk 10 minuten korter duurt dan aangegeven. Na het nummer volgt 5 minuten stilte met wat gehannes in de studio en dan de laatste 5 minuten een synthesizer-stuk, maar dan heeft iedereen de cd al afgezet.

Als volledig album is Tyranny samenhangender en ook wel beter, maar het titelnummer hier is misschien wel hun mooiste nummer. Mike Baker was ook een genadeloos goede zanger.

Was vanaf het debuut een grote fan van deze band, maar met Legacy verdween Shadow Gallery meer naar de achtergrond. Toch dit album maar weer eens opgepakt en na een paar keer draaien toch een groeier. Het klinkt op het eerste gehoor minder indrukwekkend, energiek, pakkend dan voorheen. De koortjes zijn dan weer perfect, kan tippen aan Uriah Heep. In vergelijking met bijv. Dream Theater minder druk en als SG uitpakt met instrumentale hoogstandjes gaat het subtieler te werk. MIke Baker zingt lekker een eind weg, geen kramp in de keel hier.