Tindersticks - The Hungry Saw (2008)

Ja dat zou ik je nu wél aanraden.

Sven Bersee, respect dat je een album waar je aanvankelijk negatief tegenover stond, niet meteen na 1x luisteren aan de kant hebt geschoven.
Misschien dat je de eerste drie albums nu ook wel kan waarderen

Die heb ik nog niet in mijn bezit. Maar ik moet nu ook niet overhaast de rest gaan beluisteren. Tindersticks (dat is me wel duidelijk geworden) moet je rustig laten komen.

Ontdekt via luisterpaal vandaag. De eerste luisterbeurt is alvast ontzettend overtuigend. 'Come Feel the Sun' is ontroerend mooi, mede door de strijkers.

Hier kan ik alvast met een gerust hart 4* voor geven, maar dat gaat ongetwijfeld nog opgehoogd worden.

Inderdaad, die strijkers! En die blazers! Wat een geweldige plaat!

Ik heb deze groep pas net ontdekt, wat een geweldige sfeer zeg echt heerlijk.

"Ontdekt via luisterpaal vandaag. De eerste luisterbeurt is alvast ontzettend overtuigend. 'Come Feel the Sun' is ontroerend mooi, mede door de strijkers."

Ik ook, en ik deel je mening over 'Come Feel The Sun', wat een geweldig nummer.

Ben tot nu toe zeer verrast over het geheel, voor nu een 3,5, maar ik ga hier zeker nog eens goed voor zitten!

Favorieten tot nu slotnummer The Turns we Took en titelnummer The Hungry Saw. Dacht even dit is niets voor mij, maar zo'n luisterpaal doet wonderen. Sfeervolle (tot rust komen) muziek.

Hoewel bijna een decennium na dato had The Organist Entertains zo op de soundtrack van The Virgin Suicides gepast. Betoverend. Tindersticks heeft er een fan bij.

Tindersticks stellen hiermee niet teleur, alhoewel het mij van het hart moet dat de grootste verbazing schuilt in het feit dat de plaat niet tegenvalt. Bij Mother Dear veerde ik even op, hier wordt iets bizonders neergezet. Die dwarse gitaarakkoorden ... dapper.

Alle overige nummers klinken vertrouwd, eigenlijk zó vertrouwd dat je deze nieuwe nummers moeiteloos per 2 over de zes voorgaande albums kunt verdelen.

Erg mooi album en mijn eerste echte kennismaking met Tindersticks. Ik had ze al meerdere malen bij mijn vader gehoord die groot fan is, maar de muziek was nooit verder doorgedrongen dan "ja, dat klinkt wel mooi". Nu dus eidenlijk wel en het sfeertje is fantastisch.

Goed album van Tindersticks....... Mooi met strijkers en blazers en weer een lekker duister sfeertje......
Heeft wel erg veel weg van Madrugada maar da's helemaal niet erg.....

Ik denk dat je beter kunt stellen dat Madrugada veel weg heeft van Tindersticks

Heb alleen dit album beluister. Tot nu toe bevalt, Madrugada - Industrial Silence, me nog een stuk beter. Welk ander album van Tindersticks moet ik luisteren om dat te doen keren?

deze Al kun je Tindersticks met geen mogelijkheid met Madrugada vergelijken.

100% mee eens!

Ik denk dat ik dit vaker moet luisteren. Ik heb verder nog het album "Can Our Love" maar daar kom ik ook maar moeilijk doorheen, vermoedelijk door de zangstem.
Ook bij dit album is dat voor mij eigenlijk het grote struikelblok, de muziek (bijv. Come Feel The Sun) klinkt eigenlijk wel fraai.

The Hungry Saw wordt in Noord Amerika door Constellation uitgebracht.

Dus met stugge kartonnen hoes voor de CD en op dik vinyl voor de LP.

mooie plaat, vooral Come Feel the Sun is een pareltje

Toch een halfje omlaag, het blijft een erg sterke plaat, maar het niveau van de eerste drie albums wordt net niet gehaald.

Kan het niet beter zeggen. Hoge verwachtingen, maar weinig nieuws onder de zon. Nou hoeft dat niet altijd, maar na Simple Pleasures - waar ze iets anders probeerden, waarvoor lof - is dat eigenlijk zo gebleven. Maar ja, ben toch weer gezwicht voor het sublieme sfeertje.

Toch erg mooi hoor, dit. Kon de band hiervoor alleen van naam en wat flarden op tv met Pinkpop lang geleden. Ik kreeg deze plaat een tijd terug onder m'n neus en de eerste paar luisterbeuren dacht ik: ok, dit klinkt niet verkeerd. Maar hoe vaker ik hem draaide, hoe beter hij werd. Schitterend!!!

