Och jee;
blijkbaar had ik in juni 2009 een goede bui toen ik schreef dat ik ooit iets over deze plaat zou schrijven.
Het album staat nu op, en ik wou dat ik dat nooit had beloofd.....

Nee kom op Jan, niet langer gedraald, even doorzetten. De tandarts is erger.
De vraag is:
Wat kun je verwachten van een pro - worstelaar die gaat zingen....?
Hmm, dat hij het er nog best aardig vanaf brengt?
Dat er zangers zijn in bands die zichzelf veel serieuzer nemen die het er slechter van afbrengen?
Allebei waar, maar is het daarom een aanrader deze plaat?
Ik neig er toch naar om nee te zeggen.
Is het totaal wanproduct?
Ach nee, dat nou ook weer niet.
Maar die teksten, mijn hemel..krijg kramp in mijn tenen, zo krom.
Maar goed eerst maar eens naar daar waar het hier om gaat; de muziek.
Wat horen we:
een band met blazers,
een redelijke ritmesectie,
en bij tijd en wijle best aardige muziek.
Verder horen we de eerste muzikale schreden van een 17 jarige dunne slungel met bijna wit blond haar: Greg Sage.
Het genre?
Een beetje een allegaartje; typisch een product van begin jaren zeventig.
Een beetje rock, soms wat psychedelisch, dan weer wat R’n B ( de oude ), flarden zang als van Mick Jagger, soms iets wat neigt naar (blanke) soul, een enkel keer ( het openingsnummer) bijna jazzy.
Ik wil even voorop stellen dat ik de geremasterde versie niet ken.
Ik heb zelf de officiële eerste versie, maar die klinkt maar net iets beter dan een bootleg .
Heb tot vanavond zelfs altijd gedacht dat ik een bootleg had, maar ik zie nu dat mijn lp op hetzelfde label is uitgebracht als hier boven staat vermeld.
Sage is met de re-issue lang mee bezig geweest; hij heeft er zelfs een soort “sub website” voor gemaakt, te vinden via de Zeno site:
http://www.zenorecords.com/beauregarde/menu.htm
Sage kennende zal hij zo lang aan de originele master tapes gesleuteld hebben dat de geluidskwaliteit er op vooruit zal zijn gegaan.
Maar de muziek blijft natuurlijk hetzelfde.
Sage speelde nog maar kort gitaar toen hij werd gevraagd voor deze plaat.
En dat doet hij in dat licht bezien niet slecht, maar het ontstijgt echt niet het betere amateurniveau.
Wel is het voor de echte liefhebber leuk eens te horen waar het allemaal mee begon.
En dat hij talent heeft is zeker al te horen.
De bassist, Dave Koupal , zou hij later vragen voor de Wipers.
Maar beoordeel zelf maar of jij je hier aan wilt wagen. Dit is een clip die hoort bij de single die van dit album uitkwam: Testify
YouTube - Beauregarde - Testify
Je hoort Sage een wah wah solo spelen die lijkt op wat Hendrix deed ten tijde van King Curtis. Niet onverdienstelijk.
Allesoverheersende indruk: we luisteren naar demo’s van een beginnende band met instrumentaal aardig wat potentie, maar die nog een tijdje in de oefenruimte opgesloten dient te worden, voordat ze in de wereld los gelaten kunnen worden.
En iemand moet die zanger echt gaan helpen met zijn teksten...
Advies; en eigenlijk geheel tegen mijn principes: ga eerst maar eens pindakazen voordat je hier je geld aan spendeert. Voor de verzamelaar van Wipers en Sage ?; zie maar.