Girls in Hawaii - Plan Your Escape (2008)

ben benieuwd.

ohja dit klinkt gelijk erg lekker. Rustigere nummers afwisselend met meer rockende stukken. Fijne plaat. Met absolute favorieten Bored en Plan Your Escape. Ik begin gelijk met een 4.

Is de plaat al uit dan? Want hier staat hij op 19 februari. In ieder geval, ik kijk er ook al naar uit. De single die ze vooruitgestuurd hebben (titel ontsnapt me) vond ik in het begin niet goed, maar na enkele keren luisteren wordt het echt een typisch Girls in Hawaii nummer.

klinkt goed

Goeie plaat hoor dit, pik dit groepje nu pas op, maar het klinkt als Grandaddy (Timhardt is grote fan van dat groepje) maar dan wat vrolijker. Ja, ik begin bij 4*, maar kijk al omhoog!

Pada! Eén dag later en ik ga ervoor: 5*! Gewéldige plaat, Het onderkoelde van Grandaddy is er nog steeds, maar ik hoor nu vooral Girls in Hawaii! Pik dit eens op, mensen!

Geweldig plaatje van eigen bodem!
Ik begin met 4*

Martin Visser wees me op dit album en ik had het al eens voorbij zien komen maar blijkbaar toch ook weer laten liggen.
Voor mij is dit een alleraardigst indie-plaatje, maar niet eentje waar ik in een euforie-stemming door zal raken.
Uitstekende composities, goed gespeeld, niks op aan te merken. Ik mis voor mij alleen de magic touch die zo'n album dan voorbij een 3,5 weet te tillen.

Ik ben dus iets enthousiaster dan Aero, lees hieronder:

België stikt van de getalenteerde Vlaamse bands: dEUS, Zita Swoon, Dez Mona, Daau, Gabriel Rios, Soulwax, Front 242. Maar van het Waalse front wordt veel minder vernomen. Girls in Hawaii lijkt het Waalse vlaggenschip te worden. Hier en daar wordt deze band al de Waalse dEUS genoemd, niet vanwege de stijl van de muziek maar vanwege de status.

Na het veelbejubelde debuut From here to there is sinds kort nummer twee uit: Plan your escape. Met deze plaat, die hier in Brussel in grote stapels opgetast staat in de betere platenzaken, heeft deze band mij als fan gewonnen. Girls in Hawaii's muziek is een mooie combi van sfeer en doordachtheid. Je kunt de plaat niet meteen geheel bevatten waardoor je wordt uitgenodigd het schijfje keer op keer te draaien. Maar je hebt ook niet het idee naar een studeerkamerwerkje te luisteren. Er zit voldoende sfeer en gevoel in om van meet af aan te boeien en te intrigeren.

Het is moeilijk Girls in Hawaii in een hokje te plaatsen. Nu hoeft dat natuurlijk ook niet, maar referenties aan andere bands geven wel een indruk van de sfeer en de stijl. Na regelmatig draaien kom ik op een combinatie van Johan, The Shins en Flaming Lips. Van Flaming Lips hebben ze de verrassing, het ongrijpbare. Van The Shins hebben ze het dromerige. En van Johan én van The Shins hebben ze de hang naar het perfecte popliedje.

Vooral het begin van de plaat, met The farm will end up in fire, doet aan de Nederlandse band Johan denken. Het aardige is alleen dat dat niet meteen het geval is. De plaat begint met een repeterend ritme, zachtige zang en vervreemdende refreintjes. Al met al een nummer waar je weinig greep op krijgt. Maar dan, na drie minuten, breekt de zon door (in de muziek en in de tekst) en komt Johan om de hoek kijken. Dit lastig te vatten nummer krijgt dan ineens een zeer melodieus einde en in het herhalend refreintje met opgewekte gitaren klinkt Johan door.

In hun streven naar mooie pop doet de muziek soms Beatlesesque en Beach Boyish aan. Maar die invloeden zitten diep in de muziek, die druipt er niet van af. Girls of Hawaii heeft vooral een eigen sound. Met veel verschillende instrumenten (o.a. klokkenspel, accordeon) en allerlei achtergrondgeluiden (zoals het levensechte hondengeblaf in 05.20.22) creëert de band een bijzondere sfeer. De ondertoon is steeds: melodieus, opgewekt, dromerig, mysterieus.

Hoogtepunt is wat mij betreft Fields of gold, dat ondanks de voortdurende herhaling 6 minuten en 17 seconden lang blijft boeien. In dit nummer wordt over de volle lengte hetzelfde couplet herhaald en herhaald. Weliswaar met andere tekst, maar de melodie en het tempo zijn steeds hetzelfde. Alleen de instrumentatie wordt er spanning in het nummer gebracht. Dan weer zet er drum en bas in, dan is er weer een stukje bijna acapella. En steeds met als voortstuwende kracht de eenvoudige akoestische gitaarklanken.

Vergeet als referentie het onvolprezen Grandaddy niet!

Je hebt helemaal gelijk. dat was de eerste referentie waar ik aan dacht. maar tegen de tijd dat ik de cd vaak had gehoord en dit stukje schreef, is dat me helemaal ontgaan. Maar inderdaad, er zit zeker veel Grandaddy in.

