Pat Metheny with Christian McBride and Antonio Sanchez - Day Trip (2008)

Dit is een album dat ik echt heel erg hoog in achting heb. Hier word op een hoog nivo 'geconverseerd' tussen een drietal uitmuntende muzikanten.

Een jazz gitaar-trio is lastig omdat als de gitaar soleert er niet een akkoord-instrument bij zit die je van de nodige harmonische informatie voor ziet. Daardoor kan het geheel allemaal een beetje dun klinken. Maar Metheny heeft door de jaren bewezen dat hij zich redelijk goed thuis voelt in dit wat lastigere vaarwater.

Maar misschien is nog wel de grootste ster op dit album drummer Antonio Sanchez. Ik hoop echt dat die man nog jaren blijft samen spelen met Metheny want er is overduidelijk een grote mate van chemie tussen hem en Sanchez. Ik ben niet zo diepgravend in de jazz bezig dat ik met de besten der aarde op de hoogte ben maar ik durf wel te stellen dat hij daar op dit moment zeker bij hoort. Metheny noemde in het verleden Roy Haynes drumstijl "the sound of surprise" maar Sanchez is dan denk ik echt "the 21st century sound of surprise".

Deze plaat wil er bij nog niet helemaal in. Niet slecht, maar zeker niet opvallend goed.

Doet me weinig, deze plaat.

Geweldige drummer die Sanchez.....maar de emoties heeft ie thuis gelaten.

Nou is het ook wel verdomd moeilijk om emotie in drumspel te leggen. Aan de andere kant... ik hoor op zich wel emotie eigenlijk. Hij maakt me regelmatig echt aan het lachen met z'n ritmische vondsten en die onverwachte dingen die hij doet. Roy Haynes deed dat ook zo mooi op Question & Answer samen met Metheny en Dave Holland.

Misschien klint het af en toe allemaal te schoon of te opgepoetst. Je hoort in het spel van Sanchez veel invloeden van de ras jazz drummers. Waar zij mee experimenteerden hoor je Sanchez veel perfect uitvoeren. Niettemin is dit een zeer fijn album. Het drumwerk is toch om van te genieten door zijn prachtig klinkende drumstel en enorme lading techniek. Emoties heeft hij zeker meegenomen. Mc Bride en Sanchez stuwen Metheny veel richtingen uit waarop Metheny op zijn beurt mooi mee omgaat. De melodieën zijn vaak heel mooi, hoewel soms wat te rustig. Wat meer up-tempo nummers had deze plaat goed gedaan. Dat zou zijn rol als heerlijke avondplaat wel verslechteren...

In mijn ontdekkings reis naar de muziek en albums van Metheny ook deze tegen gekomen. Volgens beoordelers op MuMe niet de hoogste score. Toch album eens gaan beluisteren en beluisteren. Vind het een lekker weg luisterend album, met het fijne gitaar geluid van Metheny. Ook de intussen bij niet meer geheel onbekende Sanchez (drummer). Heerlijke samenvoeging met daar tussen de bass van McBride. Heb album daarom maar besteld en geniet ervan. Lijkt mijn fantastisch voor de komende zomeravonden.

Er bestaat een live ep met dezelfde bezetting en materiaal van dit album. Ook lekker.

Ondanks alle lovende kritieken toch maar drie sterren? Het is idd een knap album geworden, met muzikanten die op hoog niveau musiceren. Meer jazz-georienteerd dan wat we gemiddeld van Pat gewend zijn, maar erg goed. En een puike opname, klinkt prachtig.