Laura Marling - Alas I Cannot Swim (2008)

http://3voor12.vpro.nl/mijn3voor12/Caroline/weblog/36892848

Pas 18 jaar (al valt dat niet te horen) en dan zo'n prettig plaatje uitbrengen, het is niet iedereen gegeven. Mooie folky liedjes met net iets meer pit dan bijvoorbeeld Sonya Kitchell. Stem en sfeer doen in sommige songs wat denken aan Alela Diane (vooral My Manic and I had zo op The Pirate's Gospel gezet kunnen worden). File Under Talent.

3,5*.

18?? Wauw, echt wel een pareltje, dit album.

Ze heeft een zeer mooie stem! Mooi album!

Na een paar keer luisteren vind ik het een nog mooier album! Echt geweldig! ik verhoog naar 4,5 sterren

25 maart: 'Ghosts' en 'Alas I Cannot Swim' in de lift van Paradiso (3voor12)

Ze komt ook op Lowlands volgende maand.

Volkomen terecht genomineerd voor de Mercury Prize in Engeland.
Briljant album!

Night Terror is in ieder geval een schoonheid van een nummer.

En ze is voorprogramma bij de Nederlandse concerten van de Mercury Prize winnaar: Elbow. Wat een heerlijke combinatie! Ik kijk er naar uit!

Ben het gaan luisteren toen ik hoorde dat ze in het voorprogramma van Elbow staat.
Dit heeft me erg verrast: lekker fris, lekker meeslepend wanneer dat moet. Gewoon een steengoede plaat, ben ook erg benieuwd wat ze live presteert.
gemist op LL08, maar nu in de herkansing

Dat is het zeker. Mevr. Marling kwam ook met gemak in m'n top 10 van 2008. Wat een wonderschone plaat. Nu en dan breekbaar, af en toe juist bijzonder krachtig!

niet te koop in België ??!! (wegens problemen met EMI, zal de plaat nooit verkocht worden hier)

Dit is mooi zeg! Heerlijke catchy songs. Leuke melodietjes en de prettige stem van dit grietje (gewoon van mijn leeftijd zo'n beetje!) maken dit tot een heerlijk album. Alleen nog even kijken wat de houdbaarheidsdatum van dit LP'tje is.

stem verhoogd omdat zeker een 7.5 uit 10 waard
een van de betere debut albums van vorige jaar (2008) en hopeljik breekt ze door tijdens de zomer festivals dit jaar (2009)

Fantastische plaat. Laura heeft een adembenemende stem, en de liedjes blijven lekker hangen. Nog steeds zet ik het graag behoorlijk vaak op. Een album wat elke keer dat ik het luister nóg mooier lijkt te worden.

Serieus, hoe fantastisch is Tap on my window?

De nieuwe cd komt uit in maart 2010! De eerste single is alvast geweldig: "Goodbye England".

ik vind haar stem op de nieuwe single zelfs nog veel warmer klinken. Veelbelovend voor haar nieuwe album!

Wat een prachtige plaat zeg. Ze weet me slechts in enkele nummers maar matig te boeien. Daarom net geen 4.5.

Wat heb ik deze vaak gedraaid.. Wat heeft Laura Marling toch een geweldige stem! My Manic and I en Tap At My Window zijn toch mijn favorieten van dit album, hoewel de rest zeker niet ten onder doet. Hier zet Laura Marling toch een prachtige CD neer zeg..

De nieuwe CD is besteld, ben benieuwd!

Zouden Amy McDonald en Laura Marling soms tegelijkertijd in de studio hebben gezeten? Haar stem en de sfeer van sommige liedjes roepen bij mij i.i.g dat beeld wel op....zij het dan dat Laura haar afdankertjes aan Amy heeft gegeven blijkbaar, want dit Alas I Cannot Swim is toch wel een slag beter als die herhalingsoefening van McDonald. Dit album ademt een sfeer uit, die bij tijd en wijle mij aan Joni Mitchell doet denken. Dat heb ik niet vaak, gezien het overtallig aantal van -meisjes met een gitaar die muziek willen maken- van tegenwoordig. Binnen dat aanbod, is er zo goed als geen een die aan La Mitchell kan tippen. Maar het mag gezegt, hier staan aardige (Shine,Tap at my Window) tot aan heel goede (The Captain and the Hourglass, Cross Your Fingers) liedjes op. Laura zorgt voor voldoende afwisseling en heeft een mooie klank in haar stem. Niet alles weet onder de huid te kruipen en zich vast te bijten, maar dit zou best wel eens een groeidiamantje kunnen zijn.

