Cathedral - The VIIth Coming (2002)
mijn stem
11 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Metal
Label: Dream Catcher
-
Phoenix Rising (3:52)
-
Resisting the Ghost (2:37)
-
Skullflower (5:44)
-
Aphrodite's Winter (5:04)
-
The Empty Mirror (8:38)
-
Nocturnal Fist (3:20)
-
Iconoclast (5:19)
-
Black Robed Avenger (6:46)
-
Congregation of Sorcerers (4:39)
-
Halo of Fire (7:23)
-
Texting * (6:04)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
53:22
(59:26)
0
geplaatst: 12 september 2011, 10:31 uur
Cathedral is buiten zijn beruchte doomverleden altijd mijn favoriete alternatief voor de jaren 70 Sabbath gebleven.
Diepgeworteld in de traditie en de tijdgeest van de oude grootmeesters, weet de band toch elke
keer bijzonder aardige en afwisselende heavy metal op zijn albums te persen.
Wat de band onderscheidt is de algehele surrealistische sfeer die Cathedral uitademt. Zo ook hier op The VIIth coming. Het mysterieuze middenstuk van Empty Mirror is daar een mooi voorbeeld van. Het album weer een stuk opgewekter dan voorganger Endtyme. Het up tempo Phoenix Rising en Resisting The Ghost openen het album op huppelende wijze. Dorrian klinkt minder hees en lijkt qua intonatie zodoende nog meer op Ozzy dan ooit.
Veruit de leukste track vind ik Congregation of Sorcerers. Eens een keer geen Sabbathverering maar een heuse Celtic Frost verering. Maar dan wel in een heuse Cathedralsaus.
De lekkere, zware productie maakt het archetypische heavy metalavontuur af.
Diepgeworteld in de traditie en de tijdgeest van de oude grootmeesters, weet de band toch elke
keer bijzonder aardige en afwisselende heavy metal op zijn albums te persen.
Wat de band onderscheidt is de algehele surrealistische sfeer die Cathedral uitademt. Zo ook hier op The VIIth coming. Het mysterieuze middenstuk van Empty Mirror is daar een mooi voorbeeld van. Het album weer een stuk opgewekter dan voorganger Endtyme. Het up tempo Phoenix Rising en Resisting The Ghost openen het album op huppelende wijze. Dorrian klinkt minder hees en lijkt qua intonatie zodoende nog meer op Ozzy dan ooit.
Veruit de leukste track vind ik Congregation of Sorcerers. Eens een keer geen Sabbathverering maar een heuse Celtic Frost verering. Maar dan wel in een heuse Cathedralsaus.
De lekkere, zware productie maakt het archetypische heavy metalavontuur af.
* denotes required fields.
* denotes required fields.