Indio - Big Harvest (1989)

Heb hem toegevoegd en denk dat ik de enige ben die hem heeft.
Dit is een steen goeie plaat en hij is al een paar jaar oop.
Ben blij dat ik hem indertijd in de uitverkoop heb gekocht voor een paar euro.

Zwakke nummers staan hier niet op.
Op internet is hier nog wel wat over te vinden.
De man van Joni Mitchell zit ook in deze band en die bespeelt de bas.

Hier een link, weet niet of dat mag.

Weer weggehaald wegens een link naar een link voor illegaal download.

Ik heb hem niet meer, heb hem vorige maand verkocht bij het opruimen van mijn collectie. Ik heb hem ooit gekocht in de tijd dat ik heel veel (achteraf te veel) CD's kocht, als ik me goed herinner vond ik met name het eerste nummer goed. In totaal viel hij me toch tegen, met als resultaat dus dat ik hem verkocht heb.

Ook raar dat ze maar 1 cd gemaakt hebben en dat de belangrijkste man met de noorderzon vertrokken is.

Sfeervol album. Vanaf de eerste luisterbeurt wist ik dat deze in mijn top 10 moest komen!
Eerst op drie, maar na verder dan de eerste 5 liedjes te hebben geluisterd is dat naar beneden gezakt tot een negende plaats.

De sfeer op dit album is fenomenaal, en ietwat merkwaardig. Je hebt het gevoel alsof je naar iets heel organisch luistert, en dan hoor je instrumenten en geluiden die daar niet bepaald bijhoren.
Sowieso vind ik die hele 80s/90s productie niet zo fantastisch, maar goed, het kwam dan ook uit in 1989. Wat wil je?

Zoals waarschijnlijk de meeste anderen die niet ouder dan 25 zijn ken ik dit album vanwege Eddie Vedder's cover van Hard Sun in de film Into The Wild.
Mede daardoor doet dit album me een beetje aan als 'Jeff Buckley meets Into The Wild'. Dat Jeff Buckley-gedeelte haal ik uit de overall sound van het album.

De opener is fantastisch, en verder haalt het nog wel wat hoogtepuntjes. Echter heeft het ook wat 'gemiddelde' nummers. Nergens is het echt slecht, echter. Favorieten zijn voor mij opener The Grinding Wheel, Hard Sun en Life Lies Down.

Ik geef hem 4 sterren, maar ik denk dat ik dit album nog wel veel ga luisteren de aankomende tijd.

Lang heb ik er achter moeten zoeken, maar het is me gelukt en ik heb dit album eindelijk gevonden. Uiteraard naar aanleiding van de prachtig cover die Eddie Vedder van 'Hard Sun' heeft gemaakt op de OST van 'Into The Wild'.

Dit zou het enige album van soloartiest Gordon Peterson uit Canada zijn die de artiestennaam 'Indio' gebruikte. Het album was een commerciële mislukking en 'Indio' werd ontslagen van zijn label. Daar was hij zo van aangedaan dat hij zich heeft teruggetrokken van het publieke oog. Enkel na Eddie Vedder zijn cover kwam even terug in de media vanwege een rechtzaak om 'Hard Sun'.

Er heerst een zeker mysterie rond dit album. Wie is Gordon? Wat bezielde hem? Wat is gebeurd met hem? Wat zou hij destijds kunnen bereikt hebben, mocht hij muziek zijn blijven maken? Er zijn maar een paar foto's die ik heb kunnen vinden. Hij werkte hier zelfs samen met enkele high-profile muzikanten, dus de verwachtingen waren hoog. Maar na twee luisterbeurten heb ik niet de indruk dat ik een goed verstopt meesterwerkje heb gevonden. Wel een steengoed album. Toch zijn er enkele mindere nummers, of toch zeker gewoon gemiddelde nummers. Tot nu toe verveelt nog niks, maar ik denk niet dat elk nummer zal klikken of zal blijven hangen. Kant A lijkt me ook iets sterker, die eerste vijf nummers raken me meer dan de rest. Ze herbergen een sfeertje dat ik nergens anders al terug heb gevonden.

Ik geef dit album 3,5 sterren, maar geef het nog de kans te groeien. Ik ben het ook gewoon nog niet beu. 'Indio' heeft interessante, toch toegankelijke muziek, boeiende, aparte teksten en zijn verhaal maakt het de moeite waard 'Big Harvest' op te zoeken.

Mooi dat je hem gevonden hebt, was mijn link goed genoeg daarvoor?
Draai hem ook wel wat minder maar komt ook dat ik meer sympho of progrock liefhebber ben.

Ja, jij was een goede hulp in de zoektocht! Dank u.

Ik heb hem ondertussen nog wel een paar keer opgezet. We zullen zien of die drang er na een paar maanden ook nog is.

Graag gedaan.

Is het feit dat je minder naar deze plaat luistert puur omwille van die reden? Of is je waardering van 4,5* (wat toch quasi perfect is, mits schoonheidsfoutjes of een song dat je misschien iets minder vindt) toch wel wat gedaald?

Nee als ik hem draai vind ik hem ok heel mooi en draai hem dan ook helemaal af.
Maar mijn voorkeur gaat meer uit naar progrock maar neemt niet weg dat ik ook veel andere muziek heb.
alleen met progrock als camel of yes of neoprog als Iq zit veel meer variatie en tempowisselingen in en soms is het net klassiek en dan weer bijna metal in hetzelfde nummer.
En deze heb ik al heel lang, vanaf dat hij uitkwam.
Zo heb ik er wel meer die hier ook op staan maar ook prachtig zijn zoals The Fat Lady Sings (groep).
Die ik ook later heb toegevoegd en waarschijnlijkk ook de enige ben die hem hier heeft.

Toch een halfje erbij. Wat een songwriter. Echt zonde dat hij niet is doorgebroken.