menu

PJ Harvey - Uh Huh Her (2004)

mijn stem
3,62 (180)
180 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Island

  1. The Life and Death of Mr. Badmouth (4:53)
  2. Shame (2:33)
  3. Who the Fuck? (2:09)
  4. Pocket Knife (3:44)
  5. The Letter (3:23)
  6. The Slow Drug (3:25)
  7. No Child of Mine (1:08)
  8. Cat on the Wall (3:04)
  9. You Come Through (2:48)
  10. It's You (4:14)
  11. The End (1:23)
  12. The Desperate Kingdom of Love (2:44)
  13. Seagulls * (1:11)
  14. The Darker Days of Me & Him (4:34)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 40:02 (41:13)
zoeken in:
avatar van Zachary Glass
3,5
Herkenbaarheid (niet herkenbaarheid à la "Groundhog Day" ) - sommige mensen hebben er een broertje dood aan.

Wanneer de naam "PJ Harvey" viel, was het woord herkenbaarheid even ver weg als het begrip losbandigheid bij Balkenende.

Ze was alles geweest: neurotisch ("Rid of me"), teneergeslagen ("Is This Desire?"), verliefd ("Stories from the city, stories from the sea"), uitbundig ("Dry").

Op "Stories from the city ..." leek Polly te bladeren door haar vergeelde dagboeken. Het lijkt er sterk op dat ze die lijn consequent doortrok op "Uh Huh Her". Dat lijkt sterk op ... herkenbaarheid, inderdaad

Wat levert dat op? Hoor ik u vragen.

Een paar erg mooie nummers ( Shame , You come through ), een "vals lief" nummertje Pocket knife (... Please don't spoil my wedding dress ).

Drie gemene "rockers" ( Badmouth , Who the f**k? en de single The Letter - die dit album vooruitsnelde) ...

De rest van de nummers klinken alsof ze gestold zitten in een embryonale fase.

Polly kan meestal zo'n machtige sfeer creëeren op haar cd's, wat een extra surplus geeft aan de nummers. Hier blijft die Harvey-sfeer achterwege, wat rest is een collectie goede tot matige nummers

avatar van Madecineman
4,5
Herkenbaar of niet. Polly mag altijd tot mij zingen het liefst in het donker en alleen. Haar muziek geeft mij toch altijd een gevoel van warmte en kippevel tegelijk en zo ook bij haar laatste fraaie kunstwerkje.

5,0
Het heeft lang geduurd voor ik de cd heel goed heb beluisterd, maar ik ben er helemaal weg van. Prachtige ballads en mooie rocknummers.

4,5
Fantastisch! En wat mij betreft zwaar ondergewaardeerd op deze mooie site.

avatar van Dridge
3,5
Who the fuck??

Toen ik deze plaat voor het eerst hoorde schoot mij 1 woord te binnen: rauw!! Wat een fantastische plaat is dit. Kan me voorstellen dat niet iedereen dit goed vind, want met standaard popliedjes heeft dit toch verdomd weinig te maken. Persoonlijk vind ik deze het beste van PJ en luister dit album nog maandelijks.

avatar van mic
5,0
mic
Inderdaad beetje ondergewaardeerd.
Vooral naar het einde toe erg sterk en duister ook.

avatar van every you
4,0
weet iemand eigenlijk wie die man in de auto naast Polly is?

avatar van Lexicon Devil
4,0
Arie Ribbens

tangmaster
Uh.... ik dacht Gerard Jolink.

speranza
Madecineman schreef:
Herkenbaar of niet. Polly mag altijd tot mij zingen het liefst in het donker en alleen. Haar muziek geeft mij toch altijd een gevoel van warmte en kippevel tegelijk en zo ook bij haar laatste fraaie kunstwerkje.


avatar van Raul
3,5
Ik vind het een heerlijke plaat om te luisteren, vooral Pocket Knife, Cat On The Wall en The Desperate Kingdom of Love kunnen mij zeer bekoren.

Tot nog toe 3,5 sterren.

avatar van Stapler
The Slow Drug .

2,0
Zeker niet haar beste, al moet ik de eerste sléchte PJ Harvey-plaat nog horen. Vooral de rustige, repititieve nummers vallen hier in positieve zin op, terwijl het op Stories from the City meestal omgekeerd was. Als ze alsnog wil knallen klinkt het nogal geforceerd, zoals in Who the fuck: oud vrouwtje laat nog één keer horen dat ze ooit jong en fel was.

Ik mis echte hoogtepunten op dit album. Ik heb de indruk dat de meeste songs wat onaf zijn, compositorische schetsen, en dat werkt misschien voor enkele nummers, maar niet voor een heel album. Nummers als (3), (7), (8) en (11) eruitgooien had er een gebalder plaat van gemaakt. Als je geen klassiekers hebt geschreven, schrap dan tenminste de niemendalletjes.

5,0
Damn, PJ Harvey weet mij echt nooit teleur te stellen. Als PJ Harvey begint te roepen, brengt dit altijd wel terug kippenvel bij mij. Ze kan echt alles; harde rockliedjes, meer rustige... Dit is een artiest die over 40 jaar nog besproken gaat zijn.

avatar van Cor
3,5
Cor
Dit vind ik een 'moeilijke' van Polly Jean. Er staan prachtige staaltjes muziek op, maar het is ook zo onsamenhangend en fragmentarisch dat een echte klik met het album uitblijft. Die kleine 'interludes' zijn muzikaal echt niet vervelend, maar wat doen ze daar? Gelukkige zijn er wel het stuwende 'The Letter', het spooky en dreigende 'Cat On The Wall' en het mysterieuze 'It's You'. Genoeg om van te genieten.

avatar van luigifort
4,5
Killeralbum
Wonderschone b sides ook

Arbeidsdeskundige
Dit is een bijzonder beklemmend en donker album. Haar vocale uithalen zijn hemeltergend en de muzikale omlijsting is fenomenaal.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:04 uur

geplaatst: vandaag om 09:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.