Toto - Dune (1997)
mijn stem
14 stemmen
Verenigde Staten
Score
Label: PolyGram
-
Main Title (3:21)
-
Guild Report (0:56)
-
House Atreides (1:45)
-
Paul Atreides (2:22)
-
Robot Fight (1:23)
-
Leto's Theme (1:47)
-
The Box (2:41)
-
The Floating Fat Man (The Baron) (1:17)
-
Departure (1:15)
-
The Trip to Arrakis (2:40)
-
Sandworm Attack (2:53)
-
Shields Down (4:31)
-
First Attack (2:50)
-
The Duke's Death (2:07)
-
Sandworm Chase (2:40)
-
The Fremen (3:08)
-
Secrets of the Fremen (2:26)
-
Paul Meets Chani (3:08)
-
Destiny (2:57)
-
Riding the Sandworm (1:28)
-
Reunion with Gurney (1:43)
-
Prelude [Take My Hand] (1:03)
-
Paul Takes the Water of Life (2:52)
-
The Sleeper Has Awakened! (3:24)
-
Big Battle (3:10)
-
Paul Kills Feyd (1:55)
-
Final Dream (1:26)
-
Dune (Desert Theme) (5:34)
-
Demo Version (1:26)
-
Take My Hand (2:42)
0
geplaatst: 25 april 2004, 15:04 uur
Er schijnen nogal wat versies in omloop te zijn: eentje uit 1984, 1997 en 2001. 1997 uitgaven met tweemaal zoveel muziek is als de 84 uitgaven is kwalitatief gezien soms erg vervelend. Zo nu en dan klinkt het nogal vervormd. Elektrische gitaren en koor is de stijl die Toto aanneemt. Over het geheel heel langzaam gespeeld. Qua stijl heeft het wel wat van doen met Goldsmith’s stijl en gaat inwezen verder waar iemand als Rabin niet durfde verder te gaan. ‘’The Floating Fat Man’’ is een v/d actie gedreven hoogtepunten van de score. Revell en Tyler werk voor twee andere Dune projecten zijn ook zeer aan te raden. Rock opera was het woord wat mij te binnen schoot bij het luisteren. 4 sterren
(dit alles geluisterd door hevige dwang van een of andere user
)
(dit alles geluisterd door hevige dwang van een of andere user
)
0
geplaatst: 25 april 2004, 15:12 uur
neo schreef:
Er schijnen nogal wat versies in omloop te zijn: eentje uit 1984, 1997 en 2001. 1997 uitgaven met tweemaal zoveel muziek is als de 84 uitgaven is kwalitatief gezien soms erg vervelend. Zo nu en dan klinkt het nogal vervormd. Elektrische gitaren en koor is de stijl die Toto aanneemt. Over het geheel heel langzaam gespeeld. Qua stijl heeft het wel wat van doen met Goldsmith’s stijl en gaat inwezen verder waar iemand als Rabin niet durfde verder te gaan. ‘’The Floating Fat Man’’ is een v/d actie gedreven hoogtepunten van de score. Revell en Tyler werk voor twee andere Dune projecten zijn ook zeer aan te raden. Rock opera was het woord wat mij te binnen schoot bij het luisteren. 4 sterren
(dit alles geluisterd door hevige dwang van een of andere user )
Er schijnen nogal wat versies in omloop te zijn: eentje uit 1984, 1997 en 2001. 1997 uitgaven met tweemaal zoveel muziek is als de 84 uitgaven is kwalitatief gezien soms erg vervelend. Zo nu en dan klinkt het nogal vervormd. Elektrische gitaren en koor is de stijl die Toto aanneemt. Over het geheel heel langzaam gespeeld. Qua stijl heeft het wel wat van doen met Goldsmith’s stijl en gaat inwezen verder waar iemand als Rabin niet durfde verder te gaan. ‘’The Floating Fat Man’’ is een v/d actie gedreven hoogtepunten van de score. Revell en Tyler werk voor twee andere Dune projecten zijn ook zeer aan te raden. Rock opera was het woord wat mij te binnen schoot bij het luisteren. 4 sterren
(dit alles geluisterd door hevige dwang van een of andere user
)En??? Hoe was Steve Lukather?
0
geplaatst: 25 april 2004, 15:23 uur
Zijn gitaargeluiden zijn zeer aanstekelijk, meer kan ik er niet over zeggen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.