Manfred Mann - The Complete Greatest Hits Of (2003)

Come Tomorrow is een ballad van de bovenste plank, en het swingende Mighty Quinn mag er ook wezen. Die is ook wat bekender, stond ooit op nummer 2 in de Nederlandse Top 40 geloof ik. Het zal wel een wisselvallig album zijn, want vervelende bubblegum-pophitjes staan er ook op: "Doh wah diddy" en "Ha Ha said the clown" zijn toch heel erg naar.

Ik mis echter een ander heel mooi muzieknummer van Manfred Mann op dit album: "I'm Your Kingpin". (download maar eens!). Typerend voor die eind-jaren'60 rocknummers is het verdeelde stereo-geluid, links hoor je instrument a, b en c, rechts hoor je instrument d, e en a. Mooi is dat De echte sixties-rock-freak (zoals ik ben) zet de channel-mixer dan vaak net even iets naar links of naar rechts om je favoriete stereochannel wat beter te horen Bij veel nummers van de Small Faces (bijv. Lazy Sunday) en Status Quo (bijv. Pictures of Matchstickmen) kun je dat ook.

De helft van dit album ken ik niet, dus nog maar even weer geen stem.

Ik heb de dubbelaar 'The evolution of Manfred Mann' met dezelfde tracks en er zit ook nog een DVD bij met filmpjes van hun bekendste songs en interviews.

Leuke eigen songs en ook veel covers (o.a. van Bob Dylan). Sommigen geslaagd, anderen wat minder. MM was in de jaren 60 een goed geoliede hitmachine en bracht lekker in het gehoor liggende werkjes uit.
Manfred Mann's Earth Band werd begin jaren 70 gelanceerd als een super-rockband. Hun 'Joybringer' is een eigen compositie, maar met de Bruce Springsteen-covers 'Spirits in the night' en vooral 'Blinded by the light' trokken ze meer aandacht. 'For you' is ook van de hand van The Boss.
Die cover van Bob Marley's 'Redemption song' en Del Amitri's 'Nothing ever happens' vind ik wel tegenvallen.
Ik vind Mike D'Abo's opnieuw opgenomen versie van zijn eigen 'Handbags and gladrags' wel tegenvallen. Als deze song toch opnieuw opgenomen moet worden, laat Rod Stewart het maar doen.

Het is mij volstrekt onduidelijk waarom deze verzamelaar zo'n laag gemiddelde zou moeten hebben. Behalve dat het wellicht een compilatie is, is er namelijk helemaal niets mis met deze cd. Integendeel.

De nummers 1 t/m 17 beslaan de 'hitperiode' van Manfred Mann; een zeker niet uit te vlakken periode in de britse pogeschiedenis van de sixities. De vernieuwende drang en talent van Mann uit die tijd, doen hem in dezelfde eredivisie spelen als de Kinks, The Who, de Beatles & The Sones.

Alles daarna behelst de periode Manfred Mann's earth band. Voor liefhebbers van alleen studio cd's is het wellicht even slikken, maar het is een geweldig overzicht van de uitgebrachte singles van MMEB in de periode 1972-1996.

Vrijwel elk nummer is (vooral vanwege de oorspronkelijke lengte) sterk ingekort, bewerkt en destijds smaakvol als single uitgebracht. Nu waren de liefhebbers van Manfred Mann's earth band fanatieke LP-kopers en lieten ze de singletjes vaak links liggen.

Ten onrechte, zo blijkt uit bovenstaand overzicht. De aanschaf van bovengenoemde compilatie maakt al deze nalatigheden weer helemaal goed.

Eén klein smetje blijft over, zonder zeuren geen goede recensie. Maar de geweldige periode 1971-1975 blijft helaas volledig onderbelicht (alleen Father of day, Father of night en Spirits in the night zijn terug te vinden). De samenstellers beginnen eigenlijk met de singles vanaf de periode Chris Thompson. En dat is vooralsnog een gemiste kans, al is de periode Thompson natuurlijk de meest bekende.

Maar wat overblijft is vooral nog steeds prachtig.