Prachtig..

Nummer 10 doet wel wat aan Amy MacDonald denken, maar dan helemaal zoals het moet, helemaal af zegmaar.

Mooi album, alleen jammer van de vogeltjes op de achtergrond bij ' Your Only Doll'. Irriteert mij mateloos. 3,5*

@Madjack

Als ze de afdankertjes aan Amy zou geven zou ze wel goed dom zijn. Prachtige plaat dit hoor met ontzettend veel prachtige liedjes, maar klassiekers als This Is the Life en Mr. Rock & Roll zijn wel even wat beter.

Mee eens, This is the Life en Mr. Rock & Roll zijn idd. leuke liedjes en daarmee heb je ook meteen de hele essentie van McDonald te pakken op 1 singletje. Dan vind ik Laura toch wat meer te bieden hebben.

Laura Marling is een artiest die ik een warm hart toedraag en hoewel ze voor mijn gevoel nog geen album lang een echt hoog niveau vast heeft weten te houden, heb ik inmiddels toch al haar studioalbums aangeschaft. Waar ze op haar tweede en vooral haar derde album, respectievelijk A Creature I Don’t Know en Once I was an Eagle, een volwassen, eigenzinnig geluid heeft, vind ik haar op haar debuut Alas I Cannot Swim nog te gewoontjes.

Vooral de muzikale invulling is hier debet aan. Ik kan nu eenmaal weinig met up-tempofolk waarbij iemand op de cajón blijft meppen, een paar anderen op hun gitaar rammen, en er een naar ‘iedereen moet aanhaken’-sfeertje ontstaat. Helaas steekt een dergelijke esthetiek geregeld de kop op op Alas I Cannot Swim. Allerlei jonge meisjes die de volwassen singer-songwriter uit willen hangen doen tegenwoordig zoiets, en Marling doet het hier ook. Als er dan ook nog een hoedje opduikt, gelijk al in het openingsnummer, dan word ik toch wat cynisch. Dan toch liever de uitstekende tweede plaat I Speak Because I Can waar ze die indie-Cindyerigheden er voor een groot deel uitgezweet heeft (ondanks het nare zinnetje ‘there’s a mind under this hat’).

Nu komt er een cliché aan, ik waarschuw maar vast: de esthetiek staat me weliswaar niet erg aan, maar het is zeker niet slecht. De eerste helft van het album wordt evenwel nooit bijzonder en blijft vooral heel degelijk. Marling revancheert zich deels in de tweede helft. ‘Cross Your Fingers’ is weliswaar een beetje voorspelbaar in z’n uptempo-heid, maar wel heel prettig, maar vooral ‘My Manic and I’, ‘Night Terror’ (dit en het voorgenoemde liedje hebben overigens ook de sterke teksten van het hele album) en ‘The Captain in the Hourglass’ (mooie pedalsteel!) zijn fraai. Het zijn wat donkerdere, tragere nummers en die kant van Marling bevalt me op dit album het best. Dat zijn liedjes die ik ook gemakkelijk los op zou zetten. Voor een ‘hele cd’ grijp ik toch liever naar haar laatst drie albums, die ik soms ook wat onevenwichtig vind, maar toch heel geregeld draai.

Ook al deel ik de mening dat haar latere albums net iets beter zijn kan ik toch ook niet anders dan deze een 4* te geven. Vooral als je weet dat dit het debuut is van iemand van 18 jaar en dat er op dit album toch wel degelijke songs staan. Wel een lelijke hoes...

