Tom Jones - Move Closer (1988)
mijn stem
5 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Jive
-
Kiss (3:34)
met Art of Noise
-
I'm Counting on You (4:44)
-
Touch My Heart (6:29)
-
Who's Gonna Take You Home Tonight (4:47)
-
After the Tears (4:20)
-
What You Been Missing (4:25)
-
At This Moment (3:55)
-
'Til the End of Time (4:04)
-
(I Can't Get No) Satisfaction (4:29)
-
Move Closer (5:07)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 16 februari 2013, 22:45 uur
Er heeft hier nog nooit iemand gestemd of zelfs geschreven, een geheel blanco pagina en album! 
En dat, terwijl Kiss zijn grootste hit was in Nederland in 20 jaar, zijn beste prestatie sinds Green Green Grass of Home uit 1968.
De man van de geweldige vocale prestaties (hij is ook een echte vocalist pur sang), geliefd bij de vrouwen (nog steeds). Bekend ook vanwege zijn enorme inzet.
Hij heeft zijn verleden, de succesvolle jaren '60 altijd bij zich en het heeft een enorme moeite gekost om zich daar los van te kunnen maken en te komen met acceptabel werk van deze tijd. Het aantal albums dat hij uitbracht werd steeds minder.
Maar hier doet zich een keerpunt voor, dat zich in Engeland eigenlijk al aandiende in 1987 met de ballad A boy from nowhere, waardoor Jones weer helemaal boven Jan was. Zijn nieuwe muzikale stijl (hoewel nog steeds vol van passie en met een vurige inzet) werd geaccepteerd, als hij ook maar af en toe aan het verleden bleef denken.
Dat maakt dat bijvoorbeeld zijn Greatest Hits cd uit 2003 wordt gekenmerkt uit muziek tussen 1964 en 1970 en dan daarna weer van 1987 tot 2003.
Eerlijk gezegd, heb ik wel een paar keer 'leentjebuur' gespeeld bij dat album. Om Move Closer toch nog een beetje op te leuken met bijvoorbeeld Sexbomb, Burning down the House en Situation.
Per saldo is Move Closer namelijk een hele goede stap in de juiste richting maar nog niet helemaal volmaakt.
Tom Jones is een man met een imposante carriere, één van de weinigen die zich in Engeland in de jaren '60 wat betreft singlesverkopen en populariteit kon meten met de Beatles en de Rolling Stones. Move closer was weer een beetje een stap in die richting. Met de Prince cover Kiss als blikvanger.
En dat, terwijl Kiss zijn grootste hit was in Nederland in 20 jaar, zijn beste prestatie sinds Green Green Grass of Home uit 1968.
De man van de geweldige vocale prestaties (hij is ook een echte vocalist pur sang), geliefd bij de vrouwen (nog steeds). Bekend ook vanwege zijn enorme inzet.
Hij heeft zijn verleden, de succesvolle jaren '60 altijd bij zich en het heeft een enorme moeite gekost om zich daar los van te kunnen maken en te komen met acceptabel werk van deze tijd. Het aantal albums dat hij uitbracht werd steeds minder.
Maar hier doet zich een keerpunt voor, dat zich in Engeland eigenlijk al aandiende in 1987 met de ballad A boy from nowhere, waardoor Jones weer helemaal boven Jan was. Zijn nieuwe muzikale stijl (hoewel nog steeds vol van passie en met een vurige inzet) werd geaccepteerd, als hij ook maar af en toe aan het verleden bleef denken.
Dat maakt dat bijvoorbeeld zijn Greatest Hits cd uit 2003 wordt gekenmerkt uit muziek tussen 1964 en 1970 en dan daarna weer van 1987 tot 2003.
Eerlijk gezegd, heb ik wel een paar keer 'leentjebuur' gespeeld bij dat album. Om Move Closer toch nog een beetje op te leuken met bijvoorbeeld Sexbomb, Burning down the House en Situation.
Per saldo is Move Closer namelijk een hele goede stap in de juiste richting maar nog niet helemaal volmaakt.
Tom Jones is een man met een imposante carriere, één van de weinigen die zich in Engeland in de jaren '60 wat betreft singlesverkopen en populariteit kon meten met de Beatles en de Rolling Stones. Move closer was weer een beetje een stap in die richting. Met de Prince cover Kiss als blikvanger.
0
geplaatst: 9 april 2020, 14:59 uur
De latere albums van Tom Jones heb ik altijd een beetje links laten liggen, maar in retrospect is dit album eigenlijk heel aardig. Je moet natuurlijk van zijn dramatische wijze van zingen houden, maar wat kracht en souplesse betreft is zijn stemgeluid superieur, ook op dit album. Ik moest wel wennen aan de voor die tijd ongetwijfeld hippe productie. Die synths bijvoorbeeld vind ik niet erg mooi. Ook zijn lang niet alle liedjes memorabel. De kraker van het album is uiteraard Kiss, dat bestaansrecht heeft naast het origineel van
Prince, maar ook Satisfaction en Move Closer vind ik bovengemiddeld goed.
Prince, maar ook Satisfaction en Move Closer vind ik bovengemiddeld goed.
* denotes required fields.
* denotes required fields.