PAPRIKA 1979
Een plaat die twijfelt tussen kleinkunst en rock, tussen liefde en haat.
Maar in die twijfel onthult zich het menselijke gelaat van De Bruynes muziek.
Het album heeft een akoestische (1-6) en een elektrische (7-12) zijde.
In 1977 overleed Koen De Bruyne, pianist en broer van ...
Dit veel te vroege en pijnlijke verlies doorkruist deze plaat.
Het meest bekend vanop de radio zijn nochtans de lovesongs.
Het avontuurlijke Lydia D'ile D'yeu bijvoorbeeld dat drijft op een
softe, maar zeer aanstekelijke skabeat ... Kris was anno 1979 bij de tijd.
Een gemiste hit: "erotiek en hi-fi is zo'n dame in het zuiden".
Prachtig Nieuw Lief, een licht ironische vrijgezellenverklaring
en Castelli Di Cannero met Dylanesque mondharmonica zijn
zonder twijfel hoogtepunten in het oeuvre van De Bruyne.
De Wrede God (een logsiche geloofscrisis na het overlijden
van Kris' broer) en Kortenberg (een doordeweekse blues) zijn samen
met de drie reeds vermelde liedjes aan te treffen op CD compilaties
van De Bruyne. Voor de rest heb je een vinyl exemplaar nodig.
Dokter Boose windt er geen doekjes om: het leed
in De Bruynes bestaan wordt hier met een vlijmscherp scalpel blootgelegd.
Op De Opstanding van het Vlees verliest de getormenteerde zanger
zich ternauwerdood in een hedonistische bestaan.
Drank en vrouwen zijn altijd al een thema geweest in zijn muziek,
maar op PAPRIKA noemt De Bruyne zichzelf regelmatig bij naam,
waardoor je op de autobiografie van de songs gewezen wordt.
Obsédé rockt wel aardig, maar blijft tekstueel behoorlijk wazig.
Er zitten sporen naar concentratiekampen en Hitler tussen de regels,
maar De Bruyne komt moeilijk tot de kern van zijn betoog.
Slapen is een slow song en haalt het ritme uit kant 2.
Dit nummer had misschien beter aan het eind gemogen.
Ouders draagt meest van al de stempel van de jaren 70.
Vooral tekstueel. Het is alsof De Bruyne hier wat meeholt
met het rebelse anti-establishment geschreeuw van de punk.
Een volwassen man die zich afzet tegen de ouderlijke terreur?
Uit Het Hart is een van de beter nummers.
Een mooi voorbeeld van een typisch De Bruyne nummer.
Met heel soepele akkoordenwisseling in de zanglijn.
Het refrein heeft misschien een ietst te lage meezingfactor.
Interessante Themas is een pianoblues in de stijl van De Bruynes
pensioennummer Amsterdam. Ook hierin is De Bruyne een uitblinker.
Kris De Bruyne bevestigt met PAPRIKA zijn status als Vlaamse bard.
Er is weinig mis mee om hem de Nederlandstalige Bob Dylan te noemen.
Al worden zo'n vergelijkingen gauw versleten als boutades.
Maar de Bruyne zingt meedogenloos eerlijk over het (i.c. zijn) leven.
Hij onderscheidt zich met verve van de doorsnee kleinkunstenaars
door de bewuste integratie van elektrisch versterke rockelementen.