Etienne de Crécy - Tempovision (2000)

Uitermate relaxt album dit, op 2 nummers na heb ik het helemaal (hoe zou dat toch komen ) dus dan vind ik dat ik wel kan stemmen. Ben eigenlijk benieuwd hoe jullie daar over denken.

Beetje de stille man achter de schermen van de Franse dancescene, deze Etienne. Was medeverantwoordelijk voor de opkomst van Air, werkte samen met Cassius en deed al in een vroeg stadium remixen voor Daft Punk.
Hier is ie in zn eentje bezig, waar hij zijn warme sound genoeg ruimte biedt in meerdere tempo's.

fantastische french house
alle nummers zijn goed, buiten 'out of my hands' vind ik wat minder. met als uitschieter 'am i wrong' (fantastische clip ook)
**** 1/2

Heel relaxed album.

Zeer relaxed inderdaad. Am I Wrong is een erg goed nummer.

Aangezien dit het enige album van Etienne de Crecy op deze site is, zal ik het hier maar typen; Van de video Someone Like You is hier een video te zien.
Dat nummer vind ik nog beter dan Am I Wrong eigenlijk.

klik

De kwaliteit van mijn link is lekker véél beter!

Mijn favoriete artiesten-album. Een van de weinige artiesten-albums die ik zonder skippen kan draaien. Vaak zijn de niet-single-tracks saaie opvullertjes, maar op deze cd telt elke track gewoon mee.

Heerlijk geproduceerd (je wordt er bijna stoned van als je het onder de koptelefoon ervaart), ideaal op bij onderuit te zakken in een luie hangbank, toegankelijk doch tegelijkertijd intelligent in elkaar gezet: Perfect dus.

Op basis van juichende recensies (zo ging dat een aantal jaar geleden) aangeschaft maar viel behoorlijk tegen. In plaats van stomende dance die mij was beloofd, redelijk tamme, of positief gelabeld, relaxte, electro.

Heerlijk album,

Scratched is een goed nummer!

Scratched is te heerlijk voor woorden. Het geheel mag er zeker ook zijn. Fijne chill-out-plaat, zoals van het begin al aangegeven wordt: relax, relax, relax...
3,5*

Vandaag weer eens sinds een hele lange tijd opgezet.
Maar wat blijft dit toch een tijdloos album, heerlijke tracks (nostalgische al bijna voor mij persoonlijk).
Mijn favorieten zijn / blijven:
- When Jack Met Jill (even ontsnappen uit de dagelijkse hectiek)
- Tempovision (Tsja gewoon DE TOPPER op dit album by far)
- Scratched (heerlijke mellow soul vocal house)
- 3 Day Week-End (heerlijk gesampled, en een lekkere guitar riff)

Van dit album kende ik tot voor kort alleen de single versie van Tempovision. Dit prachtige nummer deed mij besluiten dit hele album maar eens te gaan beluisteren. Nou, daar heb ik dus geen spijt van want dit is toch een van de betere albums uit het dance/electronic genre dat ik tot nu toe gehoord heb. Aan de lange versie van het lounge-achtige Tempovison dat toch wel heel anders klinkt dan de versie die ik tot nu kende moest ik toch wel even aan wennen maar na het diverse keren gehoord klinkt het toch al een stuk beter. Ik vind het zelf verreweg het mooiste nummer van dit uitstekende zeer relaxt klinkende album van De Grécy.
Opvallend vind ik het wel dat dit album zo weinig stemmen heeft. De single versie van Tempovision was zo'n 10 jaar geleden toch regelmatig op de radio te beluisteren. Maar misschien klinkt dit album voor veel muziekhebbers te relaxt. Voor mij als grote lounge-liefhebber in elk geval niet.

4,5*

Vrij aardig album van De Crecy. Vind niet alle tracks even boeiend. Maar Scratched blijft prachtig en ook When Kack met Jill is geniaal met dat steeds herhalende loopje. Voor mij het beste nummer van de cd

Het is jammer dat hier nooit echt een vervolg op kwam. Net als bij zijn Motorbass project trouwens.

Probeer Superdiscount 2 eens, die is itt deel 1 volledig van zijn hand, met wat samenwerkingen van andere bekende house producers. Dat album bevat ook de sound waar hij verder mee is gegaan. En je hebt ook nog het remix-album van Tempovision.

deze week de nodige draaibeurten voor Monsieur de Crecy.
Inderdaad een album zonder opvulsel en ook geen album met de Franse houseslag.
Midtempo vooral en de single Scratched geeft beter de mood weer dan Am i wrong.
Het titelnummer en het funky 3 day weekend zijn positieve uitschieters, net zoals het bouwende Hold the line dat na een zeer rustige opbouw opeens markant de vloer op gaat zonder tot een mega climax te komen terwijl die spanning wel wordt opgevoerd,

In 2000 gekocht, al die jaren gedraaid en 20 jaar na verschijning nog steeds een TOP album. Wat een originele sound, wat een sterke nummers, wat een fantastisch gelukte mix ook van gezongen tekst en electronic beats. Een meesterwerk, niet alleen qua French house maar een absoluut hoogtepunt in de Franse popgeschiedenis dat op dezelfde - eenzame - hoogte staat als J-M Jarre's Equinox.