Dit is wat ze noemen een groeiplaatje. Begint met ruime 3.5*...
(en misschien blijft het dat ook wel, maar erg aangenaam)

Nieuwe Tindersticks in januari 2010 op 4AD!

Nieuwe Tindersticks: Falling Down A Mountain | Alternative - alternative.blog.nl

Ik werd verliefd op het nummer The Hungry Saw, heerlijk was de beluistering van dat nummer. Vervolgens het hele album beluisterd maar dit viel me wat tegen. Het is niet spannend genoeg. Er staan enkele geniale stukken op. En met geniale bedoel ik het ook echt. Het begin van E Type is daar een voorbeeld van en The Hungry Saw ook. Maar op deze 2 nummers en nog een enkele na weet het album me niet te boeien. Zonde want de stem vind ik toch wel uitzonderlijk goed op sommige momenten. Zonde dat het instrumentale gedeelte mij niet weet te pakken.

Het titelnummer van The Hungry Saw is mij nou juist net iets te melig. Het vrijgegeven nieuwe nummer van de komende CD doet echter vermoeden dat er weer een scheut rock aan de mix wordt toegevoegd. Da's goed nieuws wat mij betreft.

Dit album is mijn kennismaking met de Tindersticks. Alleen de introductie al: dit is misschien wel de mooiste begin van een cd dat ik ken.
Ik val voor de sfeer en de zang van Staples. Mijn positieve mening wordt zeer zeker versterkt door het prachtige openluchtconcert van de Tindersticks dat ik in de zomer van 2009 in Antwerpen zag. Als ik er aan terug denk, krijg ik nog steeds kippenvel.

Voor mij misschien nog mooier dan de eerste platen. Tindersticks, Tindersticks II en Curtains hebben op momenten die typische melodieuze, nostalgische, zwaarmoedige, maar ook swingende nummers. Denk aan City Sickness, My Sister, Let's Pretend, Can We Start Again.

Hoogtepunten, zoals 4 voorgenoemde nummers ontbreken op The Hungry Saw. Maar dit laatste album is wel veel consistenter en absoluut van hoog niveau. Geen echte uitschieter naar boven, maar ook geen mislukte experimentjes of overstuurde noize die af en toe (naar mijn mening ongepast) op voorgaande platen aanwezig waren.

De relatief lage score (met name het aantal 3* stemmers) op MM deed mij besluiten om deze plaat als een van de laatste Tindersticks albums aan te schaffen. Maar dat was absoluut niet nodig. The Hungry Saw is een geslaagd album en zou met de ietwat hoekige rocky sound meer lof mogen verdienen.

Een plaat vol prachtige sfeervolle songs. Heerlijke late night music.

Blinde aankoop. Gisteren aangeschaft, zonder er eerder een noot van te hebben gehoord, en ik ben niet ontevreden! Ik kende wel 'Falling Down A Mountain', die ik erg goed vond. Of deze beter is, zal de toekomst uitwijzen, maar toch een mooie tweede stap in mijn Tindersticks-ontdekkingstocht!

Tussen mij en staples zal het nooit echt muzikale liefde worden. Daarvoor vind ik zijn zang te vaak hakkelend, terwijl hij an sich een mooie klankkleur heeft en de muziek vaak te kabbelend, alsof ik bij een telefoon zit en wat droedels teken.
Dit vind ik ook een van de mindere die ik tot nu toe van de tindersticks gehoord heb, alleen tegen het einde aan komen er wel een paar mooie nummers voorbij, maar tegen die tijd heb ik het eigenlijk al gehad.

Come Feel The Sun heeft op een positieve manier raakvlakken met Tim Hardin - How can we hang on to a dream.

Prachtig album. Ik ken een hoop mensen die dit een vreselijke band vinden, onbegrijpelijk, maar blijkbaar hou je van deze band of vind je ze verschrikkelijk, de Tindersticks zijn een 'acquired taste'. Mocht de relatie met mijn vriendin ooit stranden dan is dit echt wel een van de oorzaken, ontzettend irritant al die commentaren als ik deze band op zet:)
Ik persoonlijk krijg soms echt kippenvel van de stem, in de goede zin, van Stuart Staples en op dit album staan echt een paar hoogtepunten uit hun oeuvre. Destijds kon ik het niet helemaal op waarde schatten, na Curtains en Tindersticks 2 vond ik alle opvolgers allemaal maar tegenvallen want waren de strijkers en de indrukwekkende arrangementen gebleven? Tegenwoordig vind ik dit een van hun beste albums en kan ik de rest van hun albums ook veel beter waarderen. Al hoop ik toch nog steeds op een album als Tinderstick 2.