In Flames - A Sense of Purpose (2008)

lekkere plaat hoor, weinig tot geen verassing maar zeker geen teleurstelling op de release. Come Clarity was wat steviger deze is wat luchtuger maar dat zijn slechts details al met al gewoon een lekker plaat.

pff opnieuw een verhoging van mijn stem en wel direct naar 4.5*. Na toch wel enkele luisterbeurten klinkt het allemaal zo verdomd lekker. Beetje catchy ,ok, maar wel zeer goed. Kan niet wachten om ze op graspop te zien.

Ik ook niet! en ook nog in de 013 dit jaar, dus dat wordt nog twee keer.

the chosen pessimist wat een zalig nummer

Op Graspop speelde ze erg goed vond ik, ook de nieuwe nummers kwamen goed uit de verf. Alleen als ik dit dan weer thuis luister vind ik het toch maar een saaie plaat. Dit is echt NIKS vergeleken Colony of The Jester Race.

ja ik had ook het gevoel dat de nummers live veel beter waren dan ze eigelijk zijn op cd. Delight and Angers was live erg goed. Op cd ook, maar toch niet zo extreem.
Desalniettemin vind ik het toch nog een goede cd hoor.

De vorige vond ik verrassend goed, met deze plaat zijn ze me weer helemaal kwijt. Bagger

kvond em eerst tegenvallen, maar na een paar luisterbeurten klinkt hij steeds beter. stem dan ook verhoogd

Dit is het eerste album wat ik van In Flames heb geluisterd,
en ik moet zeggen, ik heb het album grijsgedraaid.
Ik zie vaker wat slechtere reactie's er tussen zitten, waarschijnlijk
omdat (ik heb de oudere albums ook eens geluisterd) dit wel een andere sound is van In Flames. Waarschijnlijk zijn de mensen die slechtere reactie's posten, de oude sound gewend.
Zelf vind ik dit een beter album dan de voorgaande, maarja, dat is natuurlijk mijn smaak.
In het algemeen vind ik Jester's race ook een goed album, ondanks dat dit de wat oudere sound is.

Mooi album dus, sense of purpose

Mij gaat het hier vooral om de voorspelbaarheids factor. Ik sta heus open voor een nieuwe sound, hoewel 4 verschillende stijlen (Lunar Strain-stijl, Colony stijl, Reroute to Remain stijl en nu de Come Clarity stijl) wel wat veel is voor één band.
Echter, vind de nummers op deze plaat veel te voorspelbaar. The Chosen Pessimist is misschien best een mooi nummer, maar het past niet en ik heb het dus geen kans gegeven. Jammer? Nwa, er komt genoeg (anders?) moois uit dit jaar.

Vier verschillende stijlen zijn toch geen probleem? Zo lang het maar goed klinkt

En verder vind ik dit een heel andere stijl hebben dan Come Clarity (tot nu toe mijn favoriete In Flames-album). Come Clarity is veel, maar dan ook veel agressiever, dit klinkt pakken softer. Live klinkt het wel goed, na het Graspop-concert gezien te hebben.

Ik vind het prima hoor (Soundtrack to your Escape is een van mijn fav albums ooit), die stijlwisselingen, maar deze keer is er voor mij echter niks bij.

welgeteld 1 goed nummer, - sober and irrelevant -.

Ik ben toch wel licht teleurgesteld door deze plaat. Het is allemaal een beetje te gelikt, te poppy. Geen probleem met pop en gelikt zijn, maar het is die 'te' die er niet mocht zijn. Jammer.
edit: maar wel geen slecht album

Een dik jaar later en ik ben de plaat alsnog serieus gaan waarderen. The Chosen Pessimist staat enorm hoog aangeschreven bij mij. Maar de rest is ook van goede kwaliteit.

Vandaag weer eens geprobeerd. En nee, dit is toch niet In Flames zoals ik ze graag hoor.
Ik blijf van mening dat het niet echt een slechte plaat is, maar echt goed is ie ook niet. Hij is gewoon een beetje saai.
Dat zit hem in de songwriting, maar ook in de productie. Ze klinken hier zo lomp en vol, dat was vroeger wel anders. Het zou ook helpen als ze de gitaarsnaren weer eens wat meer aandraaiden en ze niet in drop-C ofzo zouden spelen.
Nee, ik hoop echt dat In Flames zichzelf op de volgende plaat nogmaals weet te hervinden of het is voor mij wel klaar met deze band.

The Chosen Pessimist

G-O-D-D-E-L-I-J-K-!-!-!

Echt een super track!!! Kan er blijven naar luisteren!
Samen met Sober en Irrelevant de beste nummers.

Weer eens opgezet na een hele lang tijd. Op de een of andere reden heeft deze plaat me nooit echt gegrepen, niet omdat hij slecht is, niet omdat hij saai. Het is gewoon een sterek In Flames plaat. wat donkerder dan hun laatste plaat dat wel. op een of andere manier weten de platen hiervoor en de plaat hiern a me toch meer te boeien.

Op de e.o.a. manier vind ik deze muziek wat vermoeiend naar verloop van tijd. Misschien ligt het aan de zang die mij te geforceerd over komt. Het is het allemaal net niet naar mijn smaak.

In Flames blijven boven alles mijn favoriete metal band uit Zweden. Ook dit album met onderander Alias volledig beluisterd op Spotify. Wanneer ik het dan goed vind koop ik ze op album, mocht Spotify ooit vergaan heb ik de nummers nog. Heerlijke typische In Flames album die lekker weg luisterd.