Steve Reich - Music for 18 Musicians (1998)

Voorlopig ga ik het op een 4* houden, omdat ik de muziek nog niet helemaal in mij "opgenomen" heb. Maar ... dat belet natuurlijk niet dat ik die prachtige verschuivende klanken nu al enorm kan appreciëren.

Ik begin zowaar al thuis te voelen in het Steve Reich-universum

Ik zag dit stuk live bij een dansvoorstelling van de nogal bekende groep Rosas (olv Mvr. De Keersmaker). Ze gebruikt wel vaker muziek van Steve Reich in haar voorstellingen en deze Music for 18 Musicians werd live uitgevoerd door ... 18 muzikanten terwijl enkele dansers een show gaven in een soort cirkel met op de rand lange, hangende latten. Heel mooi was het lichteffect dat aan het begin en einde rond deze latten bewoog en dus een soort flits teweeg bracht.

Nuja, de muziek dus. Gedurende 67 minuten hebben die 18 mensen daar dat stuk van Reich staan spelen zonder ook maar een keer te pauzeren, inclusief de vocals en de constante percussie aan de vibrafoons. Voor oziets moet je een uitstekende concentratie hebben wellicht. Na die voorstelling meteen die cd van Reich gaan halen en zoiets beluisteren vraagt inderdaad nogal wat van je. Misschien moet ik wat meer van Steve Reich gaan beluisteren, want deze vond ik heerlijk.

Ik heb nu de RCA-editie uit 1999. Die vind ik in ieder geval erg goed. Die zal ik binnenkort ook eens toevoegen, net als het origineel uit 1978 op het ECM-label (opgenomen al in april 1976), die toch de beste schijnt te zijn. En ik zal deze versie eens opzoeken, want die heb ik nog niet!

(Je hoort het wel, Reich levert je altijd veel zoekwerk op met al die verschillende versies. Grrrr...)

Ok, wie heeft de RCA-editie uit 1999 van MuMe gegooid? Dat is toch echt een andere opname dan deze of die uit 1978.

EDIT: Whoops, hij staat er nog. Ik kreeg hem alleen niet te pakken bij de naam Steve Reich. Even een alternatieve artiestennaam toevoegen om dit soort uitspattingen in de toekomst te voorkomen. Excuus.

deze maar in mijn top 10 gezet want deze had ik in bezit en de 1978 versie niet

een dikke 5* voor een van mijn hoogst gewaardeerde muziekstukken

trouwens wel erg jammer van die ene persoon die deze plaat 1* geeft...

ja.. typisch iemand zonder verstand van muziek

ElMeroMero, dat had ik niet verwacht

Hm ja, ik ben eigenlijk wel benieuwd wat daar precies achter zit. Laat eens van je horen ElMeroMero!

Zeker gezien de #9 van zijn top 10. 't Is nou niet bepaald zo dat dit album bekend staat als één van z'n mindere.

dat dacht ik nou ook...

misschien kreeg ie vroeger als ie stout was geweest billenkoek terwijl dit heel hard op stond ofzo...

Waarschijnlijk viel deze plaat slecht op mijn maag toen ik 'm voor het laatst hoorde zo'n twee jaar geleden. Na een luistersessie vandaag moet ik echter wel concluderen dat het getokkel op de xylofoon nog steeds danig op mijn zenuwen werkt.

Voor de rest kan ik 'm wat beter verteren maar niet op zo'n manier dat ik hier plots een hoge waardering aan ga geven. Ik ga terug naar 2,5*

En hij staat weer op. Deze plaat emotioneerd, hypnoticeerd en zet aan tot nadenken. Nu de zon zien zakken bij Mf18M

Hmm, moeilijk. Het is zeker knap geschreven, en knap gespeeld. En het verschuift allemaal heel mooi, maar er echt met plezier naar luisteren lukt niet helemaal. Het is wel mooi, maar gaat tegelijkertijd een beetje langs me heen, een beetje te druk is het misschien ook.
Maar dat neemt niet weg dat het toch wel een 4* waard is.

Persoonlijk is deze mijn favoriete uitvoering van Mf18M.

Een bijzonder intense plaat dit. Je verdrinkt er bijna in, maar dan wel op een prettige manier.
Geen enkele adempauze te bekennen, maar op een bepaalde manier is het allemaal toch rustgevend; mits je je eraan overgeeft. Section IIIa vind ik een van de hoogtepunten van dit werk. Wat een opbouw en wat een kracht! Bijna overrompelend.

Ik heb al eens uitvoeringen van Electric Counterpoint en Triple Quartet mogen aanschouwen, maar deze moet zeker nog eens aan dat lijstje worden toegevoegd.

Op naar 5* en een top-10 notatie.

Wat een verrassing deze muziek. Ik had deze cd besteld met de gedachte dat ik ook nog eens een echte cd van steve reich in m'n collectie wilde, maar ik verwachtte er niet al te veel van, want ik had al een remix-cd en die is wel aardig maar niet wereldschokkend. Maar dit is het echte werk. Deze cd heeft op mij dezelfde uitwerking als een strandwandeling bij stormachtig weer. Golven van muziek komen over je heen en langzaamaan maak je een hele trip. Dit klinkt in mijn oren als het logische vervolg op de electronische ambient waar ik me sinds kort een beetje voor interesseer. Maar dit is zoveel beter. Ongelooflijk dat deze muziek al zo oud is en tot stand is gekomen zonder het gebruik van computers. Ik heb echt het gevoel dat dit een mijlpaal gaat worden in mijn cd-collectie. Heeft iemand trouwens nog muziektips voor iets wat hierop lijkt? (En kom niet aan met philip glass of mike oldfield want die vind ik stukken minder.)

Deze uitvoering heb ik, dus dan ook maar deze 5 sterren geven, wat een meesterwerk

Door schade en schande wordt sluiswachter wijs. Ik had deze cd los gekocht, en toen kwam ik er achter dat je voor een paar euro meer deze fantastische box kan krijgen. Nu heb ik die inmiddels ook gekocht en deze versie van music for 18 musicians is integraal onderdeel van die box. Denk dus even twee keer na voor je deze cd los koopt.

Wat is een paar euro meer en bij wie? Wil em wel hebben

Bij nl-store kan je hem bestellen voor € 25,- (link)

Edit: Hij is trouwens nog goed verkrijgbaar, cosmox en bol hebben hem in ieder geval ook (tegen iets minder gunstige voorwaarden).

Ik wil ook nog wel even wijzen op dit topic op het forum.

Dank u!

Het genre neoklassiek ben ik nog aan het ontdekken. Voor het beeld: binnen dit genre hebben Jan Swerts, en sinds kort ook Max Richter en Ludovico Einaudi, veel indruk op mij gemaakt. Jan Swerts’ Schaduwland staat zelfs al een geruime tijd in mijn top 10 favoriete albums. Met deze voorkennis ben ik gaan luisteren naar Music for 18 Musicians van Steve Reich. Dit album is echter totaal anders dan de eerder genoemde artiesten, en niet op een positieve manier. Noem me een cultuurbarbaar, maar de bijna eindeloze herhaling van hetzelfde ritme, met variaties in melodie, is niet aan mij besteed. Het klinkt voor mij koud en klinisch, terwijl ik in neoklassieke muziek juist zoek naar een warm, emotioneel geladen geluid.

Je bent een cultuurbarbaar

Wellicht is dit album iets voor je.

Ik geef de 1978 versie nog een kans. Misschien had ik daarmee moeten starten.