Ik ben zelf niet zo een kenner van het singer-songwriter-genre, wat eigenlijk geen genre is, maar zo heet dat tegenwoordig nu éénmaal. Vroeger noemde we dit gewoon folk, folkpop of folkrock. Hoedanook, ik ben niet echt een kenner, maar ik vind dit een mooie plaat met goede zang en fijne (akoestische) begeleiding. Laura heeft ook een mooie stem, ergens wat richting Aimee Mann, maar wel wat rauwer, maar niet zoals Bonnie Raitt of Susan Tedeschi, maar die zitten ook meer in de blueshoek.

Laura Marling zingt op een ouderwetse manier met wat moderne zangtechniekjes erin, wat mij niet stoort.

Laura Marling is een Britse singer-songwriter die bekend staat om haar introspectieve teksten en folk-geïnspireerde muziek. Haar debuutalbum, Alas, I Cannot Swim, werd in 2008 uitgebracht toen Marling nog maar achttien jaar oud was. Het album markeert het begin van haar carrière en laat al meteen haar indrukwekkende talent zien voor het combineren van poëtische teksten met melodieuze composities. Alas, I Cannot Swim is een intiem, eerlijk en soms rauw portret van de angsten, verlangens en ervaringen van een jonge vrouw die haar plek in de wereld probeert te vinden.

Alas, I Cannot Swim is voornamelijk geworteld in de folk en indie-folk genres, maar het album bevat ook invloeden uit blues, country en zelfs rock. Marlings muziek kenmerkt zich door haar subtiele maar effectieve gebruik van traditionele folk-elementen, zoals akoestische gitaren en strijkers, gecombineerd met haar krachtige, expressieve stem. Het album heeft een tijdloze kwaliteit, met nummers die zowel melancholisch als hoopvol klinken. Marlings teksten zijn introspectief en vaak poëtisch, wat het album een literair gevoel geeft.

De productie van Alas, I Cannot Swim is eenvoudig en ongecompliceerd, wat past bij de intieme sfeer van het album. De instrumentatie is overwegend akoestisch, met een prominente rol voor de gitaar en strijkers, maar er zijn ook subtiele toevoegingen van piano en percussie. De productie weet de balans te bewaren tussen het benadrukken van Marlings stem en het ondersteunen van haar teksten met rijke, melodieuze arrangementen. De geluidskwaliteit is helder, met een warme toon die de luisteraar dicht bij de muziek brengt.

Ghosts opent het album met een levendig ritme en een melodieuze structuur. Het nummer wordt gekenmerkt door een pakkend gitaarspel en subtiele strijkers die de melodie ondersteunen. De tekst verkent het thema van vergane liefdes en de sporen die ze achterlaten. Marlings zang is speels maar ook doordrongen van een onderliggende melancholie, wat de luisteraar meteen meesleept in haar wereld.

Old Stone is een van de meer sobere nummers op het album, met een minimalistische aanpak in zowel melodie als arrangement. Hoewel het nummer niet zo direct aanspreekt als sommige andere op het album, biedt het een diepere laag van introspectie. Marling verkent hier thema's van vastgeroeste relaties en de moeizame pogingen om los te breken. Dit nummer vraagt wat meer geduld van de luisteraar, maar is zeker de moeite waard voor wie de tijd neemt om erin te duiken.

Tap at My Window begint met een dromerige introductie die langzaam opbouwt naar een krachtige climax. Het nummer balanceert perfect tussen zachte, etherische passages en meer intense, emotionele uitbarstingen. De tekst beschrijft een jong meisje dat wacht op de liefde, en Marlings zang draagt de emotie van verlangen en ongeduld prachtig over. Het is een mooi en meeslepend nummer dat de luisteraar in zijn greep houdt.

Failure is een ingetogen en speels nummer dat zowel melancholisch als hoopvol aanvoelt. De melodie is eenvoudig maar effectief, met een subtiele begeleiding van gitaar en lichte percussie. Marlings stem is hier teder, en ze bezingt de onzekerheden en mislukkingen van het leven met een geruststellende kalmte. Dit nummer toont Marlings talent voor het creëren van diepe emotionele resonantie met minimale middelen.

