Robert Plant - Pictures at Eleven (1982)

Sterk debuut van deze Robert Plant. Je hoort nog duidelijke invloeden van LZ , maar dat is normaal en zeker niet erg.
Blijft toch overeind na al die jaren. Zeker niet gedateerd.

nadat ik het oeuvre van Led Zeppelin verslonden had waarbij ik me in de ene verbazing na de andere viel was ik natuurlijk reuze benieuwd wat Robert Plant solo teweeg zou brengen.....
Nou dat viel dus niet mee.... om te beginnen met zijn debuut.
Daar heb ik gemengde gevoelens over, enerzijds dat er wel een paar redelijk tot sterke songs op staan als Slow Dancer en Like I've Never Been Gone die het meest nog aan Led Zep doen herinneren maar er staan ook een paar zoutloze poprocknummers op als Burning Down One Side, Pledge Pin en Fat Lip.
Gelukkig blijft zijn stem de sterke troef en dus een genot om hem te horen zingen.

Plant kwam na het uiteenvallen van Led Zeppelin met dit vehikel op de proppen. De productie valt mij enigszins mee. Oke, de warmte van het decennium ervoor wordt langzaam ingeruild voor een killer geluid maar voor een jaren 80 productie valt het mij niet tegen. Haast uiteraard nemen de keyboards en synthesizers meer ruimte in. Fat Lip wordt zelfs gedomineerd door een drumcomputer.
Dan de songs; het valt mij niet mee, an sich wordt er redelijk gemusiceerd maar de nummers zijn mij te vluchtig, te popachtig en je mist simpelweg het wat mysterieuze randje van zijn voormalige broodheer.
Nergens veer ik op, of het moet Slow Dancer zijn, een lang uitgesponnen track met een slepend ritme waarbij Plant hier en daar venijnig uit de hoek komt.
Worse Than Detroit kan mij ook nog wel bekoren. Voor het overige overtuigd de plaat mij te weinig om te spreken van een goed oordeel.
Met 'de stem' is niks mis, het niveau van de songs ligt simpelweg niet zo heel hoog. Een voldoende derhalve.

Naar aanleiding van recent berichtje ook nog eens opgezet.
Ik doe er een halfje bij.
Naast de eerder door mij genoemde favoriete nummers is daar nu ook de afsluiter Mystery Title nog wel bijgekomen.
Op vinyl, in nieuwstaat.

Ik heb hem ook op vinyl, maar die is na meer dan 40 jaar niet meer in nieuwstaat .

Indertijd was dit het solodebuut van Robert Plant. Een prachtplaat. De ballad "Moonlight in Samosa" is fenomenaal, samen met het meeslepende Slow Dancer het hoogtepunt. Niet alles is even geweldig, maar vandaag heb ik hem weer eens opgezet en ik vind hem nog steeds net zo goed als toen ik hem kocht flink wat jaren geleden.

Vorig jaar dit Album opgepikt voor tientje bij Concerto Amsterdam.

Als klein jongetje herinnerde ik me nog de poster in de lokale platenzaak die daar toen hing, maar toen was ik nog niet bezig met het kopen van albums.

Toch wel een typisch jaren lekkere beetje gladde 80 rock sound die me stiekem altijd wel aanspreekt, mits goed uitgevoerd.

Met als uitschieter het romantische en meeslepende "Like I've Never Been Gone".