Timesbold - Ill Seen Ill Sung (2008)

Goede plaat maar het blijft niet echt boeien. Zit een beetje in hetzelfde straatje van de laatste Hayden release. Met ame de2de helft van de plaat blijft niet echt hangen hoewel het ook nooit slecht wordt.
Knap werk maar geen klassieker (imo)
Schitterende hoes ook.

3.5*

Onlangs heb ik me eindelijk eens een deftige koptelefoon weten aan te schaffen en bij albums zoals deze hier is dat toch wel een serieus pluspunt. Alle mooie arrangementen die deze muziek herbergt, komen nog meer uit de verf waardoor het echt een genot wordt om hiernaar te luisteren.
In feite zijn het allemaal simpele folk en country liedjes geschreven op een akoestische gitaar maar dankzij de prachtige opsmuk die de jongens eraan toevoegen, wordt het allemaal sprookjesachtig mooi. Buiten banjo's, gitaarpedalen enzovoort krijgen we ook bijzonder knap strijkers en blazerswerk voorgeschoteld. Alles lijkt bovendien ook zo perfect getimed en geplaatst dat de nummers helemaal af zijn.
Maar de nummers zouden ook zonder al dat moois overeind blijven denk ik. De pareltjes van teksten worden bijzonder emotioneel vertolkt en de gitaarmelodieen van Whip bevallen me zeker.
Na deze en Eye Eye ben ik dan ook helemaal verkocht ( Timesbold is gewoonweg de 2de meest gespeelde artiest op mijn Ipod geworden) en moet ik aERo nog eens van harte bedanken om bekend te maken met dit prachtig groepje.

Als zeer groot Counting Crows fan werd ik per ongeluk bewust van het bestaan van deze heren. En wat kan een ontdekking toch fijn zijn op zijn tijd!
Met name de songs Old Hannah, All Readymade en When I Come Around zijn wat mij betreft van het hoogste niveau singer songwriter materiaal. En net als bij Counting Crows is het een en al mechangolie en moeilijk doen...en laat ik daar nou net zo van houden. Soms zelfs beter dan Adam Duritz!
Eindigt hoog in mijn eindlijst!!

Deze plaat nog eens herbeluisterd, altijd wel een zwak gehad voor deze breekbare zang met muziek die imo niet per se onder rock valt zoals hier aangegeven. Eerder indie-folk. Qua impact doet het soms denken aan wat Jason Molina met zijn Songs:Ohia deed. Klonk ook vaak op het randje van breken. Op dit album heeft Timesbold zijn grootste vorm te pakken. Regelmatig wordt het ritme iets omhoog gedreven zoals op Any Lethal Storm wat ineens een hoogtepunt is. Geen enkel nummer dat ik wil skippen dus een stevige 8/10 verdient dit album wel.
Ik wou hier ook nog schrijven dat dit jammer genoeg hun zwanenzang was maar blijkbaar hebben ze in 2023 een plaat uitgebracht die ik gemist heb.