Porcupine Tree - We Lost the Skyline (2008)

Inderdaad. Bro uit 'zwaffel'are is dit wss niet erg gewoon

Denk nu echt niet dat We Lost the Skyline mijn eerste aanraking met ''rustige'' muziek is hoor. Ik ben ook liefhebber van verscheidene rock-varianten en Reggae Alles kan, alles mag, en Porcupine Tree (zo-ook We Lost the Skyline ) bevalt me erg goed

Saai saai saai.
jammer, heel jammer

In tegenstelling tot degene die hier voor mij post, vind ikzelf dit een van de mooiste albums van Porcupine Tree.
Het is een opname van een acoustisch en voor zover ik weet zeer intiem concert, en dat hoor je! Ze spelen nummers die amper nog live gespeeld worden en ach, ik vind het prachtig klinken.
Hier komt het gevoel dat Steven Wilson in zijn teksten weet te leggen perfect tot zijn recht en bewijst hij dat hij niet veel poespas nodig heeft om goede nummers te spelen.

Het album begint met The Sky Moves Sideways. Een verkorte vorm hiervan dan. Het nummer zelf is redelijk oud, en het oorspronkelijk nummer staat me altijd veel experimenteler bij. Dit is echter totaal geen kritiek, aangezien het gevoel dat Steven Wilson in dit nummer weet te leggen gewoon subliem is.

Daarna Even Less. Een rocker zou je zeggen. En zo begint het ook. Ineens kom je er achter dat het eigenlijk niet zo een acoustisch concert in zijn meest pure vorm is. Misschien is dat wel jammer, ik had hem namelijk graag Even Less in een prachtige ballas horen omtoveren. Maar helaas, de power blijft er in zitten.
Van de andere kant vind ik het weer prachtig dat hij met alleen een gitaar en zang zo een krachtig nummer weet neer te zetten.

Stars Die wordt dan wel tot een ballad omgetoverd. Iets wat op zich niet gek is, aangezien het oorspronkelijke nummer ook erg sferisch is. Ik vind dit het minste nummer op de plaat. Het kabbelt een beetje voort. Het wordt zeker nergens vervelend, maar ook nergens spannend. Het kabbelt gewoon voort...

Waiting dan. Dit nummer vind ik weer zeer geslaagd. Hier ondersteunt John Wesley, Steven Wilson een aantal keren op de zang en dat is iets dat voor mij een zeer positieve uitwerking heeft. Net zoals de magnifieke gitaarintermezzo's tussendoor.

Normal begint eigenlijk met een klein verhaaltje. En het is best leuk om te horen eigenlijk. Het komt allemaal heel spontaan over. Maar ja, wat wil je als je in een cd-winkel staat te spelen. Het samenspel is hier werkelijk prachtig. Het maakt alles dynamischer en als ik dit allemaal zo hoor, vind ik het toch erg jammer dat ik niet daar was. Prachtig gewoon, en geen woorden voor.

Daarna komt Drown With Me. Is weer een prachtig acoustich nummer. Ik moet zeggen, de plaat wordt beter naarmate ze vordert. Het is duidelijk dat de nummers die Welsey en Wilson samen spelen beter zijn, dan de solo nummers.

Gelukkig moet het beste nog komen. En dat in de vorm van Lazarus. Deze versie van het nummer behoort tot de mooiste nummers ooit gemaakt. Voor mij dan. Het gevoel druipt er van af. Het is zo puur, zo authentiek. Gitaar en zang, meer niet. En zo direct, prachtig gewoon. Hier heb ik letterlijk geen woorden voor!

Trains is dan de afsluiter, maar eigenlijk doet het er allemaal niet meer toe. Het is wederom een erg mooi nummer. Een goede afsluiter ook en hij haalt zeker het niveau van bijvoorbeeld 'Normal'. Maar als je al zo een prachtige nummers hebt gespeeld, is en blijft het gewoon een aflsuiter.

Al met al is het een heel andere plaat geworden dan dat we van Porcupine Tree kennen. En zoals ook al eerder is gezegd, is het niet verstandig om hier mee te beginnen. Deze plaat moet je echter zeker niet mijden, daar is hij veel te mooi voor. Porcupine Tree, maar dan acoustisch. Authentieker, directer, kwetsbaarder, maar ook zeker gevoeliger. Prachtig gewoon.

4,5

Was-ie maar ergens te verkrijgen Ik geloof best dat dit intimacy ten top is, met akoestische versies van Trains, Lazarus en Drown With Me (bonustrack op In Absentia by the way), bovendien voor beperkt publiek...

Deze versie van Stars Die is echt stukken beter dan de originele op TSMS! Veel eenvoudiger, maar pakkender ("Blindiiing Skie-ie-ie-s")

Yay, precies! Mooie stem heeft Wilson toch, erg tof! Maar nicoot, heb je deze ceedee al in je bezit? Ik heb laatst een site gevonden waar ie te koop stond

Iemand heeft mij een persoonlijke link gegeven waar ik 'm online kon afhalen, heb dus alleen de digitale versie. Zo'n link die maar één keer gebruikt kan worden of zoiets...

Ah ok

Verkrijgbaar bij o.a. de velvet, fame, heb hem zelfs bij de van leest zien liggen, plato, concerto etc..

Moesten die winkels nu allemaal in België bestaan..
Ik heb de indruk dat Porcupine Tree in Nederland even gekend is als pakweg Editors in België.

PT is echt on-be-kend in België. Ik ben zowat de enige fan

Niet om het album compleet af te zeiken, want er staan een paar goede versies op...

Ik ken het gros van de 'originele' nummers die hier gespeeld worden, maar die emotie waar jullie het over hebben...
Ik hoor het echt niet.
(Ik ben zo iemand die wel emotie kan herkennen aan de hand van de stem, vraag me niet hoe het kan...)
In The Sky mis ik tijdens het refrein het vuur van de albumversie en ik krijg de indruk dat Steven een beetje de kantjes ervan afloopt.
Ook Stars die, sorry hoor, maar waar is de emotie?
Ja, hij heeft een goede uithaal, maar ik krijg van zijn stem het idee dat hij 'zingt omdat hij moet zingen'.
De eerste keer dat ik het album luisterde was ik al niet onder de indruk en ik denk ook niet dat dat ooit zal gebeuren.

Ik pas.

Dit is ook alleen maar een extraatje voor de fans om de platenkast aan te vullen. Dit was een zgn. in-store optredentje. Ik alszijnde een behoorlijke PT-junk heb hem anderhalve keer beluisterd en vond het ook weer welletjes. Leuk als verzamel-item, niets meer, niets minder. Hecht er niet te veel waarde aan.

Voor de liefhebbers van dit album: Op het net zwerft er een bootleg rond van een ander akoestische concert van Steven Wilson uit 2003. De geluidskwaliteit is een stuk minder, maar de tracklist met veel verzoekjes uit het publiek is werkelijk geweldig

01 - Even Less
02 - A Smart Kid
03 - Small Fish
04 - Fadeaway
05 - Gravity Eyelids
06 - Where We Would Be
07 - Shesmovedon
08 - Trains
09 - Nine Cats
10 - Last Chance To Evacuate Planet Earth
11 - Pure Narcotic
12 - Disappear
13 - Blackest Eyes
14 - Feel So Low
15 - Buying A New Soul
16 - Waiting
17 - Stars Die

Wat mij betreft nog stukken beter dan dit album!