Anthony Phillips - Sides (1979)

Lekker album om naar te luisteren en ik vind de hoes ook erg mooi.
Ik was veertien toen dit verscheen, gelukkig veranderen muzieksmaken met de jaren;)
Echte progrock tracks afgewisseld met prachtige ballads.
track 6 en 11 niet op vinyl versie

Ik ben gelijk geïnteresseerd.

Heb je The Geese and the Ghost van Anthony Philips? Is ook prachtig.

Phil Collins nog aanwezig, Mike Rutherford?

Als het met elkaar te vergelijken is, ga ik deze cd ook bestellen. Lijkt me een hele goeie ontdekking.

Sides is zeker aan te raden als je van gesofisticeerde popmuziek houdt maar is totaal niet te vergelijken met The Geese And The Ghost, musician. Waarschijnlijk onder druk van de platenfirma heeft Phillips met Sides een poging gedaan om een commerciëel album te maken maar ook dit album kende geen succes. Het werd zowat het laatste studio album van Phillips (je weet wel, zo'n album met een echte producer en studiomuzikanten). De albums die hij daarna heeft uitgebracht zijn meer private recordings. Phillips is ook beginnen schrijven voor een Engels library music label.

Hoogvliegers op Sides zijn I want Your Love, Sisters Of Remindum, Nightmare en de instrumentale versie van Magdalen (alleen op CD). Souvenir kon er wat mij betreft beter niet op staan (was ook weggelaten voor de LP destijds).

Nightmare is een van de beste nummers ooit

Op dit album staan enkele pareltjes. Ondanks dat is dit zeker niet het beste werk van Anthony. Maar zijn muziek blijft altijd heel melodieus, en door een zweem van romantiek omgeven. Mijn favorieten: Lucy Wil, I Want Your Lovel en Sisters of Remindum.

De nieuwe mix beluisterd en die klinkt eigenlijk best goed. Michael Giles blijft één van de mafste, karaktervolle drummers die ik ooit heb gehoord.

Anthony Phillips is een enorme klasbak, maar hier wordt hij toch wel erg geduwd in een popkeurslijf. Saaie lichtvoetige composities die maar zelden de kwaliteiten van deze artiest etaleren; als gitarist en componist weet hij namelijk als geen ander een fantasierijke (doorgaans middeleeuwse) sfeer op te wekken zonder overmatig gebruik van clichés. Op een nummers als Nightmare en Sisters of Remindum laat hij dit ook goed horen. Tevens bevat Um & Aargh nog een heerlijk Genesis'achtige uitbarsting. Dan hebben we de goede nummers wel gehad. I Want Your Love is zelfs zo'n tergend langzame zwijmeldal dat het een integrale beluistering van de eerste plaatkant reeds onmogelijk maakt. De drie nummers die daarna komen zijn dan ook nog eens niet veel beter. Nee, als er iets boven water staat na dit album is dat Anthonny geen man is voor de grote commercie.