Laurent Garnier - Shot in the Dark (1995)

Destijds in de media met veel bombarie onthaald maar desalniettemin tamelijk slappe electronische plaat. Inmiddels ook hopeloos gedateerd

Als je dit naast Unreasonable behaviour legt dan kwijt deze behoorlijk weg inderdaad.

Desalnietemin leuke technotracks. Een krappe voldoende waard.

Dit debuutalbum van Laurent Garnier vind ik niet heel fijn om naar te luisteren. De meeste tracks klinken nergens naar (Shapes Under Water, Astral Dreams, Geometric World en Track for Mike), gaan te veel op hetzelfde door (Bouncing Metal en Rex Attitude) of hebben gruwelijk irritante vocalen (The Force).
Is het dan alleen maar ellende? Nee.
Rising Spirit is een prachtige track die rustig opbouwt, dan haar prachtige synths laat horen en weer mooi afbouwt. Ook 022 is een prachtig en lang uitgespannen deep house nummer, die ook niet verveelt. Verder is Harmonic Groove ook nog wel luisterbaar, evenals de tweede helft van Raw Cut.

Kortom niet echt een hoogvlieger, maar wel twee erg leuke tracks, vandaar de kleine onvoldoende. Op zijn volgende albums bewijst Laurent Garnier dat hij wel degelijk goede muziek kan maken!

Hoogtepunten: Rising Spirit en 022.

Ik moet zeggen dat ik na nog eens luisteren mijn mening toch wat positiever heb bijgesteld. Veel tracks zijn toch best mooi en dansbaar tegelijk. Tracks als Rising Spirit, 022 en Bouncing Metal zijn toch wel mooi. En ook de dikke energie van Geometric world en Astral dreams is tof.

Minpunt blijft The Force. Die vocals voegen inderdaad helemaal niets toe en komen wat lachwekkend over.

Een punt erbij.