Tommy Roe - Tommy's 22 Big Ones (2001)

Vrolijke en onbezorgde pop bracht Tommy Roe in de jaren '60 en deze compilatie bevat alle hits van hem. Zijn eerste hit "Sheila" lijkt erg op "Peggy Sue" van Buddy Holly maar is tenslotte wel leuk (beter goed gejat dan slecht zelf bedacht). Daarnaast zijn "Sweet Pea", "Hooray for Hazel" en vooral "Dizzy" ook evergreens. "Susie Darlin' " en "It's Now Winter's Day" vind ik evenwel zijn mooiste en meest gevoelige nummers.

Ken je , LucM , de originele versie van ' Suzie darlin' door Robin Luke uit 1958 ?
http://nl.youtube.com/watch?v=JY_9AT2_9Zc

http://www.rockabillyhall.com/RobinLuke1.html

Ik heb ze zojuist beluisterd. Een mooi en gevoelig nummer, al vind ik Tommy Roe het beter inzingen dan Robin Luke.

Ik koop ook wel eens compilaties, omdat je aan nummers uit (oude) internationale hitlijsten wilt komen en die niet gemakkelijk op andere verzamelaars zijn terug te vinden.

Tommy Roe was begin jaren 60 redelijk aanwezig (Sheila, 1962), zeker ook in zijn thuishaven, de VS en scoorde behoorlijk wat hits.

De singletjes zijn over het algemeen wel bekend maar o o o zo zoetsappig.
Dan is één cd van hem laten we zeggen, méér dan voldoende.

Typisch jaren 60 maar Roe is muzikaal en vocaal geen enkele partij als het gaat om concurrentie met overlevers als Tom Jones en Cliff Richard (die in dezelfde vijver visten).

De hippie-periode wist hij nog wel door te komen, na de hit Dizzy (1969) was het met hem gedaan, ook al bleef hij in Amerika nog een aantal jaren onderaan in de hitlijsten bungelen, met o.a. een draak van een cover van Working class hero van John Lennon.

Tommy Roe schat ik ook lager in dan Tom Jones en Cliff Richard laat staan Roy Orbison en origineel kun je hem ook moeilijk noemen (zijn hit "Sheila" bv.) maar de meeste nummers op deze prima samengestelde compilatie vind ik leuk en wil ik van tijd tot tijd wel horen. Meer dan deze compilatie moet ik niet hebben van hem.

Het lukt mij helemaal niet Roe te vergelijken met Richard en Jones. Kwa stijl zat hij veel meer in de richting van lui als Bobby Vee, Brian Hyland, Bobby Rydell en Ricky Nelson. Kwa repertoire kan hij IMO alleen de vergelijking doorstaan met Hyland & Rydell. Vee en Nelson hadden toch een betere neus voor orgineel repertoire.

Blijf ik onuitwisbare herinneringen houden aan een aantal zijn vrolijkheid-kent-geen-tijd pop liedjes. Sheila en Dizzy zijn natuurlijk klassiekers maar ook Come On, Everybody, Sweet Pea en Hooray For Hazel kan ik nog moeiteloos meeblêren en staan altijd garant voor een opvrolijking van m'n dag. Vandaag loop ik opeens de hele dag met de Folk Singer in m'n kop, in geen jaren meer aan gedacht .... vandaar dat ik hier terecht kwam ........