Rauwe en essentiële blues/rock van Arno en een gelegenheidsformatie met o.a. Geoffrey Burton, Alan Gevaert en Herman Cambé. Het roept hier en daar herinneringen op aan het fantastische TC Matic.
Arno zei hierover zelf: "Eigenlijk was ik van plan om een jaar te stoppen; de laatste drie jaar was ik namelijk constant op tournee geweest. Ik stopte er dus mee, maar na vijf maanden begon ik raar te doen : draaiingen in mijn kop. Ik liet me helemaal onderzoeken door een dokter, maar die vond niks. 't Was alsof ik constant een kater had, shit, vint. Had ik een paar pinten op, dan begon ik in het café te roepen "ROCK ON!". Zeg nu zelf : dat is niet oké, hè. "ROCK ON MOTHERFUCKERS!" en op tafel dansen : nee dat was verre van oké.
Ik dacht bij mezelf : "Ik moet hier iets aan doen of ik word zot". Iets met blues, maar dan anders. Ik heb snel drie muzikanten opgetrommeld, we hebben een week gerepeteerd, en we hebben op een middag een cd opgenomen. Ik ben met de tape naar de platenfirma gegaan en heb gezegd : "Take it or leave it"".
WORD!