Barry White - The Collection (1988)
mijn stem
26 stemmen
Verenigde Staten
R&B
Label: Mercury
-
You're the First, the Last, My Everything (3:21)
-
You See the Trouble with Me (3:25)
-
Can't Get Enough of Your Love Babe (3:59)
-
I'll Do for You Anything You Want Me To (4:04)
-
Just the Way You Are (4:45)
-
Walking in the Rain (With the One Love) (4:22)
met Love Unlimited
-
It May Be Winter Outside (But in My Heart It's Spring) (3:04)
met Love Unlimited
-
Love's Theme (4:04)
-
Sho' You Right (4:29)
-
What an I Gonna Do with You? (3:34)
-
Baby We Better Try and Get It Together (4:19)
-
Let the Music Play (3:24)
-
Don't Make Me Wait Too Long (3:15)
-
I'm Gonna Love You Just a Little More Babe (3:49)
-
The Right Night (4:02)
-
Never Never Gonna Give You Up [12'' Version] (6:32)
1
Father McKenzie
geplaatst: 5 oktober 2008, 07:48 uur
Een hele goede verzamelaar, er zijn er vele, maar hier staan toch de dingen op die je echt wil van de man.
1
geplaatst: 3 september 2009, 23:00 uur
Het is hitsige (en zeker niet stevige) soul, van een man die dit soort muziek ook prima kon schrijven, spelen en zingen.
De zwaarlijvige, altijd zwetende Barry White ging er helemaal in op. Maar een vakman in dit soort muziek, zonder twijfel. Zijn zwoele stem is ongeëvenaard.
Zijn grootste successen had hij in 1973-1976, net even voor de grote disco-rage zou beginnen. Hij had teveel grandeur, orkesten en entertainment om goed te kunnen overleven in de discotheek. En misschien net een artistieke dip op het verkeerde moment.
Hoe dan ook, na 1976 hoorden we nog wel eens iets van hem, maar hij kwam niet meer in de hitlijsten.
Hij was in genoemde jaren buitengewoon creatief (en aktief); hij was ook begeleider van/schrijver voor Love unlimited en artistiek leider van het Love unlimited orchestra.
Het is wat Father McKenzie schreef: je wilt best graag wat van de man in huis hebben, al was het voor een mooie zomeravond of je hit-archief. Dan is The Collection een prima keuze.
Op de LP had Never never gonna give ya up overigens de lengte van het singletje; de cd kent alleen maar de 2,5 minuten langer durende 12" inch versie. Lastig voor compilaties over 1974.
Ik ga het liefst voor I'm gonna love you just a little bit more, babe..................
De zwaarlijvige, altijd zwetende Barry White ging er helemaal in op. Maar een vakman in dit soort muziek, zonder twijfel. Zijn zwoele stem is ongeëvenaard.
Zijn grootste successen had hij in 1973-1976, net even voor de grote disco-rage zou beginnen. Hij had teveel grandeur, orkesten en entertainment om goed te kunnen overleven in de discotheek. En misschien net een artistieke dip op het verkeerde moment.
Hoe dan ook, na 1976 hoorden we nog wel eens iets van hem, maar hij kwam niet meer in de hitlijsten.
Hij was in genoemde jaren buitengewoon creatief (en aktief); hij was ook begeleider van/schrijver voor Love unlimited en artistiek leider van het Love unlimited orchestra.
Het is wat Father McKenzie schreef: je wilt best graag wat van de man in huis hebben, al was het voor een mooie zomeravond of je hit-archief. Dan is The Collection een prima keuze.
Op de LP had Never never gonna give ya up overigens de lengte van het singletje; de cd kent alleen maar de 2,5 minuten langer durende 12" inch versie. Lastig voor compilaties over 1974.
Ik ga het liefst voor I'm gonna love you just a little bit more, babe..................
* denotes required fields.
* denotes required fields.