Outburst - Fair and Balanced (2006)

Gisteravond de band live gezien. Muzikaal stak het geheel redelijk strak (wel wat eentonig) in elkaar, maar de op komiek Bert Visscher lijkende zanger viel in negatieve zin op. Zijn voortdurende air-guitar gehannes en zijn aan de jaren '80 herinnerende hoge uithalen waren weliswaar hilarisch maar vaak volledig misplaatst. Het album moet ik nog beluisteren, maar ik voorspel helaas nu al geen al te hoge score.

Dit Tilburgse gezelschap heb een tijdje terug in de 013 meegemaakt tezamen met een coverband van Slayer. Ook daar sloofde de zanger zich behoorlijk uit met zijn air guitar bewegingen (waarschijnlijk zijn standaard act), maar de rest van de band speelde erg overtuigend, het geluid was ook erg goed in de 013.

Na afloop heb ik dit plaatje ook maar gekocht en ik vind hem wel tof. Jaren '80 thrash gecombineerd met een scandinavisch melodic tintje. Lekker scherpe riffs, genoeg variatie in de zang, (op cd is ie gelukkig beter dan live) en klinkt ook wel redelijk origineel. My Own Hell is denk ik het beste nummer op deze plaat.

Ik kreeg deze CD van een kennis die hem dubbel had. De verwachtingen lagen niet zo hoog, maar het viel me niet eens tegen. De jaren tachtig worden met deze thrash in ere gehouden. Het gitaarwerk springt er geregeld uit. Drums en zang zijn zeker voor verbetering vatbaar, maar ik heb het zeker niet met tegenzin beluisterd.