Madrugada - Madrugada (2008)

Voordat ik deze op aanraden van user lazarrus ging luisteren, kende ik eigenlijk enkel het (prima) nummer Strange Colour Blue van deze band. En bij een eerste luisterbeurt viel deze Madrugada me ook zeker niet tegen. Maar goed, dat is ondertussen ook al weer enkele maanden geleden, en ik betrap mezelf erop dat ik nog nauwelijks teruggrijp naar deze plaat. Een album dat hier met een bijzonder hoog gemiddelde toch heel goed scoort. Misschien kan hij nog wat verder groeien, maar na een niet te versmaden aantal luisterbeurten voel ik niet die bijzondere verbondenheid die velen hier wel hebben met deze muziek.
Negen sterke nummers (ook de afsluiter, die niet bij iedereen in de smaak valt, vind ik erg mooi) waarbij ik meer dan eens het gevoel heb Nick Cave himself aan het werk te horen. Erg donkere, melancholische composities die evenwel iets missen om me volledig te overtuigen. Ik kan niet zeggen dat er iets schort aan dit album, zéker niet, maar toch raakt het maar tot op een bepaalde hoogte.
Ik word er dan misschien niet door gepakt zoals vele anderen hier wel, maar toch leveren deze Noren ook naar mijn gevoel een puike plaat af!

Daar waar Madrugada op hun eerste 2 platen Industrial Silence & Nightly Disease een erg hoog niveau haalt, is dit gelijknamige album eerder 'gewoon' een echt goede rockplaat met wat uitschieters. De meeste songs staan als een huis op het laatste nummer Our Time Won't Live That Long na. Ik had dat graag anders gezegd, want het is dus gezongen door de overleden gitarist Robert Buras. Een ander minpuntje is de tekst (zeker aan het begin) van Valley of Deception, beetje simpel allemaal.

Maar goed, dat is het dan ook, want verder staat de plaat vol met (erg) goede nummers. Met Whatever Happened to You? & The Hour of the Wolf kent de plaat een sterke start. Look Away Lucifer vind ik wat minder bijzonder. Honey Bee vind ik één van de hoogtepunten: een erg mooi nummer. Ook New Woman, New Man is echt goed met die prachtige piano erbij. Ook zo fraai vind ik What's on Your Mind? De prachtstem van Sivert Høyem en de verzorgde instrumentatie maken het plaatje helemaal af.