Mychael Danna - Ararat (2002)
mijn stem
5 stemmen
Canada
Score
Label: Milan
-
Groonk (4:14)
-
Oor Es Mayr Eem (4:16)
-
Siege (3:37)
-
Something in Your Heart (2:12)
-
Ancient History (1:06)
-
Need to Be Remembered (6:07)
-
The Dance (3:30)
-
Mothers and Sons (1:28)
-
Yeraz (2:57)
-
They Will Take My Island (1:25)
-
Ani (1:25)
-
His Land Was Lost (2:28)
-
Final Stand (0:53)
-
Silent Witness (1:21)
-
Call to Action (1:05)
-
The Power to Imagine (2:12)
-
How Did He Die? (2:30)
-
Return to Ararat (2:41)
-
All That Is Sacred (2:07)
-
The Ghost of My Father (1:01)
0
geplaatst: 24 juni 2004, 16:11 uur
Danna zei ooit eens in een interview over zijn pact met Armenie:
You say Harmonica", I Say "Armonica"
Toen regisseur Atom Egoyan de componist zijn plannen vertelde over Ararat, wist deze niet wat te denken. Nog nooit had hij van de Armeense holocaust gehoord die zo rond 1920 had plaats gevonden.Hij was zelfs al een lange tijd bevriend met de regisseur en werkte al meerdere malen met hem samen,maar deze had er nog nooit een woord over gezegd. Dat kwam bij Danna aan als een schok en dat is begrijpelijk.
Exotica had een zeer klein budget, waar Danna ook al voor naar alle uithoeken van de wereld vloog, voor Ararat was dat ook niet anders. Alhoewel, meer budget was er wel. Ditmaal ging hij samen met Egoyan op pad naar Armenie, waar vele prachtige solo spelers en vocalen werden opgenomen.Dit alles in Yerevan, de oudste stad van Armenie, waar de meest getalenteerde oude garde muzikanten te vinden waren. De sfeer en het geluid moest immers een haast identieke Armeense jaren 20' sfeer oproepen.
Op zich niet veel anders dan Exotica lijkt het.Maar terug in London, werd voor het Westerse element van de score, ja de combinatie is er weer oost en west, een ruim 60 leden tellend orkest gebruikt. Daar ging het ruimere budget voor het grootste gedeelte dan ook naar toe.Enkele flarden werden in Danna's geboorteland Canada opgenomen.
Danna moest tussenweg vinden tussen een aantal zaken:
-het moest zowel de herrinnering aan als de holocaust zelf verbeelden.
-zowel westers als oosters zijn, met als noodzaak dan het oosterse gedeelte authentiek was.
Instrumenten die opvallen zijn de good old duduk, het instrument wat meerdere malen terugkeert en de score opent (Groonk) en uiteindelijk plaats maakt voor het westerse orkest.Violen, wat koper en de goddelijke stem van Isabel Bayrakdarian zette het hoofdthema op de kaart. Dit is niet nieuw wat Danna hier doet alleen het verschil ligt in het cultuur verschil.Felicia's Journey thema is Iers, gelijkwaardig aan dat van Ararat, maar Armeens getint.''Siege'' is puur westers en lijkt een vreemde vogel tussen de rest, maar enkele dramatische tracks bouwen in een hoog tempo op met tevens diezelfde pure westerse stijl.
En de componist zet ook wat krachtige, relatief onbekende Armeense instrumenten in naast de duduk:
-De kamancha wordt op een magistrale wijze ingezet; een viool, met als verschil maar 3 snaren en bespeeld leunend op de knie.
-Een Dhol; een percussief instrument, een drum, meer passievol in geluid als ''normaal'' drum instrument.
5 sterren
You say Harmonica", I Say "Armonica"
Toen regisseur Atom Egoyan de componist zijn plannen vertelde over Ararat, wist deze niet wat te denken. Nog nooit had hij van de Armeense holocaust gehoord die zo rond 1920 had plaats gevonden.Hij was zelfs al een lange tijd bevriend met de regisseur en werkte al meerdere malen met hem samen,maar deze had er nog nooit een woord over gezegd. Dat kwam bij Danna aan als een schok en dat is begrijpelijk.
Exotica had een zeer klein budget, waar Danna ook al voor naar alle uithoeken van de wereld vloog, voor Ararat was dat ook niet anders. Alhoewel, meer budget was er wel. Ditmaal ging hij samen met Egoyan op pad naar Armenie, waar vele prachtige solo spelers en vocalen werden opgenomen.Dit alles in Yerevan, de oudste stad van Armenie, waar de meest getalenteerde oude garde muzikanten te vinden waren. De sfeer en het geluid moest immers een haast identieke Armeense jaren 20' sfeer oproepen.
Op zich niet veel anders dan Exotica lijkt het.Maar terug in London, werd voor het Westerse element van de score, ja de combinatie is er weer oost en west, een ruim 60 leden tellend orkest gebruikt. Daar ging het ruimere budget voor het grootste gedeelte dan ook naar toe.Enkele flarden werden in Danna's geboorteland Canada opgenomen.
Danna moest tussenweg vinden tussen een aantal zaken:
-het moest zowel de herrinnering aan als de holocaust zelf verbeelden.
-zowel westers als oosters zijn, met als noodzaak dan het oosterse gedeelte authentiek was.
Instrumenten die opvallen zijn de good old duduk, het instrument wat meerdere malen terugkeert en de score opent (Groonk) en uiteindelijk plaats maakt voor het westerse orkest.Violen, wat koper en de goddelijke stem van Isabel Bayrakdarian zette het hoofdthema op de kaart. Dit is niet nieuw wat Danna hier doet alleen het verschil ligt in het cultuur verschil.Felicia's Journey thema is Iers, gelijkwaardig aan dat van Ararat, maar Armeens getint.''Siege'' is puur westers en lijkt een vreemde vogel tussen de rest, maar enkele dramatische tracks bouwen in een hoog tempo op met tevens diezelfde pure westerse stijl.
En de componist zet ook wat krachtige, relatief onbekende Armeense instrumenten in naast de duduk:
-De kamancha wordt op een magistrale wijze ingezet; een viool, met als verschil maar 3 snaren en bespeeld leunend op de knie.
-Een Dhol; een percussief instrument, een drum, meer passievol in geluid als ''normaal'' drum instrument.
5 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.