Bij opruim werkzaamheden kom je zaken tegen waar van je zegt: "Heb ik dat ook in de collectie?" Zo'n geval is deze plaat van Diethelm en Famulari. Uit de hoes haal ik een lp zonder een enkel krasje waardoor ik tot de conclusie kom dat ik hem heb gekocht om niet te draaien. Vreemde motivatie om iets te kopen om het enkel in de kast te zetten denk ik nog.
Na al die jaren kom ik de naam van dit album tegen op de MusicMeter en dat verplichte mij althans het album te gaan draaien. Even stofhappen en weldra komen er klanken uit de boxen van de plaat die ik ergens weggestopt had. Slecht is de muziek niet echt, maar om naar huis te e-mailen is het ook weer niet.
Vrolijke muziek vult mijn woonkamer en ik krijg al snel het gevoel de muzikanten hebben lol in wat ze doen en qua techniek zit het wel snor. Nadat kant A is afgelopen, slof ik naar de stereo om de grote zwarte plaat om te draaien. Vol verwachting zoekt de naald het spoor van de groef en opnieuw klinkt er vrolijke ontspannende muziek, zei het wel wat rustiger, maar technisch zit het wel goed zover ik daar over kan oordelen. Die rust noopt mij om over het leven na te gaan denken. De heren hebben dit schijnbaar door en gooien er wat onverstaanbare zang aan toe, waardoor ik het idee krijg om een vrolijke dans te gaan aanvangen. Dit laatste doe ik maar niet, omdat er anders niets van dit stukje terecht zou komen. Na zo'n 10 minuten is het duidelijk tijd voor wat rust. Duistere niet te plaatsen klanken vullen mijn woonkamer, waardoor ik me rustig ga voelen. Even denk ik: er is wat mis met de pick-up, want ik hoor een hele tijd niets. Tot dat er ineens een geluid uit de boxen komt om u tegen te zeggen. Hierna volgt weldra een vrolijk up-tempo stuk muziek, waarop je helemaal uit je bol kan gaan. Dit houdt echter te snel op en had voor mij nog wel enige tijd mogen duren.
Al bij al een album voor wie van vrolijke muziek houdt met hier en daar ruimte voor zelfreflectie al klinkt dat wat zweverig...............