Slade - Slayed? (1972)

Die duimen op de cover zijn wat mij betreft wel heel typerend voor dit album. Slade lijkt steeds meer zichzelf gevonden te hebben. Waar je op het oudere werk nog best kunt zeggen dat Slade standaard klinkt, lijkt hier het eigen geluid naar voren te komen. De horizontale duimen doen me denken aan het beoordelen van een gladiatorengevecht. Menig duimpje gaat uiteindelijk omhoog hier, maar de mijne neigt naar beneden. Ik krijg al jeuk van de verkeerde spelling, maar ik vind de teksten toch wel een belangrijk deel van de muziek. Als je niet veel verder komt dan "Mama Weer All Crazee Now", is het toch droevig gesteld met de inhoud. Muzikaal vind ik het ook niet echt interessant. Er staat wat geinige hitjes op, maar het grootste deel is het gewoon niet. Simpele en vooral matige plaat als je het mij vraagt. Een buitenbeentje als I Don't Mind vind ik zelf het interessantst.

Tussenstand:
1. Play It Loud
2. Beginnings
3. Slayed?

Ik vond de voorganger toch net iets kunstzinniger/eigener dan dit album. Niet dat Slayed? slecht is, maar het is beduidend eentoniger en minder afwisselend, waardoor het toch minder aanspreekt. Wel wederom een bewijs dat Holder een fantastische stem heeft. Hier klinkt hij bij vlagen als Robert Plant in uitstekende vorm. Muzikaal zijn het vooral de baslijnen die erg lekker klinken en komen de rauwe gitaarriffs in de productie net niet helemaal uit de verf. Gudbuy Gudbuy, Mama Weer All Crazee now, I Don't Mind en Let The Good Times Roll zijn wel erg lekker songs.

Tussenstand:
1. Play It Loud
2. Slayed?
3. Beginnings

Het album Slayed? is gewoon een heel fijn album. De nummers zijn heel energiek en stevig, erg herkenbaar en meezingerig. De zanger Noddy Holder heeft een enorm krachtige stem
wat direct op het openingsnummer How D’You Ride aanbod komt. Wat een prachtig refrein!

The Whole Worlds Goin’ Crazee, Look At Last Nite en I Won’t Let It ‘Appen Agen zijn ook gaaf. Slade bewijst met deze nummers wel degelijk kwalitatief beter te zijn dan andere glam rock artiesten

Move Over is een cover van Janis Joplin. De versie van Slade is duidelijk harder en gaat bijna zelfs richting de punk.

Gudbuy T’Jane en Mama Weer All Crazee Now zijn de beste tracks van dit album. Typisch Slade maar echt grandioos mooi. Het is moeilijk stil zitten bij zulke nummers en ook live
fantastisch, feel good music voor rockers! Verder staat er nog Gudbuy Gudbuy, I Don’ Mind en Let The Good Times Roll op, prima nummers maar aangezien het teveel afgeleid wordt van hun andere songs valt er weinig over te vertellen.

Slayed? Mag dan wel geen Sgt Pepper zijn, maar deze plaat verveelt niet gauw. Het is gewoon stevige classic rock plaat en zou op ieder moment van de dag kunnen worden beluisterd. (Maar het liefst in het weekend met een glas bier..)


Lees mijn voorledige artikel hier:

Slade – Slayed? #3 | Een plaat in de spotlights - plaatindespotlights.com