Elvis Presley - How Great Thou Art (1967)

Na een berg soundtracks (van een bedenkelijk allooi) kreeg Elvis in 1967 weer de geest (letterlijk en figuurlijk).
Een Gospel album met mede werking van The Imoerials Quartet en The Jordanaires en je hoort gewoon dat dit Elvis gewoon goed past. Vele malen beter dan die soundtracks.

How Great Thou Art is een zeer goed album van The King mede door de geweldige inbreng van The Imoerials Quartet en The Jordanaires is dit een heel erg sfeervol album geworden. Je hoort dat Elvis er weer zin in heeft in is erg goed bij stem en met de instrumentatie is ook helemaal niks mis.

Dit album is samen met Elvis Presley - NBC-TV Special (1968) eigenlijk gewoon het begin van de weder opstanding van The King die met de albums Elvis Presley - From Elvis in Memphis (1969) en Elvis Presley - Back in Memphis (1970) werd bevestigd.

Elvis die helemaal terug was zowel op plaat als ook live.

Dit album behoort tot zijn beste 10 en samen met Elvis Presley - He Touched Me (1972) heb je 2 schitterende Gospel albums die eigenlijk niets onder doen voor de "echte" (afro-amerikaanse) Gospel.

Door de negatieve geluiden over de soundtrack tijd van Elvis had ik tot nu toe veel van dit materiaal links laten liggen. Door de album collection die ik nu heb, ben ik inmiddels toch wel wat positiever tegen die soundtrack tijd gaan aankijken. Hij heeft toen ook best mooie dingen gemaakt, die soms te laag worden gewaardeerd. Ik lees dat op deze pagina ook terug. Daarom vind ik dit goede gospelalbum How Great Thou Art van Elvis in niveau niet eens zoveel verschillen met de betere soundtracks. Wel is het een stijlbreuk en dat is natuurlijk wel zo prettig.

Alles wat de man zingt klinkt in ieder geval erg mooi. Zeker ook deze gospels, waarbij hij voortreffelijk ondersteund wordt door The Imperials en The Jordanaires. Sommige nummers vind ik wat te bedaard, een aantal zijn toch weer erg fraai. Met name titelsong How Great Thou Art, het mooie Somebody Bigger Than You and I, het swingende So High, het werkelijk prachtige Where Could I Go But to the Lord, het vlotte Run On en de populaire single Crying in the Chapel zijn mijn favorieten hier. Bonustrack You'll Never Walk Alone uit diezelfde periode vind ik de beste uitvoering van dit bekende nummer.