Aanrader dit! Klinkt heel goed

Inderdaad duidelijk herkenbare invloeden van bands die hier allemaal al genoemd zijn, maar toch maken ze er hun eigen ding van. Mooi album en dit kan bij mij nog groeien, al vind ik er voorlopig enkele 'skippers' tussenzitten in het tweede deel van het album (8-10, bij mij is dat dus van 'Colors' tot 'Road to Luna'). Maar de rest is wel zéér degelijk tot goed! Ik start met 3,5 en wordt mogelijks nog verhoogd.

Vreemd genoeg mis ik wel twee nummers op dit album, namelijk Grasshopper en Coral (geen idee hoe dat komt)...

die twee nummers mis ik ook. irritant, want Grasshopper wordt op internet vaak genoemd als een van de betere nummers. ik heb nog eens in de winkel gekeken en daar liggen alleen exemplaren zonder die twee nummers.

Ah ok, goed om weten dat ik niet de enige ben dan. De missende nummers eens downloaden dan. Want van deze groep wil ik sowieso wel meer horen.

luister dan ook eens naar hun eerste plaat. die heb n.a.v. deze pas ontdekt. ook zeer de moeite waard

Zal ik zeker doen! Ik verhoog deze cd nú al met een halfje, de 'skippers' beginnen mij nu ook meer aan te spreken!

Wauw !
Ik ben gisteren naar Girls in Hawaii geweest in het depot. Ik had hun nieuwe plaat al een paar keer beluisterd maar ik vond eigenlijk niet dat hun muziek dat extratje had ( zoals Aero reeds vermelde ).
Dus ik ging erheen met niet al te veel verwachtingen, maar na de eerste 5 seconde was ik verkocht!! Het was gewoonweg prachtig en gelijk één van mijn betere live-ervaringen.
Iedereen zou dit moeten gezien hebben, écht een aanrader!

Ik doe er een halfje bij .

Het begint op te vallen dat ik de meeste cd's die ik beluister een 4, een 4,5 of een 5 geef, maar hoe kan ik lager gaan als er van deze geweldige muziek blijft gemaakt worden? Want 'Plan Your Escape' is alweer een plaat die bij mij 4,5 sterren waard is, gewoon omdat iedere song zalig is, en heerlijk om mee te neuriën.
Echte pop waarbij je lekker kan wegdromen, en het is zeer moeilijk om hier favoriete tracks van te kiezen, maar ik denk dat ik ga voor 'This Farm Will End Up In Fire', 'Bored' en 'Fields Of Gold'.
En de geweldige muziek blijft maar komen uit ons landje dus, ook van over de taalgrens, zo moet dat!

In een felle strijd verwikkeld met dEUS. Stuivertje wisselen om positie 1 van 2008.

Ik heb ze ooit gezien, en aan de hand daarvan hun eerste cd gekocht. Die ken je op een gegeven moment van binnen en van buiten en het blijft fantastisch.

helaas heb ik dat (nog?) niet echt bij deze plaat: het blijft iets minder hangen, en is iets minder uitgesproken in vergelijking het het eerste. Ik doe hard mijn best deze ook grijs te draaien, maar als ik "echte" girls in hawaii wil horen gaat toch het eerste album de speler in.
ben ik de enige die dit heeft of...?

Eerder omgekeerd eigenlijk. Niet dat ik de eerste slecht vind, zeker niet, maar deze is toch beter. Moet er wel bijzeggen dat ik kennis gemaakt heb met de Girls via deze Plan Your Escape.

Erg fijne band, in België duidelijk een stuk groter dan hier. Afgelopen donderdag stonden ze te spelen voor een halflege kleine zaal in de 013. Ondanks dat een prima optreden, al had ik ook niks anders verwacht van deze Walen, die met Plan your Escape een heerlijk plaatje hebben afgeleverd! Alle liedjes zijn van hoog niveau en geven een zomers gevoel. Nu 4 sterren, wordt waarschijnlijk meer in de nabije toekomst.

Meer volwassen plaat dan hun debuutalbum (dat ik ook zeer goed vind).... heerlijke opener , een zalig zeurderig klinkend "fields of gold" en "plan your escape" is een perfecte afsluiter van de plaat. Deze gasten gaan nog groot worden denk ik.

Van deze band had ik veel goeds gelezen en de prachtige hoes nodigde mij ook uit om dit te kopen.
Ik vind het een fris klinkend album van een avontuurlijke en talentvolle Belgische band. Aan de fluisterstemmen was het nog even wennen maar deze band heeft mede hierdoor een eigen geluid en wat het belangrijkste is : de songs steken goed in elkaar en zijn melodieus en behoorlijk catchy. Zo heeft "Summer Storm" één van de prettigste melodieën die ik dit jaar heb gehoord en "This Farm Will End Up in Fire" en "Sun of the Sons" zijn ook erg knap. Wellicht het beste Belgische album van 2008.

Fuck, lees net dat de drummer van deze band is overleden na een ongeval. Tragisch. R.I.P. Denis Wielemans.

Ja en dan ook nog vlak voor Sziget wat natuurlijk een hoogetpunt was geweest voor deze band. Erg triest.