Klang - The Pop Theory (1981)

Leuke liedjes, wordt op een aantal sites vergeleken met Bowie of Blue Murder, hoor zelf ook wel wat Gene Loves Jezebel, maar allemaal van beduidend mindere kwaliteit. En het Engels van Klaus klang is hier en daar tenenkrommend. Toch geen vervelende luisterervaring al met al, en nooit de neiging om iets anders op te zetten.

(Nog?) niet op mijn streamingplatform te vinden, wel op YouTube is het debuut van het Brusselse Klang, de groep rond Klaus Klang. Deze Claude Ongena begon in het slechts enkele maanden actieve X-Pulsion, een punkgroep uit zijn woonplaats (1977-1978) en koos met Klang voor een veel melodieuzer koers. Daarvan getuigt The Pop Theory, verschenen bij het Nederlandse label Back Door en grotendeels opgenomen in de Hilversumse Wisseloord Studios.

Daarop klinkt energieke, popachtige new wave met de nodige echo's van David Bowie en Steve Harley & Cockney Rebel. Overwegend een uptempo album, is ballade Angry Young Men een uitzondering. Het heeft weg van een All the Young Dudes van Mott the Hoople, geschreven door Bowie. In Beat It past Klang ska in de muziek.
Sterke melodieën dito composities doen me alweer verbaasd afvragen waarom ik deze groep alleen van naam kende. Zo is er de sterke opener van kant 2 Virgins and I, in de sfeer van Steve Harley, oftewel de kwaliteitspop die aan new wave vooraf ging. Er zit iets klaaglijks in de uitbundige zang van Klaus Klang, die ook slaggitaar en enige toetsen speelde én verantwoordelijk was voor de hoes, met Robert Frankson als gitarist, broer Kurt als bassist en Denis Rufin op de drumkruk.
Een vleugje punk op de wijze van The Adverts in het pakkende I Wish You'd Call Me a Red, een nummer dat drie jaar eerder geknipt was geweest voor de Britse hitlijst. Met de reggae van Wailing in the Moonlight is er de associatie met Ian Dury & The Blockheads. Music for the East is het tweede buitenbeentje op de plaat met vooral ingetogen piano en zang.

En is het Engels hier tenenkrommend? Ach, Britten uit Wales zingen ook anders dan zij die in plat Londens zingen of over een sterk Schotse tongval beschikken. Nee hoor, de afwisseling, energie en composities maken dat ik oprecht enthousiast ben over The Pop Theory.

Ik beluister de albums achter mijn afspeellijsten met losse nummers uit de new wave. Helaas moet afwachten of dit album op streaming komt. Mijn reis door wave kwam van het donderende EP-debuut van Red Zebra, ik vervolg bij het Britse Landscape dat net als Klang in februari 1981 debuteerde, in hun geval met From the Tea-Rooms of Mars... to the Hell-Holes of Uranus.