Love and Money - Strange Kind of Love (1988)

Hoe is het mogelijk dat ik de eerste ben hier... Dit is echt een puik pop/rock album. Deze heren hadden nog niet veel gemaakt tot ze onder de hoede werden genomen door Gary Katz, de producer van Steely Dan. Hij dook met deze Schotten de studio in en raad eens, jawel, het resultaat was een soort Dan lite: stijlvolle soulachtige pop, beetje funk, saxje hier en daar, goeie zanger en hoogstwaarschijnlijk door de input van Katz uitstekend materiaal. Er zitten geen zwakke broeders tussen. Halleluiah Man was een bescheiden hitje met dito video op de Music Box, Sky of hoe die kanalen destijds heetten. Ik heb hem sinds het jaar van release en draai hem zeer regelmatig, vooral lekker in de auto.

Met een halfje verhoogd. Dit is inderdaad een erg goed album met lekkere pop/rock achtige nummers die goed in het gehoor liggen. Jammer dat zo weinig mensen dit album kennen. Persoonlijke favorieten zijn toch wel Jocelyn Square, Halleluiah Man en Strange Kind of Love.

Kwam Halleluiah Man net tegen in de 1988 chartlijsten. Als de rest van het album ook zo is, dan hebben ze er een liefhebber bij.

Het merendeel van het album is wat zwoeler, meer relaxed dan Halleluja Man, maar geen andere stijl en zeker van soortgelijke kwaliteit.

Meteen 4 sterren toegekend en nrs 2, 3 en 5 gemarkeerd.

Aangezien juist het nummer Honey be good voorbij kwam van The Bible, en passant daar ook maar wat hopelijk wijze woorden geschreven, moest ik denken aan tijdgenoten, deels dan, Love and Money. Net als The Bible en meer English music destijds ook deze hier volledig onbekend en dus onbemind. James Grant een zeer goede componist, tekster en gitaarman, met een werkelijk fluwelen stem. Strange kind of love alweer uit 88, tempus fugit zeg...phew. geweldige plaat toen en nu. Strange kind of love was mijn kennismaking. Sfeer en gloedvol nummer meteen zekere mate van soul erin. En zo staan er dus meer op, wat heet, elk nummer met zijn eigen charme. Halleluja Man, prachtig, zeer melodieus. Jocelyn Square, idem. Enfin, noem maar op, uitmuntende kwaliteit uit het hoge Scotland. Anders dan de sound doet vermoeden ja, wis en waarachtig Scotland. Blijvertje nog steeds. Cherry Red ook hier ooit eens met een re-release met xtra tracks op een cd dan, daar waar the Bible er dan 2 had. Ook hier de vraag, waar o waar gebleven. James Grant heeft ook een viertal solo lps gemaakt,wat ik weet, meer geen idee...ook nog maar eens opzetten.

Dit is een fenomenaal en tijdloos goed album met een collectie geweldige, sprekende popsongs vol soul, jazz en rock invloeden. Een LP met een absoluut unieke sound geproduceerd door Katz van the Dan, maar het heeft verder niets met die muziek van doen vind ik. De opnamesessies blijken een gruwel te zijn geweest maar het resultaat is ernaar. Grote, grote klasse met als uitsmijter het geweldige en ontroerende Jocelyn Square. Deze plaat zou bij elke zichzelf respecterende popliefhebber in de kast moeten staan. 5 sterren!

Helemaal mee eens met alle bovenstaande loftuitingen. Onbekend maakt onbemind, want deze Schotse band heeft bij ons nooit potten kunnen breken. Zelfs in het Verenigd Koninkrijk bleef het succes beperkt tot een reeks zeer bescheiden hitnoteringen. De titelsong van dit album schopte het tot #45 in de Britse charts en was daarmee hun hoogste notering. In de top 40 hebben ze daar dus nooit gestaan. Ik vergelijk dat altijd maar een beetje met een notering bij ons in de tipparade. Ook wij hebben dat soort bands, die nooit verder kwamen dan enkele van dergelijke noteringen.

Ik snap ook wel een beetje waarom, want zeker op dit tweede album heeft Love and Money zich een nogal 'Amerikaans' geluid laten aanmeten. Dat komt in de eerste plaats door Steely Dan-producer Gary Katz, die zorgde voor een vlekkeloze productie, die anno nu nog steeds klinkt als de spreekwoordelijke klok, al klinkt het naar 2022-maatstaven ook een beetje klinisch.

Daarnaast is dit gewoon een uiterst afgewogen reeks nummers, die allemaal prima overeind blijven. De drie 'hits' van het album - naast de titelsong ook Hallelujah man en Jocelyn Square - zijn uptempo en een dansbare mix van jazz en soul. De overige nummers hebbern een lager tempo en zijn eveneens doorspekt met jazzy invloeden, al blijft het in de eerste plaats popmuziek. Daarnaast is de zang van James Grant hier van grote klasse. Het blijft vreemd dat deze band en vooral dit album niet gewoon stevig gescoord hebben indertijd. Zelfs het album kwam in het VK niet hoger dan #71.

Love and Money (band) - Wikipedia - en.wikipedia.org

Helemaal mee eens. Daarom is het terecht dat we hier alsnog de grootsheid van dit album erkennen. Driewerf Hulde!

Ik zou dit album willen bombarderen tot meest onderschatte plaat aller tijden. Nauwelijks succesvol maar oh zo wonderschoon.