Mi-Sex - Graffiti Crimes (1979)
mijn stem
7 stemmen
1
geplaatst: 4 oktober 2012, 21:15 uur
Hele leuke plaat van dit Nieuw-Zeelands bandje dat naar Australie verkaste en via daar enig succes kreeg.
De muziek is van die verrekte leuke, enigszins punky new wave uitgevoerd in pakkende en verslavende energieke, soms staccato-achtige liedjes.
Raakvlakken, vooruit dan: de oude Ultravox, Gary Numan, Magazine, David Bowie, maar ook Talking Heads, The Cars en The Stranglers. Meestal net een tandje sneller.
De naam van de groep is zelfs afgeleid van een nummer van Ultravox.
Computer Games haalde in april 1980 de tipparade en is een heerlijk nummer.
Hetzelfde heb ik met Graffiti Crimes, I Wanna Be With You, But You Don't Care, A Loser en Inside You.
Camera Kazi en Stills zijn op een andere manier verslavend.
Enige mindere nummer is 21-20 mijns inziens.
Jammer dat ik niet meer heb van deze groep.
Zanger/songschrijver Steve Gilpin overleed in 1992 op slechts 41-jarige leeftijd aan de gevolgen van een zwaar auto-ongeluk na maanden lang in coma te hebben gelegen.
Mi-Sex toert inmiddels weer, zoals te zien aan het clipje wat ik heb toegevoegd met Steve Balbi (ex-Noiseworks) op zang.
Op vinyl en een ruime 3,5.
De muziek is van die verrekte leuke, enigszins punky new wave uitgevoerd in pakkende en verslavende energieke, soms staccato-achtige liedjes.
Raakvlakken, vooruit dan: de oude Ultravox, Gary Numan, Magazine, David Bowie, maar ook Talking Heads, The Cars en The Stranglers. Meestal net een tandje sneller.
De naam van de groep is zelfs afgeleid van een nummer van Ultravox.
Computer Games haalde in april 1980 de tipparade en is een heerlijk nummer.
Hetzelfde heb ik met Graffiti Crimes, I Wanna Be With You, But You Don't Care, A Loser en Inside You.
Camera Kazi en Stills zijn op een andere manier verslavend.
Enige mindere nummer is 21-20 mijns inziens.
Jammer dat ik niet meer heb van deze groep.
Zanger/songschrijver Steve Gilpin overleed in 1992 op slechts 41-jarige leeftijd aan de gevolgen van een zwaar auto-ongeluk na maanden lang in coma te hebben gelegen.
Mi-Sex toert inmiddels weer, zoals te zien aan het clipje wat ik heb toegevoegd met Steve Balbi (ex-Noiseworks) op zang.
Op vinyl en een ruime 3,5.
0
geplaatst: 23 oktober 2024, 14:23 uur
Op reis door new wave van 1979 stuitte ik op Mi-Sex, maar het was Dibbel die al twaalf jaar eerder het nodige vertelde: dank! Hij noemt allerlei referenties. Het meest dichtbij komen die van Ultravox en dankzij de toetsen soms The Stranglers. Let wel, het Ultravox en Stranglers van vóór de gepolijste hits Vienna en Golden Brown. Bij Mi-Sex dus de invloed van de steviger beginperiodes van die groepen.
De overgang van mijn vorige halte The Fall naar de Nieuw-Zeeuwers
is groot. Niks bluespostpunk.
Bij Mi-Sex op Graffiti Crimes een melodieuzere en conservatievere aanpak. Couplet-refrein met pakkende melodieën, rock 'n' róóóóll en zelfs flitsende gitaarsolo's.
De groep ontstond in Hamilton als twee namen samenkomen: de theatrale artrock van frontman Steve Gilpin, sinds 1972 solo een bescheiden bekendheid genietend, én twee ex-leden van progrockgroep Father Thyme. In 1977 vormen ze Fragments of Time, later dat jaar hernoemd tot Father Time. Begin 1978 volgt hun eerste demo, waarbij de naam Mi-Sex is geworden. De transformatie is compleet: muziek en uiterlijk van de leden zijn sterk onder de invloed van Engelse new wave gekomen.
Vanaf 1979 wordt Computer Games (hier de videoclip) een internationale hit. In Australië in november #1, in Nieuw Zeeland in december #5, in Nederland in mei 1980 #44 in de Nationale Hitparade en in Oostenrijk #16 in diezelfde maand. In 1980 verschijnt de elpee in onder meer de VS en het VK met deze hoes.