You're No God is een van de meer aanstekelijke nummers op het album. Het heeft een licht rebelse toon en een speelse melodie die gemakkelijk in je hoofd blijft hangen. Marling zingt over het afwijzen van valse profeten en het vinden van kracht in jezelf. De productie is simpel maar effectief, waardoor het nummer een levendige energie uitstraalt.

Cross Your Fingers is een van de sterkere nummers op het album en laat zien dat Marling meer is dan alleen een folkzangeres. Het nummer heeft een wat minder uitgesproken folk-invloed en neigt meer naar indiepop. De melodie is pakkend, en de tekst, die gaat over de onzekerheden van het leven en de noodzaak om door te zetten, resoneert sterk. Het is een aangename track die zowel muzikaal als thematisch opvalt.

Vervolgens Crawled Out of the Sea (Interlude). Dit korte intermezzo is een prettige onderbreking in het album. Het is kort maar krachtig en biedt een moment van reflectie voordat het album verdergaat met de volgende track. De eenvoudige gitaarmelodie en Marlings zachte zang zorgen voor een intieme sfeer.

My Manic and I is een van de hoogtepunten van het album. Het nummer heeft een sterke drive en een donkere ondertoon die het uniek maakt binnen de context van het album. De tekst gaat over de complexe dynamiek van een destructieve relatie, en Marlings krachtige zang brengt de intensiteit van het onderwerp perfect over. De ritmische gitaar en de subtiele toevoeging van strijkers maken dit nummer tot een meeslepende luisterervaring.

Night Terror is een nummer dat opvalt door zijn gebruik van strijkers, die een dreigende sfeer creëren. De tekst behandelt het thema angst en nachtmerries, en Marlings stem brengt deze emoties overtuigend over. De melodie is zowel verontrustend als mooi, wat het nummer een bijzondere plek geeft op het album. Het is een van de meer experimentele nummers, maar past perfect bij de rest van het album.

The Captain and the Hourglass is een vrolijk en aanstekelijk nummer dat een welkome lichtheid biedt na de zwaardere thema's van eerdere nummers. Het heeft een speelse melodie en een luchtige tekst die Marlings talent voor storytelling benadrukt. Dit nummer is een voorbeeld van hoe Marling in staat is om complexe emoties te verpakken in ogenschijnlijk eenvoudige liedjes.

Shine is een ingetogen en dromerig nummer dat een krachtige emotionele impact heeft. De melodie is eenvoudig, maar de uitvoering is des te sterker. Marlings stem is hier op haar best, met een kwetsbare maar zelfverzekerde toon die het nummer draagt. Het nummer voelt aan als een intieme bekentenis, en de productie houdt het subtiel, wat de kracht van de emotie versterkt.

Het laatste nummer van het album Your Only Doll (Dora) / Alas I Cannot Swim is een lang uitgesponnen compositie die begint als een sober, introspectief lied en overgaat in een lange stilte. Hoewel de lengte van het nummer misschien niet voor iedereen geschikt is, biedt het een diepgaande afsluiting van het album. De tekst reflecteert op thema's van verlies en verlangen, en de minimalistische aanpak versterkt de impact van Marlings woorden.

Alas, I Cannot Swim is een indrukwekkend debuutalbum dat de luisteraar meeneemt op een reis door de gedachten en gevoelens van een jonge vrouw. Laura Marling laat zien dat ze een uitzonderlijk talent heeft voor zowel songwriting als storytelling. Haar teksten zijn poëtisch en introspectief, en haar muziek is een perfecte balans tussen traditionele folk en moderne invloeden. Dit album is een aanrader voor liefhebbers van introspectieve folk en singer-songwriter muziek, en voor iedereen die waarde hecht aan diepgaande teksten en sfeervolle melodieën. Alas, I Cannot Swim is een album dat bij elke luisterbeurt nieuwe lagen onthult en een blijvende indruk achterlaat.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl