Emerson, Lake & Palmer - Trilogy (1972)

M.Nieuweboer schreef:
Daarom vind ik Trilogy minder dan Tarkus, al geef ik beide een 4,5.

Down_By_Law schreef:
Magistrale plaat. Ik had nooit verwacht dat ze nog een plaat hadden die even goed was als "Brain Salad Surgery" (ook al komen "Tarkus" en het debuut heel dicht in de buurt).

M.Nieuweboer schreef:
Nou ja, ik zou Trilogy een 4,4 en Tarkus een 4,6 willen geven. Gaat niet.

Stijn_Slayer schreef:
Dat is ze op andere albums nooit langer dan een plaatkant gelukt.

BoyOnHeavenHill schreef:
Een uitstekende ELP-plaat met ijzersterk samenspel, qua sound heerlijk vol en qua composities bijzonder afwisselend. Hoogtepunten zijn voor mij The endless enigma (part one) (met die mooie passage vanaf 1'40 met conga's/bonga's + bas + keys die klinken als Arabische fluit, gevolgd door de toevoeging van Palmers swingende drums en Emersons geweldige Hammond op 2'00), de werkelijk knállende versie van Hoedown, en het strakke titelnummer. Dat ik niet voor de volle 5* ga komt door een paar mindere momenten: The sheriff vind ik erg flauw met die zeer voorspelbare honky-tonk-piano-coda (het ontbreekt er alleen nog maar aan dat er na de laatste muzieknoot een voorbijfluitende kogel van links naar rechts door het stereobeeld vliegt), Living sin voelt een beetje aan als opvullertje tussen de twee lange tracks op vinylkant 2, en Abaddons bolero duurt mij wat te lang voor z'n vrij beperkte muzikale spanningsboog. Maar goed, dat zijn slechts kleine minpuntjes, en het is ook niet voor niets dat ik uiteindelijk toch op 4½* uitkom, want over het geheel genomen vind ik dit een warm en beheerst album met een zeer hoge draaibaarheidsfactor.
        Gekocht als Sanctuary-remaster uit 2001/2004 met een live-versie van Hoedown als bonustrack. Zoals gebruikelijk in deze serie bevat deze uitgave ook een redelijk informatief uitvouwblad, dat ditmaal echter ook wel enige vragen oproept omdat de schrijvers van de twee essays (manager Bruce Pilato en ELP-biograaf Martyn Hanson) elkaar tot driemaal toe tegenspreken. Over de hoes zegt Pilato: "Originally, Trilogy was to have an original painting by avant-garde artist Salvador Dali", terwijl Hanson stelt: "It was rumoured that Salvador Dali was asked but this is false." Daarnaast werd Hoedown volgens Pilato "done with [de oorspronkelijke componist Aaron] Copland's blessing", terwijl Hanson zegt dat "Copland always hated this version." En over de ontvangst door de pers zegt Pilato: "After the release of Trilogy the band found widespread critical acclaim", en hij citeert Greg Lake: "you couldn't pick up a newspaper that didn't have ELP on the front page", terwijl Hanson over de critici juist meent dat "it was around this time when it all started to go sour. [...] Trilogy was the first album that was really savaged." De luisteraar mag het zelf uitzoeken.
        O, trouwens, kent iemand de Propellerheads nog? Een Brits keyboards-en-drums-duo in de big-beat-stijl met als hit(je)s Take California, Spybreak en (met Sirley Bassey) History repeating (1996-1998). Zouden zij goed naar de laatste minuut van Hoedown hebben geluisterd?