Muzikaal hoor je dat de heren bekwame muzikanten waren met diepere muzikale wortels dan slechts wave. Opener Graffiti Crimes begint met diepe synthesizers van Alan Moon, waarna diens toetsen en de scheurende gitaar van Kevin Stanton om voorrang strijden in een vlot nummer. In Wot Do You Want rock 'n' roll in wavejasje, het melancholieke But You Don't Care is net als de rest van het album uptempo en bevat een heerlijk zingende gitaarsolo. Not Such a Boy heeft iets van de wurgers weg, net als Stills.
Kant 2 opent met hitsingle, niet mijn favoriet. Liever hoor ik Camera Kazi met in de coupletten invloed van Yes (!) en in de brug zit dankzij de klavieren een stukje Once Upon a Time in the West van filmcomponist Ennio Morricone verborgen. Met A Loser volgt een combi van punk en vinnige gitaarwave en in het stampende Inside You gitaar-tegen-toetsenwave op z'n Ultravox!'. Daar houd ik dus van.
Na Citizen Band is Mi-Sex de tweede groep die ik in het kader van new wave tegenkom. Dat doet me er trouwens aan denken dat in juli dit jaar de film Head South verscheen over de punk- en wavescene van Christchurch, Nieuw Zeeland in 1979. Vanaf overmorgen op Pathé Thuis te zien, hoera!
Mijn reis door new wave vervolgt in november 1979. Op naar Engeland en het debuut van The Raincoats.
De overgang van mijn vorige halte The Fall naar de Nieuw-Zeeuwers
is groot. Niks bluespostpunk. Bij Mi-Sex op Graffiti Crimes een melodieuzere en conservatievere aanpak. Couplet-refrein met pakkende melodieën, rock 'n' róóóóll en zelfs flitsende gitaarsolo's.
De groep ontstond in Hamilton als twee namen samenkomen: de theatrale artrock van frontman Steve Gilpin, sinds 1972 solo een bescheiden bekendheid genietend, én twee ex-leden van progrockgroep Father Thyme. In 1977 vormen ze Fragments of Time, later dat jaar hernoemd tot Father Time. Begin 1978 volgt hun eerste demo, waarbij de naam Mi-Sex is geworden. De transformatie is compleet: muziek en uiterlijk van de leden zijn sterk onder de invloed van Engelse new wave gekomen.
Vanaf 1979 wordt Computer Games (hier de videoclip) een internationale hit. In Australië in november #1, in Nieuw Zeeland in december #5, in Nederland in mei 1980 #44 in de Nationale Hitparade en in Oostenrijk #16 in diezelfde maand. In 1980 verschijnt de elpee in onder meer de VS en het VK met deze hoes.
Muzikaal hoor je dat de heren bekwame muzikanten waren met diepere muzikale wortels dan slechts wave. Opener Graffiti Crimes begint met diepe synthesizers van Alan Moon, waarna diens toetsen en de scheurende gitaar van Kevin Stanton om voorrang strijden in een vlot nummer. In Wot Do You Want rock 'n' roll in wavejasje, het melancholieke But You Don't Care is net als de rest van het album uptempo en bevat een heerlijk zingende gitaarsolo. Not Such a Boy heeft iets van de wurgers weg, net als Stills.
Kant 2 opent met hitsingle, niet mijn favoriet. Liever hoor ik Camera Kazi met in de coupletten invloed van Yes (!) en in de brug zit dankzij de klavieren een stukje Once Upon a Time in the West van filmcomponist Ennio Morricone verborgen. Met A Loser volgt een combi van punk en vinnige gitaarwave en in het stampende Inside You gitaar-tegen-toetsenwave op z'n Ultravox!'. Daar houd ik dus van.
Na Citizen Band is Mi-Sex de tweede groep die ik in het kader van new wave tegenkom. Dat doet me er trouwens aan denken dat in juli dit jaar de film Head South verscheen over de punk- en wavescene van Christchurch, Nieuw Zeeland in 1979. Vanaf overmorgen op Pathé Thuis te zien, hoera!
Mijn reis door new wave vervolgt in november 1979. Op naar Engeland en het debuut van The Raincoats.
* denotes required fields.
* denotes required fields.